Η Χίμαιρα που έγινε αρνάκι

Δημοσιεύουμε άρθρο που λάβαμε από τον κύριο Σταμουδάκη, απάντηση στο άρθρο του κυρίου Πετρολέκα "η Χίμαιρα του East Med" το οποίο αναρτήθηκε εχθές στο energypress. 

Αγαπητέ Κύριε Πετρολέκα,

Έστω ότι η εκτίμηση σας περί του κόστους του αγωγού εώς τις ακτές της Πελοποννήσου γύρω στα  €6.2 δις είναι σωστή, το οποίο επί της παρούσης φαίνεται περί τα 18-20% υπερτιμημένο και πάνω από τις παρούσες τιμές και δυνατότητες της αγοράς σε αυτό το εξειδικευμένο κομμάτι, αυτό της παράκτιας εγκατάστασης αγωγών.

Η όδευση του αγωγού όμως από τις ακτές της Πελοποννήσου εώς το Φλωροβούνι Θεσπρωτίας με ένα μήκος της τάξεως των περίπου 380 χμ – 400χμ και του παράκτιου κομματιού από την Ελλάδα στο Οτράντο της Ιταλίας περί των 210 χλμ και το κόστος όλου αυτού του τμήματος να ανέρχεται σε €5.6 δις, την στιγμή που ο TAP με ένα μήκος 878 χλμ και ανάλογα εδαφολογικά και παράκτια χαρακτηριστικά, δηλαδή σχεδόν το μισό μήκος του TAp να κοστολογείται €1.1 δις παραπάνω είναι τουλάχιστον άστοχο, άτοπο και αν μη τι άλλο έχει γραφτεί για να προκαλέσει αρνητικές εντυπώσεις.

Προβάλλοντας τις απόψεις των τριών μεγαλύτερων πολέμιων του αγωγού Τζίνα Κόεν, Καρόλου Έλληνα και φυσικά του γνωστού και μη εξαιρετέου γυρολόγου των ενεργειακών συνεδρίων και λομπίστα τουρκικών συμφερόντων, τουρκικών εταιρειών γκαζιού και σύζυγο γνωστής τουρκάλας ανανεμηγμένης στο αποτυχημένο και μη γενόμενο πραξικόπημα με κωδική ονομασία ‘’Βαριοπούλα’’ η τουρκιστί ‘’Εrgenekon’’ με τις γνωστές προεκτάσεις για την Ελλάδα, Μάθιου Μπράιζα ως έγκυρες και τεκμηριωμένες είναι άκρως επικίνδυνο έως και εριστικό.   

Περί δυσεπίλυτων προβλημάτων με την γείτονα και συνεχίζοντας, για να προσβάλει κάποιος το άρθρο 79 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Διεθνές Δικαίου της Θαλάσσης (UNCLOS 1982) θα πρέπει τουλάχιστον νομικά να είναι μέλος της, οπότε η Τουρκία σαν μη μέλος της Σύμβασης του ΟΗΕ πως μπορεί να το κάνει αυτο;

Οι στάσεις των χωρών που συμμετέχουν είναι ασφαλώς χλιαρές και επιφυλακτικές όχι για το γεωπολιτικό, οικονομικό και τεχνικό ρίσκο αλλά γιατί τα δεδομένα και οι ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή αλλάζουν συνεχώς. Οι ποσότητες που ενδέχεται να διοχετευτούν στον αγωγό μέχρι την υλοποίηση του μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές και μεγαλύτερες. Αυτά όλα έχουν αντίκτυπο στις ταρίφες μεταφοράς και οικονομικού οφέλους καθε συμβαλλόμενης χώρας. Φυσικά λοιπόν οι συμμετέχοντες χώρες τηρούν στάση αναμονής καθως βλέπουν οτι οι χώρες που ενδέχεται να συμμετάσχουν είναι συνεχώς υπό διερεύνηση μειώνοντας συνεχώς τα κόστη. Το ενδιαφέρον δε που έχει προκαλέσει ο αγωγός σε παγκόσμιο επίπεδο μέχρι στιγμής είναι μεγαλύτερο και από τον BTC που υλοποιήθηκε στις αρχές του 2000.

Eίναι βέβαιο και προεξοφλημένο ότι στην Ελλάδα όπως και στην Ιταλία θα συναντήσει πληθώρα αντιδράσεων από τους κατοίκους των περιφερειών που διέρχεται ο αγωγός. Για μια στιγμή όμως... Αυτά δεν έλεγε και έγραφε ο τύπος στην Ελλάδα του 2013- 2014 για τον TAP; Όλοι τότε δεν μιλούσαν για μια επένδυση που θα κολλήσει στις γραφειοκρατικές καλένδες του Ελληνικού Δημοσίου; Ποιός φανταζόταν λοιπόν την πρόοδο που θα είχε σήμερα αυτός ο αγωγός; Με οδηγό λοιπόν τον TAP, το εξειδικευμένο εγχώριο προσωπικό που δεν πρέπει να χαθεί σε καμία περίπτωση, οι όποιες αντιδράσεις είναι σίγουρο ότι μπορούν να αντιμετωπιστούν και ο Έλληνας θα μπορέσει να κατανοήσει την σημαντικότητα του έργου καθως η δυνατότητα ενός δικτύου φυσικού αερίου στη Νότια Ελλάδα που δεν θα έχει σημαντική επιβάρυνση στον προϋπολογισμό του κράτους θα είναι πλέον πολύ εφικτός με σχετικά γρήγορα αυτονόητα ανταποδοτικά αποτελέσματα.    

Η κινδυνολογία λοιπόν θα πρέπει να σταματήσει άμεσα και να αντικατασταθεί με τεκμηριωμένες απόψεις που σκοπό θα έχουν την καλοπροαίρετη κριτική. Με οδηγό λοιπόν τον TAP ας μην κοιτάζουμε πάντα πίσω αλλά μπροστά.

Μετά τιμής

Ι. Π. Σταμουδάκης

Ελληνικό Ενεργειακό Φόρουμ

*Ο Ι. Π. Σταμουδάκης εργάζεται στο Greek Energy Forum

*Οι απόψεις του συγγραφέα είναι αμιγώς προσωπικές και δεν δεσμεύουν επ’ ουδενί τα μέλη και υποστηρικτές του Greek Energy Forum