Νομικούς τρόπους ανάσχεσης του κόστους προμήθειας φυσικού αερίου από τις εταιρείες αναζητεί η ΡΑΕ

Στη νομική διερεύνηση πιθανών τρόπων ανάσχεσης του κόστους προμήθειας φυσικού αερίου προχωρά η ΡΑΕ, αναζητώντας τι περιθώρια κινήσεων υπάρχουν ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που απειλεί να γονατίσει τον παραγωγικό ιστό της χώρας.

Το πρόβλημα είναι γνωστό, έχει επιταθεί από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και παρά τις κινήσεις που γίνονται σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο οι βρχυπρόθεσμες (κατ' άλλους, και μεσοπρόθεσμες) προοπτικές μόνο ευοίωνες δε μοιάζουν.

Συμπληρωματικά στα μέτρα που έχει ήδη εξαγγείλει η κυβέρνηση, καθώς και στις αποφάσεις που λαμβάνονται σε επίπεδο ΕΕ, η ΡΑΕ επιθυμεί να εξαντλήσει τα περιθώρια για να προχωρήσει σε οποιαδήποτε κίνηση θα μπορούσε να συμβάλλει στην επίλυση του προβλήματος.

Γι΄αυτό και αποφάσισε προ ημερών να εγκρίνει την πραγματοποίηση δαπάνης, που αφορά τη νομική διερεύνηση πιθανών τρόπων ανάσχεσης του κόστους προμήθειας φυσικού αερίου.

Στο σκεπτικό της εισήγησης για την έγκριση της σχετικής δαπάνης, αναφέρεται ότι “[σ]το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της για την εποπτεία της αγοράς ενέργειας, η ΡΑΕ διερευνά - σε συνεργασία με άλλες ευρωπαϊκές Ρυθμιστικές Αρχές - τρόπους / εργαλεία ανάσχεσης του κόστους προμήθειας φυσικού αερίου από τις ελληνικές εταιρείες, προκειμένου να περιοριστεί αντίστοιχα το κόστος για τους Έλληνες καταναλωτές”.

Το κατά πόσο υπάρχουν νομικά περιθώρια ώστε να μπορεί να υπάρξει ρυθμιστική παρέμβαση για την ανάσχεση του κόστους προμήθειας φυσικού αερίου είναι κάτι που δεν απασχολεί μόνο τη ΡΑΕ, αλλά και τις ομολόγους της σε όλη την Ευρώπη, καθώς και τις κυβερνήσεις. 

Εξάλλου, ακόμα κι αν διαπιστωθεί ότι είναι εφικτό να γίνει η οποιαδήποτε τέτοια παρέμβαση σε συνθήκες απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας και εμπορίας των ενεργειακών προϊόντων και καυσίμων, η τελική αποτελεσματικότητά της αποτελεί γρίφο, τόσο λόγο του πολυδιάστατου του προβλήματος (άρα και των συνακόλουθων επιπτώσεων, σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, της οποιασδήποτε παρέμβασης στην αγορά), όσο και -κυρίως- γιατί εκ των πραγμάτων δεν θα μπορεί να υλοποιηθεί σε διαφορετικό πλαίσιο από αυτό που διαμόρφωσε τους παράγοντες που εξέθρεψαν το πρόβλημα. 

Πολύ δε περισσότερο αν ληφθεί υπόψη ότι, σε τελική ανάλυση, η πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία δεν έχει πλήξει τις ροές φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς την Ευρώπη, ούτε τις εκ των προτέρων συμβολαιοποιημένες τιμές για μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών προμηθειών.

Η πίεση, όμως, είναι μεγάλη, αφού τόσο οι βιομηχανικοί καταναλωτές, όσο και τα νοικοκυριά, βλέπουν τις επιπτώσεις των εξωφρενικών τιμών ενέργειας να “τινάζουν στον αέρα” τους προϋπολογισμούς και τους σχεδιασμούς τους, διαμορφώνοντας μια κατάσταση που είναι εξαιρετικά δύσκολα διαχειρίσιμη.

Ως εκ τούτου, η ΡΑΕ από την πλευρά της είναι επιβεβλημένο να κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια να δοθεί λύση, με την κυβέρνηση να έχει διαμηνύσει στην Αρχή ότι περιμένει από αυτή βιώσιμες και άμεσα υλοποιήσιμες προτάσεις.