Τι σήματα στέλνει η κοινή επιστολή των 16 βιομηχανικών ενώσεων - Η επικείμενη παρέμβαση Θεοδωρόπουλου στην Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ - Το μπαράζ μέτρων από άλλες χώρες

23 09 2026 | 07:27

Την λήψη μέτρων για τις εκτεθειμένες στην κρίση ενεργοβόρες επιχειρήσεις καλείται πλέον να ξαναδεί η κυβέρνηση μετά την πίεση που ασκεί ο συνασπισμός όλων σχεδόν των ισχυρών βιομηχανικών και παραγωγικών φορέων της χώρας, στις φωνές του οποίου αναμένεται σύντομα να προστεθεί και αυτή του ΣΕΒ.

Αν και η απουσία του από την κοινή επιστολή των “16” (https://energypress.gr/index.php/news/koino-metopo-ton-biomihanikon-enoseon-gia-energeiako-kostos-zitoyn-amesi-energopoiisi-toy) έδωσε τροφή για διάφορα σενάρια, εντούτοις πηγές του συνδέσμου θύμιζαν χθες ότι “η Γενική Συνέλευση της 6ης Οκτωβρίου πλησιάζει” και εκεί ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Σπύρος Θεοδωρόπουλος θα τοποθετηθεί αναλυτικά για την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων στο ενεργειακό κόστος.

Τα πάντα δείχνουν ότι οι πιέσεις προς την κυβέρνηση θα ενταθούν, ειδικά μετά και την εξιδίκευση τις επόμενες ημέρες των εξαγγελιών Μητσοτάκη, χωρίς όπως όλα δείχνουν η βιομηχανία να συμπεριλαμβάνεται στο κάδρο. Το ίδιο ισχύει και με τον πρόσφατο Οδικό Χάρτη του ΥΠΕΝ για μείωση 30% του ενεργειακού λογαριασμού σε βάθος τριετίας που επίσης δεν εμπεριείχε μέτρα για τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις -μέλη των συνδέσμων που συνυπογράφουν την επιστολή.

Το κοινό μήνυμα ων εξαγωγέων και των ισχυρών συνδέσμων της Στερεάς και της Β.Ελλάδας (Λουκία Σαράντη), μέχρι των επιχειρήσεων χημικών, πλαστικών, χάρτου και μεταλλουργικών επιχειρήσεων, είναι ότι το υφιστάμενο πλαίσιο δεν αρκεί, ειδικά όταν μια σειρά ευρωπαικών κυβερνήσεων παίρνουν μέτρα απευθείας μείωσης των τιμών του ρεύματος.

Από την Βουλγαρία και τη Σλοβενία μέχρι την Γερμανία και την Πολωνία, ένα νέο τοπίο ενισχύσεων διαμορφώνεται για την ενεργοβόρο βιομηχανία στη σκιά της κρίσης της Μ.Ανατολής, με πλειάδα χωρών να στρέφονται στο ευρωπαικό εργαλείο κρατικών ενισχύσεων CISAF που έχει αναβαθμιστεί σε METSAF (https://competition-policy.ec.europa.eu/state-aid/legislation/metsaf_en) και τους επιτρέπει να επιδοτούν σε ποσοστό 50%-70% για μια τριετία το ρεύμα των επιχειρήσεων.

Στον αντίποδα η κυβέρνηση παραπέμπει στο ισχύων πακέτο που είχε ανακοινωθεί με μεγάλη καθυστέρηση το περασμένο Μάρτιο, δηλαδή σε διαφορετικές συνθήκες από τις σημερινές, και εστιάζει στην ενίσχυση της αντιστάθμισης του έμμεσου κόστους CO2, αφήνοντας εκτός περιμέτρου γύρω στις 700 ενεργοβόρες επιχειρήσεις, καθώς αφορά μόνο τους 80 "μεγάλους" της βιομηχανίας.

Συμπληρώνεται από την επιδότηση για πράσινες επενδύσεις (200 εκατ μέσω του Ταμείου Εκσυγχρονισμού), που ναι μεν είναι καλοδεχούμενη, όπως λένε οι ίδιοι οι δικαιούχοι, ωστόσο δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα, καθώς και τη μείωση από τον περασμένο Ιούλιο κατά 50% των ρυθμιζόμενων χρεώσεων (ΥΚΩ), μέτρο που μεταφράζεται σε περίπου 26 εκατ. ευρώ, αφορά περίπου 23.000 καταναλωτές και σύμφωνα πάντα με τον χώρο, δεν αρκεί μπροστά στην έκταση της κρίσης.

Τι προβλέπει το METSAF

“Δεν είναι η ώρα να ψάχνουμε για νέες λύσεις όταν τα ευρωπαϊκά εργαλεία υπάρχουν, αρκεί η κυβέρνηση να τα εφαρμόσει. Και από πλευράς της βιομηχανίας, δεσμευόμαστε ότι το 50% από τα κεφάλαια θα επανεπενδυθούν κατά πλειοψηφία στις μπαταρίες”, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αντώνης Κοντολέων, πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ, που συνυπογράφει την επιστολή μαζί με 15 άλλους συνδέσμους.

Το εργαλείο στο οποίο αναφέρεται η βιομηχανία είναι το αναβαθμισμένο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF) που από τον Απρίλιο και μετά, όταν φούντωσε η κρίση στην Μέση Ανατολή έχει μετονομαστεί σε Middle East Crisis Temporary State Aid Framework (METSAF) και προσφέρει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες μείωσης του κόστους.

Αν και το αρχικό πλαίσιο προέβλεπε επιδότηση για μέχρι 3 χρόνια του 50% της μέσης ετήσιας τιμής χονδρικής στο ρεύμα για όσες βιομηχανίες εκτίθενται στον διεθνή ανταγωνισμό, με κατώτατη τιμή τα 5 λεπτά/ KWh, το καινούργιο, που θα βρίσκεται σε ισχύ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2026 (χωρίς να αποκλείεται να παραταθεί), ανεβάζει το ύψος της ενίσχυσης μέχρι και στο 70%.

Η επιδότηση αφορά πάντα μέχρι και το 50% της ετήσιας κατανάλωσης κάθε επιχείρησης, η οποία σε αντάλλαγμα δεσμεύεται να επανεπενδύσει το 50% της επιδότησης σε νέα έργα πράσινης μετάβασης. Το δε, ποσοστό αύξησης από 50% σε μέχρι 70% δεν συνοδεύεται από ανάλογη αύξηση των υποχρεώσων απανθρακοποίησης.

Αν το μέτρο εφαρμόζονταν στην Ελλάδα, η επιδότηση θα μπορούσε υπό προυποθέσεις να φτάνει μέχρι και στο 70% των 126€/ MWh (12,6 λεπτών/ KWh), όσο η τιμή που δίνουν τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για την ηλεκτρική ενέργεια το 2027.

Βέβαια επειδή πρόκειται πάντα για πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων, τα ποσά θα πρέπει να βρεθούν από τους εθνικούς προυπολογισμούς. Αυτό σημαίνει ότι άλλες αντοχές έχει η Γερμανία και άλλες η Ελλάδα, η οποία εφόσον ενεργοποιούσε το μέτρο, θα απαιτούνταν σύμφωνα με την αγορά περί τα 200 εκατ.

Το μοντέλο της Γερμανίας

Είναι μια από τις πρώτες χώρες που έσπευσαν να αξιοποιήσουν το πλαίσιο του CISAF, με την Κομισιόν να εγκρίνει τον Απρίλιο ένα πακέτο στήριξης ύψους 3,8 δισ για να επιδοτηθεί η κατανάλωση ρεύματος των επιλέξιμων γερμανικών επιχειρήσεων για την περίοδο 2026-2028.

Βουλγαρία και Σλοβενία

Την ίδια περίπου περίοδο μπήκαν στο παιχνίδι του CISAF η Βουλγαρία και η Σλοβενία με σχήματα 334 και 90 εκατ.ευρώ αντίστοιχα για την προσεχή τριετία. Στην περίπτωση των Βούλγαρων, τα 124 εκατ. (37%) αντιστοιχούν στον πρώτο χρόνο εφαρμογής, ενώ για τη Σλοβενία, η μέγιστη ενίσχυση έχει καθοριστεί στα 30 ευρώ/MWh και οι πρώτες επιχειρήσεις άρχισαν να αξιοποιούν το μέτρο από τον Ιούνιο.

Ιρλανδία, Πολωνία και Αυστρία

Το καλοκαίρι σειρά πήραν η Ιρλανδία με πακέτο 300 εκατ ευρώ, ενώ πολλαπλάσιο ήταν αυτό της Πολωνίας που έφτασε στο 1 δισ ευρώ, αξιοποιώντας αμφότερες τις δυνατότητες του CISAF.

Από τον Σεπτέμβριο μπήκε στο παιχνίδι και η Αυστρία, ανακοινώνοντας ένα πρόγραμμα 750 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2027-2029, ήτοι 250 εκατ. τον χρόνο, εκ των οποίων 75 εκατ. προορίζονται για το βιομηχανικό ρεύμα. Επιπλέον 175 εκατ. ευρώ τον χρόνο θα κατευθύνονται στην αντιστάθμιση του έμμεσου κόστους ETS, αυξάνοντας τον αριθμό των δικαιούχων από περίπου 60 σε πάνω από 500.

Το ιταλικό μοντέλο

Αλλο δρόμο ακολουθεί εδώ και καιρό η Ρώμη, με το Energy Release 2.0, που διασφαλίζει τιμή 65 ευρώ/MWh για τα πρώτα τρία χρόνια και στο πλαίσιο του οποίου έχουν υπογραφεί γύρω στις 470 συμβάσεις που αντιστοιχούν σε 22,5 TWh ενέργειας ετησίως για ενεργοβόρους καταναλωτές και aggregators. Βέβαια σε αντίθεση με όλα τα παραπάνω οι δικαιούχοι δεσμεύονται να επιστρέψουν στο σύστημα μεγάλους όγκους ενέργειας από ΑΠΕ, μέσω από αντίστοιχες επενδύσεις σημαντικού ύψους.