«Εγγυήσεις» αναζητούν οι developer για να χρηματοδοτήσουν την εγκατάσταση μπαταριών – Κομβικός ο ρόλος των διμερών συμβολαίων με τους ΦοΣΕ

Την βέλτιστη οδό για την συμμετοχή των έργων αποθήκευσης με μπαταρίες στο οικοσύστημα της ενεργειακής αγοράς αναζητούν, όπως σημειώνουν πηγές της αγοράς στο energypress, οι συμμετέχοντες, εξετάζοντας τα υπέρ και τα κατά των ενδεδειγμένων «route to the market».

Αν και ακόμη βρισκόμαστε σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης των έργων και ακολούθως της αγοράς, εντούτοις, όπως επεξηγούν παράγοντες της αγοράς, οι επενδυτές αναζητούν την βέλτιστη φόρμουλα, αναγνωρίζοντας αφενός την ανάγκη να κινηθούν με μια σχετική ταχύτητα και αφετέρου τις «πεπερασμένες» δυνατότητες στη λύση των επιδοτήσεων που εξαντλείται στα έργα των 3 διαγωνισμών.

Τα αμιγώς εμπορικά έργα συγκεντρώνουν σημαντικά ρίσκα που αποθαρρύνουν τις τράπεζες να αποφανθούν θετικά για την χρηματοδότηση τους και σε κάθε περίπτωση υπό συγκεκριμένες (αυστηρές) προϋποθέσεις. Μια τρίτη εναλλακτική, που βρίσκεται υπό εξέταση από παράγοντες της αγοράς χωρίς για την ώρα να προκύπτουν αποφάσεις και πιο συγκεκριμένες κινήσεις, αφορά στη σύναψη ενός PPA ανάμεσα σε ένα παραγωγό/developer και ένα ΦοΣΕ.

Αναλυτικότερα, το επικρατέστερο σχήμα, όπως επεξηγούν αρμόδιες πηγές, με το δεδομένο επίπεδο ανάπτυξης της ελληνικής αγοράς, θα αφορά την σύναψη ενός διμερούς συμβολαίου ανάμεσα στους δύο προαναφερόμενους αντισυμβαλλόμενους στη βάση μιας δεδομένης τιμής αποζημίωσης (floor price) και ενός τρόπου διαμοιρασμού των υπόλοιπων εσόδων από την συμμετοχή της μπαταρίας στην αγορά (profit sharing) στα πλαίσια ενός ευρύτερου σχήματος υπό την ταμπέλα «tolling agreement».

Το εν λόγω μοντέλο αξιολογείται ως win-win για τα δύο μέρη. Από την μία πλευρά, ο developer διασφαλίζει ένα ελάχιστο έσοδο στα όρια βιωσιμότητας του έργου, γεγονός που δύναται να αποτελέσει «διαβατήριο» για την λήψη χρηματοδότησης του έργου με τραπεζικό δανεισμό, πράγμα που διαφορετικά θα ήταν δύσκολο να προχωρήσει.

Από την άλλη, ο ΦοΣΕ διατηρεί οικονομικό κίνητρο σταθερά να βελτιστοποιεί την συμμετοχή της μπαταρίας στην αγορά προκειμένου να μεγιστοποιεί τα έσοδα της μονάδας και επομένως το μερίδιο που δύναται να αποκομίσει.

Ο τρόπος διαμοιρασμού των εσόδων συνιστά ζήτημα διαπραγμάτευσης ανάμεσα στα δύο μέρη με πιθανά σενάρια να γίνεται ισομερώς ή ποσοστιαία προς το ένα ή το άλλο μέρος. Χρειάζεται να σημειωθεί ότι τα παραπάνω συνιστούν ήδη γεγονός σε μια σειρά αγορές της Ευρώπης και μάλιστα ακόμη και σε πιο ανεπτυγμένες μορφές, όπως είναι οι περιπτώσεις διμερών συμβάσεων με αντισυμβαλλόμενους αντί για ΦοΣΕ, να είναι ένας καταναλωτής ή ένας προμηθευτής.

Όπως επεξηγούν παράγοντες της αγοράς με γνώση του ζητήματος, τα εν λόγω συμβόλαια με προμηθευτές ή καταναλωτές συνιστούν πιο σύνθετες συμβάσεις που θα αργήσουμε να δούμε στην περίπτωση της ελληνικής αγοράς δεδομένου του πρώιμου της κατάστασης. Ανάλογα εκτιμούν και για την περίπτωση των διμερών συμβάσεων με μια προσυμφωνημένη fix τιμή αποζημίωσης του παραγωγού από τον ΦοΣΕ ασχέτως τι έσοδα θα αποκομίσει η μπαταρία από την συμμετοχή της στην αγορά.

Σε αυτή την περίπτωση, η παραγνώριση των εσόδων συνιστά υψηλό ρίσκο για ένα ΦοΣΕ ώστε να δεσμευτεί σε αυτό σε βάθος χρόνου, δεδομένου ότι ακόμη τα έσοδα των μπαταριών συνιστούν εν πολλοίς έναν «άγνωστο Χ» και συν τοις άλλοις, όπως προαναφέρθηκε, η αγορά βρίσκεται μόλις στα πρώτα της βήματα, μη μπορώντας να «υποστηρίξει» τέτοιου είδους επιχειρηματική δράση.

Πάντως, η συμβολαιοποίηση εσόδων που δύναται να επιτευχθεί μέσω ενός τέτοιου PPA στα πλαίσια των λεγόμενων «tolling agreements» συνιστά κρίσιμη παράμετρο για την ωρίμανση και την βιωσιμότητα των έργων στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται προοδευτικά στην αγορά, γεγονός που είχε σημειώσει, μεταξύ άλλων, ο επικεφαλής της Aurora Energy Research Βαγγέλης Γαζής στο 6^ο Renewable & Storage Forum, υπογραμμίζοντας, επιπρόσθετα, ότι συνιστά ένα τρόπο για την προώθηση του δανεισμού και την μείωση του κόστους.