Euractiv: Η Κομισίον πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με την καθαρή βιομηχανική πολιτική

Η έλλειψη αρμοδιοτήτων σε επίπεδο Βρυξελλών έχει καταστήσει τις πολιτικές της ΕΕ για την καθαρή βιομηχανία ασύνδετες και λιγότερο αποτελεσματικές στην πράξη, όμως η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να το αλλάξει αυτό ώστε να καταφέρει  να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.

Το έγγραφο «Πυξίδα Ανταγωνιστικότητας», το οποίο είδε το Euractiv πριν από τη δημοσίευσή του αυτή την εβδομάδα, είναι η τελευταία προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αναδιαμορφώσει την ευρωπαϊκή οικονομία ώστε να προσφέρει ευημερία και δράση για το κλίμα.

Αλλά αυτή τη φορά, η Επιτροπή λέει ότι οι Βρυξέλλες χρειάζονται περισσότερη εποπτεία σε ό,τι κάνουν οι εθνικές πρωτεύουσες.

Η Πυξίδα καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να «συντονίζει» τις εθνικές πολιτικές, ενώ οι βιομηχανικοί στόχοι θα πρέπει να αφορούν τις εθνικές πρωτεύουσες και όχι ολόκληρη την ΕΕ, αλλά παράλληλα θέλει να αυστηροποιήσει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη δαπανούν τα χρήματα της ΕΕ.

Παρά το ότι η γλώσσα γραφής της Πυξίδας είναι διαλλακτική, και οι νέες ρυθμίσεις διακυβέρνησης θα «ενθαρρύνουν» τα κράτη μέλη να εργαστούν πάνω σε κοινές προτεραιότητες, αυτό που προτείνει μπορεί να θεωρηθεί εύκολα ως αρπαγή εξουσίας από τα κράτη μέλη και είναι πιθανό να προκαλέσει σκεπτικισμό και ευθεία αντίθεση σε ορισμένες εθνικές πρωτεύουσες.

Κατακερματισμένες πολιτικές

Η Επιτροπή είναι σαφής ως προς το τι θεωρεί πρόβλημα, λέγοντας ότι «κάθε κράτος μέλος αναπτύσσει τις δικές του βιομηχανικές και υποστηρικτικές πολιτικές για την ενίσχυση της εθνικής ανταγωνιστικότητας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τι συμβαίνει σε άλλα κράτη μέλη».

Η Επιτροπή λέει ότι αυτό μειώνει τον αντίκτυπο αυτών των πολιτικών και περιορίζει τα οφέλη σε επίπεδο ΕΕ.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό, η Επιτροπή προτείνει ένα «εργαλείο συντονισμού της ανταγωνιστικότητας». Με επίκεντρο τις ανάγκες ανταγωνιστικότητας σε επίπεδο ΕΕ, το μέσο θα προσδιορίζει «κοινές προτεραιότητες ανταγωνιστικότητας» μεταξύ των κρατών μελών και θα καταρτίζει σχέδια δράσης για τις πρωτεύουσες προκειμένου να εργαστούν προς την κατεύθυνση αυτών των προτεραιοτήτων.

Η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει τον προϋπολογισμό της ΕΕ και τη χρηματοδότηση της ΕΤΕπ για να «ενθαρρύνει» τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν τα σχέδια δράσης, ενώ επιθυμεί η χρηματοδότηση της συνοχής, που προς το παρόν προορίζεται για την περιφερειακή ανάπτυξη, να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στη στήριξη των βιομηχανικών έργων.

Η προσέγγιση βασίζεται ρητά στη διαδικασία του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου», μια πολιτική μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 για τον αυστηρότερο έλεγχο των δαπανών και των οικονομικών πολιτικών των εθνικών κυβερνήσεων.

Όπως και το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, οι βιομηχανικοί στόχοι θα αφορούν μεμονωμένες χώρες και όχι ολόκληρη την ΕΕ.

Ως πρώτη δοκιμή, η Επιτροπή θέλει να συντονίσει τις πολιτικές της ΕΕ και των κρατών μελών «σε μερικούς επιλεγμένους τομείς με σαφή προστιθέμενη αξία για την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ», όπως οι διασυνοριακές ενεργειακές συνδέσεις.

Η Επιτροπή θέλει επίσης να αντιμετωπίσει το διαβόητο χριστουγεννιάτικο δέντρο των Βρυξελλών, κατά το οποίο οι νομοθέτες επισυνάπτουν πρόσθετα στοιχεία σε προτεινόμενους νόμους της ΕΕ, για να εξασφαλίσουν τη συναίνεση ώστε να περάσουν από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Αυτό αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα για τη βιομηχανική στρατηγική, η οποία προορίζεται να εστιάζει αυστηρά σε σημαντικούς τομείς και να αγνοεί λιγότερο κρίσιμες βιομηχανίες.

Ο κύριος νόμος της ΕΕ για τη βιομηχανική στρατηγική, η «Πράξη για τη Βιομηχανία Καθαρού Μηδενός», περιέχει έναν κατάλογο «στρατηγικών» οικονομικών τομέων. Ο κατάλογος αυτός μεγάλωσε καθώς οι νομοθέτες συζητούσαν το κείμενο, και πλέον περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Για να αποφευχθεί αυτό να συμβεί ξανά, η Επιτροπή θέλει να αναπτύξει μια μεθοδολογία «για τον εντοπισμό και τον καθορισμό άλλων στρατηγικών τομέων ή δραστηριοτήτων».

Αμερικανικός και κινεζικός ανταγωνισμός

Η βιομηχανική στρατηγική συνεπάγεται μεγαλύτερη κυβερνητική παρέμβαση στην κατεύθυνση των οικονομιών και έχει επανέλθει στο προσκήνιο, καθώς οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής παλεύουν με την αποβιομηχάνιση και τις ευπάθειες της αλυσίδας εφοδιασμού. Οι ηγέτες ελπίζουν επίσης ότι μια «πράσινη βιομηχανική στρατηγική» μπορεί να προσφέρει τη διαρθρωτική αλλαγή που απαιτείται για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και οικονομικής ανάπτυξης.

Η ΕΕ είναι εκτεθειμένη στον έντονο ανταγωνισμό των ΗΠΑ και της Κίνας, οι οποίες έχουν τις δικές τους βιομηχανικές πολιτικές, αλλά δεν έχει ακόμη καταφέρει να μετατρέψει τα διάφορα σχέδιά της σε σαφή πρόοδο.

Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει τον Φεβρουάριο την πολυαναμενόμενη «καθαρή βιομηχανική συμφωνία» σε μια προσπάθεια να αναζωπυρώσει τις φιλοδοξίες της βιομηχανικής της πολιτικής.

Σύμφωνα με το προσχέδιο που διέρρευσε, το έγγραφο «Πυξίδα Ανταγωνιστικότητας» αυτής της εβδομάδας στοχεύει στη δημιουργία «μιας Ευρώπης όπου θα εφευρίσκονται, θα κατασκευάζονται και θα διατίθενται στην αγορά τα τεχνολογικά και καθαρά προϊόντα του αύριο».

(Euractiv.gr)