Να αναληφθούν νομοθετικές πρωτοβουλίες και να συμπληρωθεί το θεσμικό πλαίσιο για τις επενδύσεις βιοαερίου

To 2024 ήταν μια χρονιά εντονότατων γεωπολιτικών αναταραχών, με άμεσο αντίκτυπο και στον ενεργειακό κλάδο. Την ίδια στιγμή, η ραγδαία ανάπτυξη έργων παραγωγής ΑΠΕ, χωρίς όμως τις απαραίτητες υποδομές σε δίκτυο και αποθήκευση οδήγησαν σε στρεβλώσεις προσφοράς και ζήτησης και κατ΄επέκταση σε ακραίες διακυμάνσεις στις τιμές.

Ως συνέπεια των δύο παραπάνω αλληλένδετων εξελίξεων, η συζήτηση για αλλαγές στο ενεργειακό μείγμα επανήλθε στην επικαιρότητα, με ζητούμενο την εξασφάλιση σταθερότητας, επάρκειας και αυτονομίας. Όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν σημείο αναφοράς και στο νέο ΕΣΕΚ, το οποίο και επικαιροποιήθηκε με στόχο την ενίσχυση των επενδύσεων σε ΑΠΕ αλλά και την εξασφάλιση ενός βιώσιμου ενεργειακού περιβάλλοντος.

Με γνώμονα τις παραπάνω εξελίξεις, ζητούμενο από εδώ και στο εξής είναι η ανάπτυξη βιώσιμων και λειτουργικών έργων ΑΠΕ, τα οποία θα εξασφαλίσουν ενεργειακή σταθερότητα.

Ενδεικτικό της τάσης είναι το γεγονός ότι σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης, με προεξάρχουσα τη Γερμανία, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε έργα «πράσινων αερίων», τα οποία λειτουργούν ως πυλώνας σταθεροποίησης στο σύστημα, κατά τις στιγμές εκείνες όπου τα φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα υπο-αποδίδουν. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα επενδύσεων που λειτουργούν συμπληρωματικά μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ολιστικό περιβάλλον παραγωγής και έμμεσης αποθήκευσης «πράσινης» ενέργειας.

Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, λόγω και της ιδιαίτερης γεωγραφίας της χώρας, η εξασφάλιση ενεργειακής επάρκειας και σταθερότητας μέσω έργων ΑΠΕ αποτελεί ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση, ειδικά στο νησιωτικό σύμπλεγμα. Για το σκοπό αυτό ήδη πραγματοποιείται μια σειρά έργων διασύνδεσης, όμως άμεση λύση στο πρόβλημα μπορούν να δώσουν οι περιφερειακές μονάδες βιοαερίου.

Πρόκειται για έργα στρατηγικής σημασίας, καθώς αφενός εξασφαλίζουν την αειφορία και την υιοθέτηση πρακτικών κυκλικής οικονομίας και αφετέρου λειτουργούν ως πυλώνες σταθερότητας στο ενεργειακό μείγμα. Μονάδες βιοαερίου της τάξης του 1-2MW μπορούν να αναπτυχθούν σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα -με την κατασκευή τους να ολοκληρώνεται σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της αδειοδοτικής διαδικασίας.

Ταυτόχρονα, χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη μια σειρά από απόβλητα, τα οποία υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ρυπογόνονα, παράγουν ενέργεια χωρίς καύση και συνδράμουν στην κάλυψη των κανονιστικών απαιτήσεων για τη διαχείριση των αποβλήτων. Γεγονός που γίνεται άμεσα κατανοητό και από τις εκάστοτε τοπικές κοινωνίες, εφόσον δουν τις σχετικές μονάδες να τίθενται σε λειτουργία.

Την ίδια στιγμή, το γεγονός ότι οι εν λόγω μονάδες μπορούν να λειτουργούν επί 24ωρου βάσεως αποτελεί βασικό πλεονέκτημα για την κάλυψη των αναγκών του δικτύου σε στιγμές που τα υπόλοιπα έργα ΑΠΕ υποαποδίδουν. Ειδικά σε μη διασυνδεδεμένες περιοχές, το χαρακτηριστικό αυτό είναι κρίσιμο για τη σταθερότητα, καθώς, κυρίως σε νησιωτικές περιοχές κατά την καλοκαιρινή περίοδο, οι ανάγκες για ενέργεια το βράδυ είναι ιδιαίτερα αυξημένες.

Εντούτοις, και προκειμένου να αξιοποιηθεί πλήρως η δυναμική των «πράσινων» αερίων, θα πρέπει να αναληφθούν νομοθετικές πρωτοβουλίες και να συμπληρωθεί το θεσμικό πλαίσιο. Και, μολονότι το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, η πολιτεία καλείται να ολοκληρώσει τις απαιτούμενες νομοθετικές και κανονιστικές διαδικασίες και ρυθμίσεις που θα διευκολύνουν τις σχετικές επενδύσεις. Δίνοντας έτσι ώθηση σε έναν κλάδο των ΑΠΕ που έχει τη δυναμική και τη δύναμη να λειτουργήσει ως καταλύτης για την επίτευξη του εθνικού στόχου της ενεργειακής επάρκειας και αυτονομίας.

Η κ. Ελένη Μπαϊράμη είναι Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος της ECO HELLAS

Το άρθρο περιλαμβάνεται στο αφιέρωμα του energypress: Η αγορά των ΑΠΕ μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα – Φόβοι και προσδοκίες από τη νέα χρονιά