Τα έσοδα από τα ancillary services «κλειδί» για την βιωσιμότητα των merchant έργων αποθήκευσης με μπαταρίες – Τι αναφέρει ανάλυση της Aurora

Την ιδιαίτερη συμβολή των εσόδων από την παροχή επικουρικών υπηρεσιών για την επίτευξη ενός βιώσιμου IRR υπογραμμίζει νεότερη ανάλυση της Aurora, μελετώντας ένα merchant έργο αποθήκευσης με μπαταρία, διάρκειας 2 ωρών με ένα κύκλο ημερησίως που θα μπει στο σύστημα το 2028.

Ειδικότερα, όπως ανέφερε ο Σταύρος Σκαρλής, Research Associate της Aurora Energy Research κατά την παρουσίασή του στο πρόσφατο συνέδριο της SolarPlaza, οι μπαταρίες μπορούν να αποκομίσουν έσοδα από την συμμετοχή τους στην αγορά, ωστόσο κατά πολύ περισσότερο από την συμμετοχή τους στην αγορά εξισορρόπησης και τα capacity markets.

Επιπρόσθετα και σε αναλογία, όπως έχει γράψει το energypress, με τις standalone μπαταρίες μέσω διαγωνισμού, και σε αυτή την περίπτωση η τελική διαμόρφωση του εσωτερικού ποσοστού απόδοσης (IRR) συναρτάται στενά με το ύψος του CAPEX, όπως αποτυπώνεται στο παρακάτω διάγραμμα.

Πιο συγκεκριμένα τα έργα λαμβάνουν IRR μεταξύ 6% και 9%, ενώ μεγαλύτερες αποδόσεις εκτιμώνται στην περίπτωση του «colocation» δηλαδή σε έργα ΑΠΕ που συνδυάζουν σύστημα αποθήκευσης με την τελική τιμή να υπερβαίνει ανά περιπτώσεις και το 12%.

Στην τελευταία περίπτωση, το project αποθήκευσης έχει μικρότερο CAPEX, καθώς μια σειρά υποδομές υπάρχουν ήδη λόγω του έργου ΑΠΕ και επομένως επιτυγχάνεται καλύτερη αξιοποίηση τους. Άλλωστε σε αυτή την βάση, η Aurora εκτιμά ότι μια τέτοια επένδυση ενδέχεται να είναι περισσότερο προσοδοφόρα έναντι των έργων standalone μπαταριών δεδομένης της μικρότερης κλίμακας έργου σε μια τέτοια περίπτωση.

Αξίζει να σημειωθεί, όπως αναφέρθηκε και από μια σειρά συμμετέχοντες στο συνέδριο της SolarPlaza, τα merchant έργα αποθήκευσης με μπαταρία βρίσκονται σταθερά στις «κεραίες» των επενδυτών, ωστόσο, κάθε ενδεχόμενη κίνηση βρίσκεται υπό διερεύνηση αφενός γιατί δεν έχει ξεκαθαριστεί το τοπίο ως προς τα έσοδα των έργων από την αγορά και αφετέρου λόγω της χρηματοδότησης που έρχεται σε συνέχεια του πρώτου.

Οι τράπεζες αποφεύγουν για την ώρα να χρηματοδοτήσουν τέτοια έργα, μη γνωρίζοντας επακριβώς τα έσοδα που δύναται να αποκομίσουν σε βάθος χρόνου από την συμμετοχή τους στην αγορά κι όταν μάλιστα τα αρμόδια τμήματα γνωρίζουν την βαρύτητα των επικουρικών υπηρεσιών στο τελικό «λογαριασμό».

Το ενδιαφέρον βέβαια τροφοδοτείται επίσης και από περιπτώσεις επενδυτών που επιθυμούν να προχωρήσουν με ίδια κεφάλαια, χωρίς ωστόσο ακόμη να καταγράφεται κάποια τέτοια κίνηση στην ελληνική αγορά. Στην τελευταία περίπτωση, το βασικό «αγκάθι» αφορά την χορήγηση οριστικών προσφορών σύνδεσης, όπου για την ώρα, ΟΠΣ λαμβάνουν τα έργα που έχουν «περάσει» μέσω των διαγωνισμών.

Σε γενικές γραμμές, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές της αγοράς, το τοπίο παραμένει ακόμη ασαφές σε σημαντικά σημεία, ενώ, όπως συμπληρώνουν, δεν αποκλείεται να δούμε και «εξόδους» από την ελληνική αγορά με παίκτες να επιλέγουν να πουλήσουν τα έργα που έχουν περάσει σε διαγωνισμούς αποθήκευσης υπό το βάρος των καθυστερήσεων που καταγράφονται για την υλοποίηση των έργων.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για έργα με λειτουργική και επενδυτική ενίσχυση, επενδυτές, κύρια από το εξωτερικό, ενδεχομένως να προτιμήσουν να εξέλθουν της ελληνικής αγοράς καθώς βλέπουν να παραβιάζεται το σχετικό χρονοδιάγραμμα που είχαν εξαρχής καθορίσει για την υλοποίηση της επένδυσης και επομένως σε αυτή την περίπτωση, τα «νούμερα» αλλάζουν, καθιστώντας πιο συμφέρουσα επιλογή την πώληση του asset.