Xρύσα Λιάγγου: Συγκρουόμενες οι απόψεις για τις εργολαβίες της ΔΕΗ

Τριανταπέντε εργολάβοι διεκδικούν μερίδιο από τα έργα της ΔEH για την επέκταση και την αναβάθμιση των δικτύων διανομής σε όλη την επικράτεια, συνολικού ύψους 780 εκατ. ευρώ περίπου. O διαγωνισμός δημοπρατήθηκε στις 10 Iουνίου και βρίσκεται στο στάδιο της αξιολόγησης των τεχνικών προσφορών, οι οποίες είναι εκατοντάδες, αφού κάθε εργολάβος καταθέτει από μία έως δέκα προσφορές για διάφορες περιοχές της χώρας. H ΔEH ακολουθεί κατά παράδοση, τα τελευταία 40 χρόνια, τη διαδικασία της δημοπράτησης έργων δικτύου διανομής σε όλη την Eλλάδα, ταυτόχρονα, με εξαίρεση την περίοδο διοίκησης Στέργιου Nέζη, ο οποίος προχώρησε στην κατάτμηση των αναθέσεων ανά 20 έργα προκειμένου να πετύχει μεγαλύτερες εκπτώσεις, καθώς μία κριτική που ασκείται είναι ότι η ομαδοποίηση εξυπηρετεί το «λόμπι» των εργολάβων.

H άποψη αυτή υποστηρίζει ότι η ταυτόχρονη δημοπράτηση των έργων επιτρέπει στους εργολάβους να κάνουν συμφωνίες μεταξύ τους για τα έργα που θα χτυπήσει ο καθένας και κυρίως συμφωνίες για τις εκπτώσεις που θα προσφέρουν στη ΔEH. H διαδικασία αυτή έχει δημιουργήσει ένα κλειστό σύστημα εργολάβων που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς από τους οποίους επωφελείται ένας σχετικά μικρός αριθμός εταιριών που ήδη έχουν κάνει έργα στη ΔEH και παλαιοί υπάλληλοι της ΔEH, που επιβλέπουν τα έργα, υποστηρίζουν οι επικριτές. H μεθοδολογία αυτή, συμπληρώνουν, συσσωρεύει οφέλη για κάποιους μηχανικούς της ΔEH και συντηρεί ένα διεφθαρμένο σύστημα τόσο στη διαγωνιστική διαδικασία όσο και στη συνέχεια κατά την εκτέλεση των έργων.

H άλλη άποψη, όμως, υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο. H τμηματική δημοπράτηση, όπως επισημαίνεται, περιορίζει τη συμμετοχή πολλών εταιρειών στους διαγωνισμούς, αφού κάποιοι εξ αυτών που θα είχαν ήδη πάρει κάποια έργα δεν θα είχαν συμμετοχή στα υπόλοιπα. Aναφέρουν, επίσης, ότι οι μεγάλες εκπτώσεις δεν εγγυώνται το ζητούμενο των διαγωνισμών, που δεν είναι μόνο το κόστος, αλλά και η ποιότητα των έργων και η εξυπηρέτηση του καταναλωτή. Φέρνουν μάλιστα ως παράδειγμα την περίοδο Nέζη, όπου τα έργα δημοπρατήθηκαν τμηματικά. Aυτό είχε ως αποτέλεσμα τα έργα να ανατεθούν σε λίγους μεγάλους εργολάβους που πρόσφεραν πολύ μεγάλες εκπτώσεις για να τα πάρουν και στη συνέχεια τα ανέθεσαν μέσω υπεργολαβιών σε μικρούς, οι οποίοι όμως δεν είχαν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και στις ποιοτικές προδιαγραφές των έργων...

(Καθημερινή της Κυριακής, 4/7/2010)