Οι επιτήδειοι της πυρηνικής ενέργειας

Έχετε παρατηρήσει κάτι κοινό σε όσους ευαγγελίζονται τους μικρούς αρθρωτούς πυρηνικούς αντιδραστήρες (SMR) και τη γενικότερη αναβίωση της πυρηνικής ενέργειας;

Σπανίως είναι στελέχη του ενεργειακού τομέα και αρκετοί από αυτούς μιλούν με τρόπο που θυμίζει περισσότερο τα κρυπτονομίσματα ή την προώθηση τυχάρπαστων startups.

Συνήθως πετάνε μερικά νούμερα αμφιβόλου προέλευσης για να προκαλέσουν εντύπωση. Όμως, αποφεύγουν επιμελώς να αναφέρουν τα μύρια προβλήματα πίσω από τα πυρηνικά, όπως το τεράστιο εμπροσθοβαρές κόστος, τις υπερκοστολογήσεις και τις πολυετείς καθυστερήσεις που ταλάνισαν τόσα έργα τα τελευταία 20 χρόνια. Για να μην αναφέρουμε τις υψηλότατες ρυθμιστικές απαιτήσεις που δεν έχουν καμία σχέση με ό,τι ίσχυε τον προηγούμενο αιώνα.

Λες και οι επικεφαλής των μεγάλων ενεργειακών ομίλων είναι ανόητοι που δεν ρίχνουν ούτε δολάριο στα πυρηνικά και προτιμούν κάθε άλλη διαθέσιμη τεχνολογία.

Ακόμα και σήμερα με πολύ μεγαλύτερη στήριξη από το παρελθόν, στις ΗΠΑ έχουμε δεί μόνο την αναστήλωση παλαιών πυρηνικών μονάδων και όχι την κατασκευή νέων. Το ίδιο ισχύει λίγο-πολύ και στην Ευρώπη, όπου γίνεται απλά μια συζήτηση δίχως να κινείται ακόμα κάτι στην πράξη.

Στην περίπτωση των SMR υπάρχει περισσότερη κινητικότητα, αλλά απομένει να αποδειχθεί η όποια εμπορική βιωσιμότητα των έργων. Σήμερα η συγκεκριμένη τεχνολογία παραμένει ένα εντελώς ανοικτό στοίχημα.

Βεβαίως, οι παραπάνω ευαγγελιστές πιθανότατα τα γνωρίζουν όλα αυτά. Ο πραγματικός τους σκοπός δεν έχει σχέση με την ανάπτυξη των πυρηνικών, αλλά με το να βγάλουν μερικά εύκολα λεφτά μέσω της προώθησης κάποιας μετοχής, ή απλά μέσω του κοινωνικού engagement.

Εν ολίγοις, η πυρηνική ενέργεια είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που δεν χωράει επιτήδειους ή χρήσιμους ηλίθιους. Η ανάπτυξή της δεν θα καθοριστεί από ευσεβείς πόθους, αλλά πολύ περισσότερο από την πορεία που θα ακολουθήσουν οι υπόλοιπες ενεργειακές τεχνολογίες, το κόστος της καθεμίας και τις ενεργειακές τιμές.