Τα τρία κλειδιά που θα ανοίξουν την πόρτα στη συμφωνία ΔΕΣΦΑ - SOCAR και τα πρόσωπα της ομάδας εργασίας

Σε νέα βάση μπαίνει από χθες το θέμα της ιδιωτικοποίησης του ΔΕΣΦΑ που μετά και την "εκτόνωση" που επήλθε σε πολιτικό επίπεδο από την απευθείας συνάντηση Τσίπρα-Αμπντουλάγιεφ, η συζήτηση μεταφέρεται πλέον αμιγώς στο τεχνικό σκέλος. 

Τρία είναι εδώ τα κλειδιά με τα οποία η ελληνική πλευρά θα επιχειρήσει να ξεκλειδώσει τη συμφωνία, ενώ τέσσερα είναι τα πρόσωπα που θα επιχειρήσουν να γεφυρώσουν την απόσταση που χωρίζει τα δύο μέρη.

Από ελληνικής πλευράς πρόκειται σύμφωνα με πληροφορίες για τον σύμβουλο του Πρωθυπουργού Δημήτρη Λιάκο, και τον υπ. Επικρατείας Αλ. Φλαμπουράρη, και από αζέρικης το νούμερο δύο της SOCAR,  αντιπρόεδρο της εταιρείας Ελχάντ Ναζίροφ, και τον μέχρι πρότινος πρόεδρο της SOCAR Greece, Ανάρ Μαμάντοφ. 

Σε αυτούς ανατίθεται η διαχείριση του θέματος ως "υψηλής πολιτικής ευαισθησίας", που μαζί φυσικά με τεχνικά κλιμάκια και από τις δύο πλευρές, στα οποία θα συμμετέχουν και στελέχη του ΥΠΕΝ, του ΔΕΣΦΑ και της ΡΑΕ, θα βρίσκονται σε ανοικτή γραμμή τόσο με την Κομισιόν όσο και τους Ιταλούς της SNAM (σσ: έχουν προσύμφωνο με τη SOCAR για την αγορά έως και του 24% του ΔΕΣΦΑ), προκειμένου ως τις 30 Οκτωβρίου να έχουν κλειδώσει τη συμφωνία.

Από εκεί και πέρα, τα "προαπαιτούμενα" που πρέπει να ικανοποιεί η συμφωνία των δύο πλευρών, τα κλειδιά για να βρεθεί η χρυσή τομή, είναι τρία :

• Ικανή μερισματική απόδοση για τους μετόχους του ΔΕΣΦΑ μέσα από μια τεχνική φόρμουλα , που αποτελεί και ένα από τα αντικείμενα της παραπάνω ομάδας εργασίας.
• Αύξηση της ταρίφας χρήσης δικτύου του ΔΕΣΦΑ που θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παραμένει σε "λογικά" επίπεδα και να μην επιβαρυνθούν η βιομηχανία και τα νοικοκυριά από τις αυξήσεις των σχετικών τελών. Αν και μένει να φανεί πως αυτό θα επιτευχθεί, παράγοντες που γνωρίζουν το θέμα υποστηρίζουν ότι είναι τεχνικά εφικτό, αξιοποιώντας το ύψος του wacc (Μέσο Σταθμισμένο Κόστος Κεφαλαίων), την περίοδο κατανομής του εσόδου που έχει λαμβάνειν ο ΔΕΣΦΑ από το παρελθόν, (π.χ. από τα 40 στα 30 έτη, οπότε και ο μέτοχος της εταιρείας θα ανακτήσει παραπάνω κεφάλαια σε λιγότερα χρόνια) κ.λπ. Υπό αυτή την έννοια, η ταρίφα για τη χρήση του δικτύου φυσικού αερίου θα μπορούσε να αυξηθεί όπως έχει γράψει το "Energypress", κατά 30%-35%, αντί για 23,8% που έχει εισηγηθεί ο ΔΕΣΦΑ στη ΡΑΕ, αλλά αρκετά μακριά από το αρχικό 68% .
• Διασφάλιση της σταθερότητας του παραπάνω μηχανισμού, ώστε να μη διακυβεύεται η μελλοντική πορεία και το έσοδο του ΔΕΣΦΑ από πιθανές αποφάσεις υπουργών που θα επιχειρήσουν να τον τροποποιήσουν. Συμφωνήθηκε δηλαδή να θωρακισθεί τυχόν μελλοντική ρυθμιστική παρέμβαση της πολιτείας πάνω στο μηχανισμό.

Αν και η χρυσή τομή στα παραπάνω τεχνικά ζητήματα, τα οποία αποτελούν αρμοδιότητα της ΡΑΕ, μένει να βρεθεί, το πολιτικό θέμα ξεκαθάρισε χθες. Αφορά την ενόχληση των Αζέρων από τις κατά καιρούς δηλώσεις Σκουρλέτη πως η SOCAR ψάχνει τρόπο απεμπλοκής από το ΔΕΣΦΑ καθώς η αζερική οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα. Δίνοντας η ελληνική πλευρά τις απαραίτητες πολιτικές διαβεβαιώσεις ότι "η Ελλάδα επιθυμεί να έχει στρατηγική συνεργασία με το Αζερμπαϊτζάν και αντιμετωπίζει τη SOCAR ως στρατηγικό εταίρο", το ζήτημα θεωρείται ότι τακτοποιήθηκε. Δν είναι τυχαίο ότι αυτή η αναγνώριση "χώρεσε" και στη "διαροή" που αφησαν να κυκλοφορήσει χθες το βράδυ "κύκλοι" των Αζέρων.

Από εκεί και πέρα, το βέβαιο είναι ότι η ελληνική πλευρά επιμένει πως ούτε πρόκειται να μειωθεί προς τα κάτω το αρχικό τίμημα (400 εκατ. ευρώ), ούτε να πάρει πίσω την περίφημη τροπολογία Σκουρλέτη, καθώς κάτι τέτοιο θα αύξανε σημαντικά το κόστος για την ελληνική βιομηχανία. Θα παραμείνει ως έχει η ρύθμιση που πήγε να τινάξει στον αέρα τη συμφωνία, καθώς περιόρισε δραστικά (από τα 829 εκατ. ευρώ στα 285 εκατ. ευρώ) τα ανακτήσιμα έσοδα για το ΔΕΣΦΑ και τους αυριανούς του μετόχους, οι οποίοι και θεώρησαν ότι έτσι μειώνεται η αξία του κατά το ήμισυ.

Κίνηση τακτικής

Σε αυτή την προσπάθεια ανεύρεσης λύσης "win-win", έχει τη σημασία ότι θα είναι το Μαξίμου που θα χειρισθεί την υπόθεση ΔΕΣΦΑ, αντί για τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό ΠΕΝ Π. Σκουρλέτη.

Σε μια πρώτη ανάγνωση κάποιοι μιλούν για πολιτική αποδυνάμωση του υπουργού, αφού φεύγει από τα χέρια του ένα θέμα του χαρτοφυλακίου του, και πηγαίνει στο Μαξίμου. Αλλά μια δεύτερη ανάγνωση λέει ότι αυτό έγινε κατόπιν συνεννόησης του Πρωθυπουργού με τον Πάνο Σκουρλέτη  προκειμένου να κλείσει η ιδιωτικοποίηση, καθώς οι Αζέροι είχαν καταστήσει σαφές ότι τον θεωρούσαν εμπόδιο.

Στην πράξη, και εφόσον η παραπάνω ανάγνωση είναι σωστή, το Μαξίμου κατέφυγε χθες σε ένα τακτικισμό: Αποσπώντας την υπόθεση από τα χέρια του ανθρώπου που έχει θεωρηθεί από τη SOCAR ως η "πέτρα του σκανδάλου", επιλαμβάνεται το ίδιο του θέματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα συζητήσει με τους Αζέρους κάτι διαφορετικό από τα όσα έλεγε ο ΥΠΕΝ. Το αν η τακτική αυτή, μαζί με τις προτεινόμενες σε τεχνικό επίπεδο λύσεις, θα φέρουν την επιδιωκόμενη συμφωνία, θα φανεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες.