Σπουδάζοντας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, εντάχθηκε από μικρή στον κόσμο της ενέργειας. Η Χρύσα Γιαννοπούλου εργάζεται εδώ και πολλά χρόνια στο χώρο των ΑΠΕ και σήμερα είναι Country Manager Greece της Ecoener Hellas.

Παρά τη χαμηλή γυναικεία εκπροσώπηση στον κλάδο, εντοπίζει ότι γίνονται βήματα στην ισότητα και τη συμμετοχή των γυναικών στα παραδοσιακά “ανδρικά” επαγγέλματα. Μάλιστα, όπως αναφέρει στο energypress, στη σταδιοδρομία της ήρθε σε επαφή με ιδιαίτερα αξιόλογες γυναίκες που την ενέπνευσαν και τις θαύμασε.

Δεν είναι υπέρμαχος των ποσοστώσεων, αλλά πιστεύει στην αξία και τα ταλέντα των ανθρώπων.

Ποια βήματα σε οδήγησαν στον τομέα της ενέργειας; Ήταν επιλογή εξαρχής ή προέκυψε στη συνέχεια;

Για κάποιο λόγο η ενέργεια μπήκε αρκετά νωρίς στην ζωή μου. Όντας φοιτήτρια στην σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών έπρεπε στο τρίτο έτος να επιλέξω έναν από τους 4 τομείς που διέθετε η σχολή. Ο πιο δημοφιλής τότε ήταν ο τομέας των τηλεπικοινωνιών και ο λιγότερο δημοφιλής ήταν αυτός της ενέργειας. Χωρίς δεύτερη σκέψη αλλά και χωρίς να γνωρίζω πραγματικά τι ήταν αυτό που με έλκυε, επέλεξα την ενέργεια. Ίσως με ιντρίγκαρε το ότι δεν ήταν η επιλογή της εποχής. Δεν το μετάνιωσα ποτέ. 

Όταν βρέθηκα για μεταπτυχιακές σπουδές στις Βρυξέλλες και άρχισα να ψάχνω ταυτόχρονα και εργασία μη έχοντας εμπειρία, είδα ότι πρέπει να στοχεύσω στο να ξεκινήσω από κάπου κ ας μην είναι το ιδανικό μου. Ξεκίνησα λοιπόν με μια πρακτική στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά εργάστηκα για ένα Project πάνω στην επιστήμη των υλικών για την Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Βελγίου, τομείς που πλέον δεν είχαν τόσο σχέση με την ενέργεια και που διαπίστωσα ότι δεν είχαν πολύ ενδιαφέρον για μένα. 

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και έχοντας γράψει μια προϋπηρεσία στο εξωτερικό, αποφάσισα ότι τώρα είναι η ώρα να επικεντρωθώ σε αυτό που θέλω να κάνω. Ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά μόνο στον τομέα των ΑΠΕ και ήμουν πολύ τυχερή γιατί ξεκίνησα σε μια πολυεθνική εταιρία με ωραία ευρωπαϊκή κουλτούρα και πολύ δυνατή ομάδα από την οποία έμαθα πάρα πολλά. Από το 2007 μέχρι σήμερα εργάζομαι αδιάλειπτα στον τομέα των ΑΠΕ σε πολυεθνικές εταιρείες που μου έδωσαν μοναδικές εμπειρίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, γνώρισα καταπληκτικούς ανθρώπους και έμαθα ότι η διαφορετικότητα είναι η δύναμή μας. Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι ακόμα ξυπνάω το πρωί και μ’αρέσει που θα πάω για δουλειά παρά τα προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν.    
 

Βλέπουμε ότι στον τομέα της ενέργειας είναι λίγες οι γυναίκες που έχουν θέση ευθύνης. Που οφείλεται αυτό;

Η χαμηλή εκπροσώπηση των γυναικών σε θέσεις ευθύνης είναι μια πραγματικότητα όχι μόνο στον τομέα της ενέργειας αλλά σε αρκετούς τομείς. Η ελληνική κοινωνία έχει ακόμα βαθιά ριζωμένες στερεοτυπικές αντιλήψεις, οι οποίες ίσως και ασυνείδητα πολλές φορές καθορίζουν το μέλλον. Για παράδειγμα όταν μπήκα στους ηλεκτρολόγους το 1999 το ποσοστό των γυναικών ήταν κάτω του 10%. Προφανώς, οι γυναίκες δεν επέλεγαν τις θετικές επιστήμες τόσο πολύ και για κοινωνικούς λόγους. Για να είμαστε όμως και δίκαιοι, έχουν γίνει πολλά βήματα προς την ισότητα των δύο φύλων και στον εργασιακό τομέα. Οι γυναίκες πλέον όχι μόνο επιλέγουν επαγγέλματα πιο ανδρικά παραδοσιακά αλλά και διεκδικούν μια ισότιμη θέση στον εργασιακό στίβο. Τα στερεότυπα γκρεμίζονται, τα μυαλά ανοίγουν, οι ίδιες οι γυναίκες τολμούν να διεκδικήσουν κ οι εργοδότες βλέπουν την δυναμική στον άνθρωπο και όχι στο φύλο. 
 

Ποια ήταν η στιγμή που κατάλαβες ότι το φύλλο παίζει (…ή δεν παίζει) ρόλο στην επαγγελματική εξέλιξη;

Από τα φοιτητικά μου χρόνια συνειδητοποίησα ότι κινούμαι σ’ εναν ανδροκρατουμενο τομέα και ότι πρέπει να αγωνιστώ πολύ περισσότερο από τους άντρες συμφοιτητές ή συναδέλφους αργότερα για να αποδείξω την αξία μου. Νομίζω ότι σ’ εκείνο το σημείο «προγραμματίστηκα» με αυτά τα δεδομένα και πλέον αποτελούσε κομμάτι της δουλειάς μου. 

Στο να μην το βάζω κάτω και ξεροκέφαλα να προσπαθώ να υλοποιήσω τους στόχους μου με βοήθησε η ενδυνάμωση και η στήριξη που είχα πάντα από την οικογένειά μου, αρχικά από τους γονείς μου που μου έμαθαν να ξεπερνάω τα όρια μου και να κοιτάω ψηλά και τώρα από την δική μου οικογένεια που πιστεύει σε μένα και με στηρίζει σε κάθε μου επιλογή. 
 

Ποια ήταν η στιγμή που κατάλαβες ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει πλέον προς το καλύτερο;

Πριν κάποια χρόνια μου δόθηκε η ευκαιρία να αναλάβω το τμήμα sustainability στην πολυεθνική που εργαζόμουν τότε. Μέσα από τις διάφορες δράσεις που οργανώναμε ήρθα σε επαφή με πολύ αξιόλογες γυναίκες που με ενέπνευσαν και πραγματικά συνηδειτοποίησα πως ναι τα πράγματα αλλάζουν και οι γυναίκες διεκδικούν και παίρνουν τη θέση που τους αξίζει. 

Ποτέ δεν ήμουν υπέρμαχος των ποσοστώσεων, ίσα ίσα πιστεύω ότι αδικούν τις γυναίκες. Πιστεύω στα ταλέντα των ανθρώπων, στην αξία τους και στην δύναμη της ομαδας. 

Και πλέον είμαι τυχερή να έχω στον περίγυρό μου, τον κοινωνικό αλλά και τον επαγγελματικό, δυναμικές γυναίκες που με εμπνέουν και θαυμάζω πολύ. Στην τελική μόνο μέσα από το ίδιο μας το παράδειγμα θα εμπνεύσουμε και θα ενδυναμώσουμε κ άλλες γυναίκες και αυτό το λέω και ως μητέρα μιας κόρης που σε κάποια χρόνια θα χαράξει και αυτή την δική της πορεία χωρίς κανένα «ταβάνι» να αιωρείται πάνω από το κεφάλι της.  

_____________

Η Χρύσα Γιαννοπούλου μεγάλωσε στην Πάτρα και σπούδασε στην σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών της Πολυτεχνικής σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών. Τελειώνοντας την σχολή, έφυγε για 3 χρόνια στις Βρυξέλλες όπου έλαβε το μεταπτυχιακό της πάνω στο Management και ξεκίνησε την εργασιακή της πορεία κάνοντας πρακτική στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην συνέχεια ως ερευνήτρια μηχανικός στην Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημίου του Βελγίου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ξεκίνησε την πορεία της στον τομέα των ΑΠΕ σε πολυεθνικές εταιρείες, κυρίως στο κομμάτι της ανάπτυξης έργων αλλά και για κάποια χρόνια στο sustainability. 17 χρόνια σ’ αυτόν τον τομέα αναγνωρίζει πως είχε την τύχη να ζήσει και να γνωρίσει άλλες χώρες, διαφορετικές κουλτούρες και να συναναστραφεί με πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους γεμίζοντας μοναδικές εμπειρίες. Στο όμορφο ταξίδι της έχω πάντα συνταξιδιώτη τον Αλέξανδρο και την μικρή Μελίνα που τους κάνει κάθε μέρα καλύτερους ανθρώπους.