Παπαλεξόπουλος: Με "κόφτη" και έξυπνο πλαφόν στην αγορά η βέλτιστη λύση για την ενεργειακή κρίση - "Όχι" σε διαίρεση της προημερήσιας αγοράς

Μια πολυδιάστατη ανάλυση της ενεργειακής αγοράς και του πως πρέπει να εξελιχθεί προς αντιμετώπιση της κρίσης παρουσίασε ο Δρ. Άλεξ Παπαλεξόπουλος στο Renewable & Storage Forum.

Όπως τόνισε, η σύγκλιση των ενεργειακών τεχνολογιών, όπως η ψηφιοποίηση μαζί με τις ΑΠΕ, οδηγούν σε λύσεις όπως το ενεργειακό "σύννεφο" όπου ο έλεγχος γίνεται σε πραγματικό χρόνο και περιλαμβάνει όλες τις εφαρμογές, όπως ηλεκτρικά οχήματα, έξυπνες συσκευές κτλ.

Η αγορά κινείται πλέον προς μια ιεραρχική αρχιτεκτονική αγοράς με τους διαχειριστές μεταφοράς και τα χρηματιστήρια στην κορυφή και τους διαχειριστές διανομής σε κρίσιμο ρόλο από κάτω, με τους aggregators να τους πλαισιώνουν. Το συναλλακτικο αυτό μοντέλο θα ενισχυθεί δραματικά στα επόμενα χρόνια, όπως εκτιμά.

Μέσα στις πολυεπίπεδες αυτές ενεργειακές αγορές θα υπάρχουν εικονικά χαρτοφυλάκια (VPP) όπως μπαταρίες, ΑΠΕ, μικρά υδροηλεκτρικά κ.α. που δομούν ένα χαρτοφυλάκιο με διάφορα χαρακτηριστικά ρίσκου, το οποίο μέσω του aggregator υποβάλει προσφορές στην αγορά και ανταγωνίζεται τις παραδοσιακές μονάδες και τις υπόλοιπες VPP.

Το ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι το πως θα δομηθεί το χαρτοφυλάκιο VPP από τα επιμέρους στοιχεία. Επίσης, πιθανές λύσεις μπορούν να αναζητηθούν στο συναλλακτικό μοντέλο αλλά και στα δίκτυα με βάση το blockchain.

Σχολιάζοντας τα επείγοντα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης στην Ευρώπη, ο κ. Παπαλεξόπουλος ανέφερε ότι η οριακή τιμολόγηση πρέπει να διατηρηθεί. Η αρχιτεκτονική κεντρικής κατανομής είναι καλύτερη από το μοντέλο που ακολουθούν στην Κεντρική Ευρώπη, ενώ η διαχείριση ζήτησης και η αποδοτικότητα δεν αξιοποιούνται επαρκώς. Υπογράμμισε ότι το μοντέλο πρέπει να είναι ίδιο για όλες τις διαδοχικές αγορές. "Βάλαμε πλαφόν στην προημερήσια και ενδοημερήσια, όμως δεν έχουμε ίδια πλαφόν στην εξισορρόπηση και αυτό προκαλεί στρέβλωση", επισήμανε.

Κατά τον ίδιο, ο "χρυσός" κανόνας είναι η τοπική οριακή τιμολόγηση όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ, που ενσωματώνει την υποδομή του δικτύου στην εκκαθάριση της αγοράς.

Με αφορμή τα παραπάνω, ο Δρ. Παπαλεξόπουλος προτείνει μια λύση αντίστοιχη με τις ΗΠΑ, όπου οι προσφορές στην προημερήσια περνούν μέσα από ένα φίλτρο προτού περάσουν. Επίσης, προτείνει μηχανισμούς απορρόφησης των τιμολογιακών κραδασμών με "κόφτες" που περιορίζουν τη μεταβλητότητα. Σε μια τέτοια περίπτωση μονάδες αερίου που θα υποβάλουν προσφορές πάνω από το πλαφόν θα αποζημιώνονται για το κόστος καυσίμου τους, αλλά δεν θα θέτουν την τιμή εκκαθάρισης.

Με τον τρόπο αυτό, αποσυνδέονται οι τιμές αερίου και ηλεκτρισμού, το πλήρες κόστος του αερίου συνεχίζει να περνάει στους καταναλωτές, αλλά το παραπάνω κόστος ανακτάται. Παράλληλα, η εν λόγω λύση συνεπάγεται χαμηλό διοικητικό κόστος, διατηρεί την αποδοτικότητα της οριακής τιμολόγησης, και τον κρίσιμο ρόλο της για την αποζημίωση των ΑΠΕ, ενώ παύει να λειτουργεί με το πέρας της κρίσης.

Αυτό το "απαλό" πλαφόν είναι τεχνολογικά ουδέτερο, δεν παραμορφώνει την προθεσμιακή αγορά και δεν προκαλεί προβλήματα στην αγορά των CfD.

Καταλήγοντας, ο Δρ. Παπαλεξόπουλος υποστήριξε ότι "δεν πρέπει να διακόψουμε την αγορά, δεν πρέπει να θέσουμε πλαφόν στην τιμή CO2, δεν πρέπει να υιοθετήσουμε μέτρα που οδηγούν σε κεντρικό σχεδιασμό των αγορών, ούτε να διαχωρίσουμε την προημερήσια σε δύο αγορές".