Μέχρι το τέλος του μήνα παρουσιάζεται η Εθνική Στρατηγική για το Υδρογόνο από τον Κ. Σκρέκα - Οι βασικοί άξονες του σχεδίου

Πολύ σύντομα, μέχρι το τέλος του μήνα, σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, o Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κώστας Σκρέκας θα παρουσιάσει την νέα Εθνική Στρατηγική για το Υδρογόνο, ακολουθώντας το «παράδειγμα» μιας σειράς άλλων κρατών-μελών που έχουν πράξει αντίστοιχα το προηγούμενο διάστημα.

Η ολοκλήρωση του σχεδίου συνιστά την περαιτέρω ωρίμανση της ενεργειακής στρατηγικής της χώρας, που πλέον, σε ευθυγράμμιση και με τις ιεραρχήσεις και τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και του REPower, υιοθετεί πιο φιλόδοξους στόχους απανθρακοποίησης, επιταχύνοντας την ενεργειακή μετάβαση της εθνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με το σχέδιο που είχαν δώσει οι επιστήμονες της Επιτροπής που είχε συσταθεί με σκοπό την σύνταξη της στρατηγικής περιλαμβάνει μια σειρά στόχους με ορίζοντα το 2030. Συγκεκριμένα προβλέπει εγχώρια παραγωγή 3.500 GWh υδρογόνου το 2030 από ηλεκτρόλυση, συνολικής ισχύος 750 MW, που θα τροφοδοτείται από ηλεκτροπαραγωγή έργων ΑΠΕ, ισχύος 2 GW (80% φωτοβολταϊκά και 20% αιολικά).

Επιπρόσθετα, όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, πρόθεση του Υπουργείου, όπως αποτυπώνεται και στο σχέδιο που θα παρουσιάσει, είναι να εισαγάγει μια μεθοδολογία για την διαμόρφωση των όρων και προϋποθέσεων που ως κατάληξη θα έχουν την δημιουργία μιας αγοράς υδρογόνου, δηλαδή την ανάπτυξη ολόκληρης της εφοδιαστικής αλυσίδας που αφορά την παραγωγή, διανομή και κατανάλωση του καυσίμου. Ως εκ τούτου, η στρατηγική θα διακρίνεται από στάδια και «βήματα» με το απαιτούμενο στοιχείο «κλιμάκωσης» στην υλοποίηση, ώστε να καταλήγει σε μια λειτουργική και αποτελεσματική αγορά.

Η εθνική στρατηγική αποτελεί έναν «οδικό χάρτη» για τη δημιουργία της εγχώριας οικονομίας υδρογόνου, ο οποίος βασίζεται σε πάνω από 30 μέτρα πολιτικής. 

Δομείται πάνω σε 5 πυλώνες, ξεκινώντας από την παραγωγή και διανομή υδρογόνου και ανανεώσιμων αερίων, τη χρήση υδρογόνου και βιοαερίου, καθώς και η νομοθεσία και το κανονιστικό πλαίσιο. Οι βασικοί αυτοί άξονες ολοκληρώνοται με την έρευνα και την καινοτομία, αλλά και τη διεθνή και γεωπολιτική διάσταση, η οποία καλύπτει τις μελλοντικές εισαγωγές και εξαγωγές του αερίου. 

Ειδικότερα, το Σχέδιο Στρατηγικής περιλαμβάνει τέσσερις διακριτές φάσεις – στάδια.

Το πρώτο αφορά την περίοδο 2022-2027, όπου θα υπάρχει αβεβαιότητα στις επενδύσεις, εξαιτίας του υψηλού κόστους. Σε αυτήν την πενταετία θα είναι απαραίτητες οι κρατικές ενισχύσεις για την ανάπτυξη υποδομών. Η δεύτερη φάση αφορά στην περίοδο 2025-2030, οπότε θα αρχίσουν τα πιλοτικά έργα, αλλά και αναβαθμίσεις και προσαρμογή των αγωγών αερίου, σχεδιασμός αποθήκευσης υδρογόνου, με τον ρόλο του κράτους να παραμένει δίνοντας ενισχύσεις και φορολογικά κίνητρα.

Η τρίτη φάση εστιάζει στη δημιουργία της αγοράς στο διάστημα 2027-2035, με τα πρώτα δίκτυα αποκλειστικά υδρογόνου να διευκολύνουν κυρίως τις διασυνοριακές συναλλαγές, ανάπτυξη μεγάλης κλίμακας αποθήκευσης υδρογόνου κλπ. Η τέταρτη φάση της βιομηχανικής ωρίμανσης αφορά στο διάστημα 2030 – 2045 οπότε αναμένεται ολοκλήρωση και της πανευρωπαϊκής υποδομής υδρογόνου και συνθετικών καυσίμων, μετατροπή μεγάλων τμημάτων των υφιστάμενων δικτύων φυσικού αερίου σε υδρογόνο, αποθηκευτικά συστήματα, συμπίεση και υγροποίηση σε μεσαία και μεγάλη κλίμακα, καθώς και διαλειτουργικότητα του εθνικού με το ευρωπαϊκό σύστημα. Επιπλέον, στη Στρατηγική για το Υδρογόνο προσδιορίζονται οι δυνατότητες ανάπτυξης σε διάφορους τομείς.

Σε αδρές γραμμές αυτές οι δυνατότητες αφορούν τον κλάδο της βιομηχανίας, την τροποποίηση των αγωγών αερίου, οχήματα υδρογόνου στις πόλεις όπως λεωφορεία, ελαφρά φορτηγά διανομής, φορτηγά βαρέως τύπου, ιδιωτικά επιβατικά, τρένα ή και πλοία.

Υπενθυμίζεται ότι προ ημερών, η Κομισιόν δημοσίευσε νέους κανόνες για το υδρογόνο, θέλοντας να διασαφηνίσει και κανονιστικά τι συνιστά ανανεώσιμο υδρογόνο στην ΕΕ. Απώτερος στόχος της περαιτέρω ενίσχυσης του κανονιστικού πλαισίου είναι η προώθηση των επενδύσεων σε ενεργειακές υποδομές καθώς και η εισαγωγή νομοθετικών στόχων για το ανανεώσιμο υδρογόνο στη βιομηχανία και τις μεταφορές.