Βερροιόπουλος: Απαραίτητα τα αιολικά για το ενεργειακό μέλλον της χώρας - Χρειάζεται σωστός σχεδιασμός για τα έργα
Στη σημασία των αιολικών για το ενεργειακό μέλλον της χώρας μας στάθηκε ο Μιχάλης Βερροιόπουλος, γενικός διευθυντής της Τέρνα Ενεργειακή, κατά την ομιλία του στη σημερινή ημερίδα της ΕΛΕΤΑΕΝ.
Όπως τόνισε, η αιολική ενέργεια χαρακτηρίζεται από πληθώρα πλεονεκτημάτων και χρειάζεται εκ μέρους της Πολιτείας μια σωστή ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξή της και τη βιοποικιλότητα ως προς το σχεδιασμό των έργων.
Παράλληλα, ο κ. Βερροιόπουλος δήλωσε ότι τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά θα είναι στο εξής οι δύο βασικοί πυλώνες του ενεργειακού μας συστήματος και πρέπει να στηριχθούν.
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του:
Κυρίες και Κύριοι.
Σκοπός της σημερνής ημερίδας που διοργανώνεται από την ΕΛΕΤΑΕΝ είναι να εξετασθεί και να συζητηθεί ο τρόπος με τον οποίο οφείλει να αντιμετωπίζεται η ανάπτυξη αιολικών έργων από το υπό εξέλιξη θεσμικό πλαίσιο για την προστασία της βιοποικιλότητας της χώρας μας. Να συζητηθούν δηλαδή όλες εκείνες οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν όλοι οι συμμετέχοντες στην υλοποίηση τέτοιων επενδύσεων – επενδυτές - αδειοδοτούσες αρχές και τοπική κοινωνία, προκλήσεις που τελικά τείνουν να απαντήσουν σε ένα και μοναδικό ερώτημα. Πως διασφαλίζεται η βιώσιμη ανάπτυξη στην πατρίδα μας.
Δεν είναι η θέση μου για να μιλήσω επί ειδικότερων θεμάτων για την βιοποικιλότητα και την περιβαλλοντική τρωτότητα και ευαισθησία περιοχών, θέματα τα οποία είμαι σίγουρος ότι θα αναλυθούν από ειδικευμένους επιστήμονες και ειδικούς στη σχεδιασμό περιβαλλοντικών πολιτικών.
Προτίθεμαι να αναφερθώ σύντομα στο ενεργειακό και κλιματικό πλαίσιο εντός του οποίου διεξάγεται η σημερινή συζήτηση.
Είναι γνωστοί οι φιλόδοξοι στόχοι που έχει θέσει η χώρας μας μαζί με όλη την Ευρώπη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Είναι επίσης γνωστό ότι ο ενεργειακός τομέας είναι στην αιχμή των προσπαθειών για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και προφανώς όλοι συμφωνούμε ότι στις μέρες μας, με τη διαθέσιμη τεχνολογία, αυτή η απεξάρτηση μόνο μέσω της χρήσης Ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορεί να επιτευχθεί.
Ας είμαστε όμως ειλικρινείς, οι μόνες εγχώριες πηγές ενέργειας που διαθέτουμε πλέον είναι ο άνεμος και ο ήλιος. Αυτές έχουμε, μαζί με τα λίγα πλην πολύτιμα νερά των υδροηλεκτρικών και αντλησιοταμιευτικών εγκαταστάσεων και με αυτές θα πορευθούμε εκτός απροόπτου έως το 2050, χρονιά κατά την οποία έχει τεθεί ο παγκόσμιος στόχος για περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στους 1,5 βαθμούς κελσίου.
Από τον άνεμο και τον ήλιο θα τροφοδοτήσουμε με ηλεκτρική ενέργεια νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με τη χρήση αυτών των πηγών θα παράγουμε τα νέα είδη καυσίμων όπως το υδρογόνο, αυτή η ενέργεια θα φορτίσει τις μπαταρίες που σκοπεύουμε να εγκαταστήσουμε. Επιπρόσθετα όλων όσων αναφέρθηκαν, όλοι οι τεχνικοί μας επιστήμονες μαζί με τους ειδικούς περί ενεργειακών αγορών συμφωνούν ότι αυτό το μείγμα ανανεώσιμης ενέργειας πρέπει να είναι ισορροπημένο. Ισορροπημένο όσον αφορά την ποσότητα που εγχέεται στο δίκτυο από κάθε τεχνολογία, ισορροπημένο ως προς το χρόνο και τη διάρκεια που διατίθεται η ενέργεια από κάθε τεχνολογία και τέλος ισορροπημένο ως προς τον τόπο παραγωγής και τη διασπορά της.
Με απλά λόγια η ανανεώσιμη παραγωγή στην Ελλάδα βασίζεται σε δύο πυλώνες, αυτόν της αιολικής παραγωγής και σε εκείνον της ηλιακής. Αν αφαιρέσεις ή υποτιμήσεις τον ένα τότε είναι βέβαιο ότι θα το πληρώσεις τόσο στην ασφάλεια του εφοδιασμού όσο και σε κόστος. Η άποψη που ισχυρίζεται επίσης ότι τα δικά μας ελλείματα θα καλυφθούν με εισαγωγές είναι κατά τη γνώμη μου εκτός οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας και αφελής ως προς τις γεωπολιτικές ευαισθησίες της περιοχής μας.
Τα αιολικά συνεπώς δεν είναι μόνο χρήσιμα για την πράσινη ενέργεια που παράγουν, είναι μαζί και απαραίτητα για την ασφάλεια του ενεργειακού μας εφοδιασμού, για την αξιοπιστία των δικτύων μας και για την επίτευξη τελικά προσιτών τιμών ενέργειας.
Τα αιολικά δεν χρειάζονται ορυχεία για να λειτουργήσουν, ούτε γεωτρήσεις σε βαθιές θάλασσες. Δεν χρειάζονται δέσμευση εκτεταμένων εκτάσεων, ούτε χρήση άλλων πολύτιμων πόρων όπως το νερό. Χρειάζονται αέρα εκεί που η φύση τον δίνει απλόχερα και λελογισμένες υποδομές για την εγκατάστασή τους. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η παραγωγή αιολικής ενέργειας είναι μια δραστηριότητα a priori χωροθετημένη από τη φύση – όπως για παράδειγμα ο ορυκτός πλούτος- υπό την έννοια ότι δεν μπορεί γενικά να μεταφερθεί όπου θέλουμε, παρά μπορεί να υπάρξει μόνο εκεί που διατίθεται από τη φύση κατάλληλο αιολικό δυναμικό. Υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να αντιμετωπίζονται τα αιολικά κατά τη διαδικασία περιβαλλοντικής δέουσας εκτίμησης. Δεν ζητούνται εκπτώσεις στα περιβαλλοντικά πρότυπα μεταξύ των οποίων και αυτά που αφορούν τη βιοποικιλότητα. Ζητείται όμως επιστημονική τεκμηρίωση, περίπτωση την περίπτωση, χωρίς οριζόντιες απαγορεύσεις που πολλές φορές οφείλονται σε ελλειμματική ανάγνωση των πραγματικών συνθηκών. Ζητείται περισσότερη ενασχόληση με το σχεδιασμό και αποδοχή των εξελιγμένων τεχνολογικά μέτρων μετριασμού και θεραπείας των όποιων επιπτώσεων που θα αναδειχθούν κατά το στάδιο της δέουσας εκτίμησης. Χρειάζεται τέλος προχωρημένες και ψηφιακές διαδικασίες παρακολούθησης των τελικά πραγματικών επιπτώσεων στο περιβάλλον από τη λειτουργία των αιολικών έτσι ώστε να μαθαίνουμε όλοι μας και να εξελισσόμαστε.
Συμπερασματικά κρίνεται σκόπιμη μια ορθολογική αντιμετώπιση της σχέσης αιολικών έργων και βιοποικιλότητας μέσω της χρήσης βέλτιστων διεθνών πρακτικών και κατάλληλων προσαρμογών στο σχεδιασμό των έργων έχοντας πάντα ως γνώμονα την αντιμετώπιση των απειλών και τη μείωση των αναμενόμενων επιπτώσεων για τα είδη με παράλληλα υλοποίηση των επενδύσεων.
Μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης και εναρμόνισης με τις απαιτήσεις προστασίας αρκετών προστατευόμενων περιοχών της χώρας μας.
Με αυτά τα λόγια θα ήθελα να ευχηθώ στην ΕΛΕΤΑΕΝ καλή επιτυχία στην ημερίδα η οποία είμαι σίγουρος ότι θα συμβάλει στο δημόσιο διάλογο με την επιστημονική της επάρκεια και τον νηφάλιο δημιουργικό διάλογο.
Σας ευχαριστώ.