Τα αμοιβαία κεφάλαια ποντάρουν στο διπλασιασμό της τιμής των ρύπων και αυτό αποτελεί... κακή είδηση για τη Γερμανία

Οι περιβαλλοντολόγοι καλωσόρισαν επιφυλακτικά την απόφαση του Βερολίνου να αποσύρει τον άνθρακα ως το 2038, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι η ημερομηνία-στόχος απέχει πολύ δεδομένης της απειλής της κλιματικής αλλαγής. Αυτοί που επιθυμούν να επιταχύνουν την απόσυρση ίσως ανακαλύψουν τώρα ότι έχουν άσπονδους φίλους.

Ένας αυξανόμενος αριθμός αμοιβαίων κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου ποντάρουν στο διπλασιασμό της τιμής των δικαιωμάτων CO2 στην Ευρώπη μέσα στα επόμενα χρόνια, τα οποία ήταν το 2018 το εμπόρευμα με τη μέγιστη απόδοση, καθώς η τιμή έφτασε σε υψηλά δεκαετίας. Τα δικαιώματα εκπομπών έχουν σχεδιαστεί με ένα απλό στόχο: Να καταστήσουν τον άνθρακα και άλλα φθηνά, αλλά ρυπογόνα καύσιμα, λιγότερο ανταγωνιστικά έναντι καθαρότερων ανταγωνιστών, από το φυσικό αέριο ως την πυρηνική ενέργεια και τις ΑΠΕ.

Η Ε.Ε. άλλαξε τους κανόνες του συστήματος εμπορίας εκπομπών ρύπων για να σφίξει την προσφορά, σε μια κίνηση που τράβηξε το ενδιαφέρον ορισμένων ειδικευμένων εμπόρων στα τέλη του 2017. Η τιμή των ευρωπαϊκών δικαιωμάτων αυξήθηκε έκτοτε από τα 6$ ανά τόνο σε σχεδόν 25$, ενώ ο Ουλφ Εκ της Northlander, η οποία απέδωσε 52,7% στους επενδυτές πέρυσι, προβλέπει άνοδο στα 40 δολάρια. Μετά από τέτοια υπέρογκα κέρδη, οι έμποροι και οι αναλυτές λένε ότι βλέπουν αυξημένο ενδιαφέρον από επενδυτικά ταμεία τα οποία μέχρι σήμερα σπανίως ασχολούνταν με τους ρύπους. Αν τα ταμεία αυτά έχουν δίκιο και συνεχιστεί το ράλι της τιμής του CO2, τότε η απόφαση της Γερμανίας να επεκτείνει τη διάρκεια ζωής της βιομηχανίας άνθρακα στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια.

Ο άνθρακας, πολύ απλά, θα γίνει οικονομικά μη ανταγωνιστικός, καθώς το αυξημένο του κόστος καθιστά τις ΑΠΕ πιο ελκυστικές. “Η αγορά θα καταλήξει να παίρνει την απόφαση αντί για τη Γερμανία”, αναφέρει ο Τρέβορ Σικόρσκι της συμβουλευτικής Energy Aspects. “Αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ προτιμότερο πολιτικά στο Βερολίνο”.

Πάντως, τα στοιχήματα για τα εμπορεύματα δεν είναι ποτέ μονόδρομος. Η RWE, μακράν η μεγαλύτερη διαχειρίστρια ορυχείων και λιγνιτικών μονάδων στη Γερμανία, δεν αναμένεται να βιώσει το πλήγμα μιας ακριβότερης τιμής CO2 γρήγορα. Έχει αντασφαλιστεί χρησιμοποιώντας μια πληθώρα φυσικών και οικονομικών εργαλείων μέχρι το 2025.

Αυτό θα μπορούσε να προστατεύσει τις δραστηριότητές της στον άνθρακα μεσοπρόθεσμα εκτός αν η τιμή ανέβει τόσο πολύ που η RWE θα στραφεί στη λογική του να πωλήσει τα εξασφαλισμένα δικαιώματα παρά να συνεχίσει τη λειτουργία των μονάδων. Πέραν του 2025, το οποίο παρεμπιπτόντως είναι το έτος που η Βρετανία έχει δεσμευτεί να εγκαταλείψει τον άνθρακα, η RWE και άλλες εταιρείες στη Γερμανία θα είναι ενδεχομένως πολύ πιο εκτεθειμένες. Η Γερμανία ισορροπεί ανάμεσα στο μεσοπρόθεσμο πολιτικό στόχο του να διατηρήσει τον κλάδο άνθρακα βιώσιμο για λόγους κοινωνικούς και ενεργειακούς, ενώ ταυτόχρονα κυνηγά το μακροπρόθεσμο στόχο της αύξησης των τιμών CO2 σε όλη την Ε.Ε. Τα αμοιβαία κεφάλαια και οι περιβαλλοντολόγοι ίσως να αποτελούν άσπονδους φίλους, αλλά προς το παρόν βρίσκονται στην ίδια πλευρά.

(του Ντέιβιντ Σέπαρντ, Financial Times)