Αποφάσεις εντός του μήνα για το wacc και τα αναγνωριζόμενα έσοδα και έξοδα του ΔΕΣΦΑ – Πως τελειώνει το... σήριαλ

Με τη λογική της μέσης οδού φαίνεται ότι κλείνουν οι εκκρεμότητες σχετικά με το wacc του ΔΕΣΦΑ κατά την τρέχουσα ρυθμιστική περίοδο 2019 – 2022, αλλά και τα αναγνωριζόμενα έξοδα και έσοδα του Διαχειριστή.

Για τα στοιχεία αυτά αποφασίζει η ΡΑΕ και μετά την συνολική απόφασή της, η οποία αναμένεται εντός του μήνα, θα ανοίξει ο δρόμος για τον καθορισμό των τιμολογίων του ΔΕΣΦΑ.

Σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, το wacc έχει κλειδώσει στην κλίμακα 8,22% για το 2019 φτάνοντας, μειούμενο, στο 7,4% το 2022. Την προηγούμενη ρυθμιστική περίοδο ήταν 9,25%.

Σε ότι αφορά το θέμα των εξόδων, η ΡΑΕ προσπαθεί προφανώς να κρατήσει χαμηλά τις αναγνωριζόμενες δαπάνες για να κρατηθούν χαμηλά και τα τιμολόγια. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες έχουν αναγνωριστεί αρκετές δαπάνες και το κρίσιμο ζήτημα είναι ότι οι παραδοχές που έχουν γίνει φαίνεται ότι επιτρέπουν την προσληψη των 270 συμβασιούχων που δουλεύουν επί χρόνια στο ΔΕΣΦΑ.

Σε ότι αφορά τα έσοδα, και ειδικά τα έσοδα από ρυθμιζόμενες δραστηριότητες, υπήρχε ως γνωστόν μεγάλη απόσταση ανάμεσα στους νέους ιδιοκτήτες του ΔΕΣΦΑ (κοινοπραξία της Ιταλικής SNAM με τη βελγική Fluxys και την ισπανική Enagas) και τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας.

Ειδικότερα, η ΡΑΕ θεωρεί ότι στα ρυθμιζόμενα έσοδα (τα οποία ως γνωστόν συνδιαμορφώνουν τα τιμολόγια που πληρώνουν οι καταναλωτές για τις διάφορες ρυθμιζόμενες υπηρεσίες του Διαχειριστή) πρέπει να συνυπολογίζονται και εκείνα που προέρχονται από τις υπόλοιπες, μη διαχειριστικές, δραστηριότητες της εταιρείας.

Το πλέον άμεσο και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το συμβόλαιο συντήρησης του αγωγού TAP που έκλεισε πρόσφατα ο ΔΕΣΦΑ. Η διοίκηση της εταιρείας θεωρεί ότι αυτή η δραστηριότητα είναι έξω από εκείνες που ασκεί ο ΔΕΣΦΑ ως διαχειριστής, είναι μια συμπληρωματική επιχειρηματική δραστηριότητα και συνεπώς τα έσοδα από αυτήν δεν πρέπει να λογαριάζονται, στο σύνολό τους, για τον υπολογισμό των τιμολογίων.

Η φόρμουλα στην οποία φαίνεται ότι καταλήγει η ΡΑΕ προβλέπει ότι θα υπολογίζονται τα κέρδη από τις επιπλέον δραστηριότητες μόνον κατά ένα ποσοστό ως έσοδα για τη διαμόρφωση (μείωση) της ταρίφας και το υπόλοιπο ποσοστό των κερδών θα αποτελεί κέρδος για την εταιρεία.

Θα υπάρχουν μάλιστα δύο διαφορετικές κατηγορίες δραστηριοτήτων πέραν των ρυθμιζόμενων. Εκείνες για τις οποίες θα πρέπει να γίνουν νέες επενδύσεις από την εταιρεία και εκείνες για τις οποίες δεν χρειάζεται κάποια νέα επένδυση. Στις πρώτες, το ποσοοστό των κερδών που θα κατευθύνεται για μείωση των τιμολογίων θα είναι μικρό (για παράδειγμα 30 ή 40%) και το υπόλοιπο θα είναι καθαρό κέρδος για την εταιρεία. Στις δεύτερες η κατανομή θα γίνεται αντίστροφα. Το μεγαλύτερο ποσοστό (60 ή 70%) θα κατευθύνεται για τη μείωση των τιμολογίων.

Η εξασφάλιση καθαρού κέρδους αποτελεί κίνητρο για την ανάπτυξη της εταιρείας, γεγονός που αποτελεί τελικά όφελος και σε ότι αφορά την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και σε ότι αφορά τα ίδια τα ρυθμιζόμενα τιμολόγια.

Όπως έχει αναφέρει και σε παλαιότερο δημοσίευμά του το energypress, η διοίκηση του ΔΕΣΦΑ θεωρεί κομβικό το θέμα αυτό, καθώς η στρατηγική στόχευση των νέων ιδιοκτητών είναι να βγούν «επιθετικά» στην αγορά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Κύπρου και να πάρουν δουλειές ανταγωνιστικές και όχι ρυθμιζόμενες.