Στην Ουάσιγκτον στραμμένα σήμερα όλα τα βλέμματα - Συζητήσεις μέχρι τελευταίας στιγμής για να κλειστούν δεσμευτικές συμφωνίες LNG - Η λίστα με τις ελληνικές και αμερικανικές εταιρείες που συμμετέχουν στη διήμερη σύνοδο

Τις επόμενες ώρες θα φανεί το είδος των συμφωνιών που υπεγράφησαν, κατά πόσο απέδωσαν οι προσπάθειες της ελληνικής πλευράς και οι συζητήσεις μέχρι τελευταίας στιγμής με πελάτες από την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη για να κλειδώσουν συμβόλαια μακράς διαρκείας, καθώς επίσης αν οι αμερικανικές τράπεζες θα μπουν στο παιχνίδι της δανειοδότησης κρίσιμων υποδομών γύρω από το Κάθετο Διάδρομο.

Στις τυχόν μακροχρόνιες δεσμευτικές συμφωνίες που θα κλείσουν στο LNG, τις τραπεζικές χρηματοδοτήσεις και κυρίως στην άρση των εμποδίων του Κάθετου Διαδρόμου, ώστε να καταστεί εμπορικά ελκυστικός, θα κριθεί το στοίχημα της διήμερης συνόδου στην Ουάσινγκτον που ξεκινά σήμερα με πολυμελή ελληνική συμμετοχή, παρουσία από 12 συνολικά χώρες, εκπροσώπηση της Κομισιόν και υψηλές προσδοκίες.

Τα επόμενα 24ωρα θα φανεί κατά πόσο απέδωσαν οι προσπάθειες της ελληνικής πλευράς και οι συζητήσεις μέχρι τελευταίας στιγμής με πελάτες από την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη για να κλειδώσουν δεσμευτικές συμφωνίες μακράς διαρκείας, καθώς επίσης αν οι αμερικανικές τράπεζες θα μπουν στο παιχνίδι της δανειοδότησης κρίσιμων υποδομών γύρω από το Κάθετο Διάδρομο.

Οι εμπλεκόμενοι στο εγχείρημα της δημιουργίας μιας «λεωφόρου ταχείας κυκλοφορίας» αμερικανικού LNG από το Αιγαίο προς την Ουκρανία προσέρχονται σήμερα (09.00 ώρα Ουάσινγκτον) στην υπουργική σύνοδο που διοργανώνουν ο Λευκός Οίκος και το Εθνικό Συμβούλιο Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ, κουβαλώντας στις αποσκευές τους ένα θετικό μετά από καιρό αποτέλεσμα στις δημοπρασίες του Κάθετου Διαδρόμου, αλλά και πολλά ανοικτά ζητήματα.

Η λίστα με τις ελληνικές και αμερικανικές εταιρείες

Στο τραπέζι της σημερινής συνόδου που έχει τίτλο «Transatlantic Gas Security Summit» θα βρεθούν μάνατζερ και υψηλόβαθμα στελέχη από την ελίτ της ελληνικής ενεργειακής αγοράς, και συγκεκριμένα οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι των Aktor Αλέξανδρος Εξάρχου, ΔΕΠΑ Κωσταντίνος Ξιφαράς και ΔΕΗ Γιώργος Στάσσης, από τη Metlen ο επικεφαλής του International Energy Supply & Trading Παναγιώτης Κανελλόπουλος, καθώς επίσης οι CEO των Gastrade Κωσταντίνος Σιφναίος και ΔΕΣΦΑ, Μαρία Σφερούτσα.

Από αμερικανικής πλευράς, εκτός από τις τράπεζες DFC και Exim, θα συμμετάσχουν μεταξύ άλλων υψηλόβαθμα στελέχη από τις Cheniere Energy, Woodside Energy, Venture Global, Glenfarne, ExxonMobil, ConocoPhillips, Chevron, Sempra Infrastructure, καθώς και ονόματα όπως οι Bechtel και Baker Hughes από τον τομέα των προμηθειών, κατασκευών και διαχείρισης μεγάλων έργων.

Τα βλέμματα πέφτουν φυσικά στη συνάντηση που θα έχει αύριο ο κ. Παπασταύρου με τον ομολόγό του υπ. Ενέργειας Κρίς Ραίτ και με τον επικεφαλής του πανίσχυρου Εθνικού Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ, Νταγκ Μπέργκαμ, καθώς επίσης με μέλη του αμερικανικού Κογκρέσσου και της Γερουσίας, με βασικό θέμα στην ατζέντα τον Κάθετο Διάδρομο.

Τα πιθανά deals, τα εμπόδια, η στάση της Κομισιόν

Στο ερώτημα κατά πόσο η διήμερη σύνοδος θα συνοδευτεί από νέες μακροχρόνιες συμφωνίες προμήθειας LNG με πελάτες από την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, όπως αυτές που έχει εξαγγείλει ότι συζητά ο κ. Έξαρχου για ποσότητες έως 15 bcm, διάρκειας 20 ετών, καθώς επίσης αν αυτές θα είναι δεσμευτικές ή σε επίπεδο MOU, η απάντηση θα δοθεί μέσα στα επόμενα 24ωρα.

Το ίδιο ισχύει και γύρω από τη φημολογούμενη αμερικανική χρηματοδότηση για το δεύτερο FSRU στη Θράκη, 600-650 εκατ ευρώ, που προωθεί η Gastrade, ζήτημα για το οποίο οι διεργασίες έχουν πυκνώσει, χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιο ότι οι συζητήσεις έχουν ολοκληρωθεί.

Το κλειδί σε κάθε περίπτωση για να υπάρξει ισχυρή ανταπόκριση από νέους πελάτες και για να βάλουν οι επενδυτές και οι τράπεζες χρήματα πάνω στο τραπέζι, είναι να έχουν χειροπιαστές αποδείξεις ότι έχουν αντιμετωπιστεί οι πολλές αγκυλώσεις του Κάθετου Διαδρόμου, όπως καλά γνωρίζει η Κομισιόν, που συμμετέχει στη συνάντηση του Λευκού Οίκου μέσω της Γενικής Διευθύντριας της DG Ener, Ντίτε Γιόργκενσεν. 

Τούτων δοθέντων, το επόμενο 48ωρο θα φανεί κατά πόσο απέδωσαν οι αμερικανικές πιέσεις προς τις Βρυξέλλες να αλλάξουν στάση τόσο ως προς την άρνηση τους να χρηματοδοτήσουν νέες υποδομές φυσικού αερίου (όπως FSRU), όσο και ως προς τη (μέχρι πρότινος τουλάχιστον) κατηγορηματική τους θέση ότι τα προιόντα του Κάθετου Διαδρόμου δεν ευθυγραμμίζονται με το κοινοτικό πλαίσιο για την αγορά αερίου, όπως έδειξαν και οι προ ημερών επαφές του Κλάους Μπόρχαρντ στην Αθήνα.

Το ίδιο ισχύει και για χώρες, όπως η Ρουμάνια, που λέγεται ότι αρνείται να μειώσει περαιτέρω τα κόστη διαμετακόμισης κατά μήκος της διαδρομής (ταρίφες), προκειμένου να προστατεύσει τη δική της παραγωγή, πόσο μάλλον όταν φιλοδοξεί να γίνει τα επόμενα χρόνια καθαρός εξαγωγέας αερίου προς την Ευρώπη, μόλις μπει σε εμπορική λειτουργία το κοίτασμα Neptun Deep στη Μαύρη Θάλασσα.

Ποιες χώρες συμμετέχουν

Στο ίδιο τραπέζι με τους υπουργούς των 5 χωρών της διαδρομής (Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μολδαβία, Ουκρανία), θα υπάρχει απ' ότι λέγεται και υψηλόβαθμη συμμετοχή από κράτη όπως η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Λιθουανία και η Πολωνία.

Στόχος άλλωστε των Αμερικανών δεν είναι μόνο οι χώρες του Vertical Corridor αλλά να καλύψουν ένα «τόξο» αγορών που ξεκινά από τα Δυτικά Βαλκάνια και φτάνει μέχρι την Ουγγαρία, αντικαθιστώντας με LNG τεράστιες ποσότητες, της τάξης των 17- 18 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων (bcm), όσο εκτιμάται ότι είναι σήμερα το ρωσικό αέριο που διακινείται σε όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Περαιτέρω ενδιαφέρον προσδίδει η παρουσία στην ίδια σύνοδο και ανταγωνιστριών χωρών του Κάθετου Διαδρόμου, όπως η Πολωνία.

Ενδεικτική είναι η προ ημερών πολωνική «σφήνα», με τη ταχύτατη έκδοση από τη Βαρσοβία των αδειών για τη κατασκευή δύο νέων αγωγών φυσικού αερίου, μήκους 280 χλμ. με στόχο μεταξύ άλλων να αυξηθεί η transit μεταφορά ποσοτήτων από το εθνικό σύστημα της χώρας προς Λιθουανία, Σλοβακία και Ουκρανία - δηλαδή την απόληξη του Κάθετου Διάδρομου.

Είναι και ένα από τα πιο δύσκολα ερωτήματα στα οποία καλείται να απαντήσει η σύνοδος της Ουάσινγκτον, το πώς θα πειστούν οι χώρες αυτές να παραμέρισουν τα εθνικά τους projects για χάρη ενός ευρύτερου κοινού σχεδιασμού, όπως ο Κάθετος Διάδρομος.