Σωτήρια για την ενεργοβόρο βιομηχανία τα πράσινα PPAs - Σταθεροποίηση του ενεργειακού κόστους, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και χρηματοδότηση των ΑΠΕ

Η στήριξη των ενεργοβόρων βιομηχανιών μέσω των PPAs μπορεί να σταθεροποιήσει το ενεργειακό κόστος, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και να χρηματοδοτήσει τα έργα ΑΠΕ.

Γι’ αυτό η εφαρμογή των νομοθετικών μεταρρυθμίσεων της ΕΕ και η άρση εμποδίων στη σύναψη διμερών πράσινων συμβολαίων είναι καθοριστική για τη μετάβαση της Ευρώπης σε ένα βιώσιμο και ανθεκτικό ενεργειακό σύστημα.

Τα παραπάνω τονίζουν στο Euractiv, o Emanuele Manigrassi, διευθυντής κλιματικής αλλαγής και ενέργειας στην European Aluminium και η Annie Scanlan, διευθύντρια πολιτικής και επιπτώσεων της πλατφόρμας Re-Source.

Ειδικότερα, στην ευρωπαϊκή παραγωγή αλουμινίου το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να αντιπροσωπεύει έως και το 40% του συνολικού κόστους παραγωγής, κάτι που την καθιστά μη βιώσιμη. Ταυτόχρονα παραμένουν οι προκλήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού για την βιομηχανία της Ευρώπης.

Σύμφωνα με τα δύο στελέχη της αγοράς, τα πράσινα PPAs μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην ενεργειακή μετάβαση, παρέχοντας σταθερότητα και προβλεψιμότητα για το ενεργειακό κόστος και τον εφοδιασμό με ηλεκτρική ενέργεια, κάτι που αποτελεί κλειδί για τη λειτουργία των ενεργοβόρων επιχειρήσεων σε μια ευμετάβλητη παγκόσμια αγορά.

Μάλιστα μέσω των PPAs, η Ευρώπη όχι μόνο θα πετύχει τους κλιματικούς στόχους, αλλά μπορεί να διασφαλίσει ότι η εγχώρια βιομηχανία θα παραμείνει ανταγωνιστική, ώστε να μπορεί να προμηθεύει με πρώτες ύλες την αλυσίδα εφοδιασμού αιολικών και φωτοβολταϊκών.

Τα εμπόδια στη σύναψη PPAs από τη βιομηχανία

Για την ενεργοβόρα μεταποίηση, όπως αυτή του αλουμινίου, ο βασικός παράγοντας που δρα ανασταλτικά για την αξιοποίηση των πράσινων συμβολαίων, είναι η αβεβαιότητα σε ότι αφορά τα επιπλέον κόστη που αναμένεται να επωμιστούν για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας. Σε αυτά περιλαμβάνονται το κόστος του δικτύου και χρεώσεις για το καθεστώς ενίσχυσης των ΑΠΕ ή για άλλους μη ανακτήσιμους φόρους.

Ακόμη ένα παράδειγμα αποτελεί το έμμεσο κόστος του ETS, που ενσωματώνεται στις τιμές χονδρικής ηλεκτρικής ενέργειας. Καθοριστική από αυτή την άποψη αποτελεί η δυνατότητα αντιστάθμισης για τη βιομηχανία και μετά το 2030, προκειμένου να μπορεί να υπογράφει PPAs, σημειώνουν οι δυο εκπρόσωποι της αγοράς.

Τέτοια συμβόλαια αξιοποιούνται στις Σκανδιναβικές χώρες, όπου υπάρχουν αρκετά υδροηλεκτρικά, τα οποία είναι φθηνά και μπορούν να παράγουν όταν δεν έχει άνεμο και ήλιο. Επίσης έχουν συναφθεί και στην Ισπανία, το Βέλγιο, την Πολωνία, όπου υπάρχει σημαντική προσφορά ΑΠΕ και ισχυρή ζήτηση.

Οπουδήποτε αλλού, τα PPAs παραμένουν πρόκληση εξαιτίας, μεταξύ άλλων, του κόστους που απαιτεί η αντιστάθμιση.

Επιπλέον, ο πιστωτικός κίνδυνος αποτελεί βασικό παράγοντα. Καθώς ο αγοραστής θα πρέπει να είναι σε θέση να πληρώσει για 10-15 χρόνια, η συμμετοχή σε σχήματα εγγυήσεων μη πληρωμής παραμένει χαμηλή και δεν αντιμετωπίζει τους βασικούς κινδύνους για τη βιομηχανία έντασης ενέργειας.

Ταυτόχρονα, οι παρεμβάσεις στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια δημιούργησαν ένα δύσκολο επενδυτικό περιβάλλον για έργα ΑΠΕ μέσω μακροπρόθεσμων συμβολαίων.

Προς τα πού θα πρέπει να κινηθεί η αγορά

Μεταξύ των μεταρρυθμίσεων που προκρίνουν οι παράγοντες της αγοράς περιλαμβάνονται η ενίσχυση της ρυθμιστικής σταθερότητας, με τη δημιουργία ενός φιλικού επενδυτικού περιβάλλοντος, που θα οδηγεί στη περαιτέρω υιοθέτηση διμερών συμβολαίων και θα ξεκλειδώνει την ιδιωτική χρηματοδότηση νέων αιολικών και φωτοβολταϊκών.

Η μεταρρύθμιση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, η οδηγία για τις ΑΠΕ και το σχέδιο δράσης για τα δίκτυα, έχουν εξοπλίσει την ΕΕ με τους κατάλληλους κανόνες για την ανάπτυξη της αγοράς των PPAs. Η εφαρμογή σε εθνικό επίπεδο και των τριών πρωτοβουλιών της ΕΕ αποτελεί πλέον το κλειδί για τη μετάβαση σε ένα πλήρως απαλλαγμένο από τις εκπομπές άνθρακα, ανθεκτικό και ευέλικτο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.

Εντούτοις, παρότι ο εκσυγχρονισμός και η επέκταση των δικτύων είναι απαραίτητη, το κόστος των επενδύσεων θα πρέπει να κατανέμεται με τρόπο που να μην επιβαρύνει τους βιομηχανικούς καταναλωτές υψηλής έντασης ηλεκτρισμού.

Ταυτόχρονα αν εφαρμοστούν τα PPAs σε συνδυασμό με τα CfDs, όπως προβλέπει η μεταρρύθμιση της αγοράς ηλεκτρισμού της ΕΕ, υπάρχει δυνατότητα να αναπτυχθούν και να τεθούν σε λειτουργία περισσότερες ΑΠΕ. Παράλληλα τονίζεται ότι, σε κάθε χώρα θα πρέπει να υπάρχουν σχήματα στήριξης, όπως τα συστήματα εγγυήσεων.

Πέραν των παραπάνω, με την ανάπτυξη ολοένα και περισσότερων υβριδικών έργων, φωτοβολταϊκών και αιολικών με αποθήκευση, η υιοθέτηση PPAs μπορεί να μεγιστοποιηθεί. Αυτό ωστόσο απαιτεί τον σχεδιασμό ενός ρυθμιστικού πλαισίου τέτοιου, που να μπορούν οι επενδυτές να προσαρμόζονται σε συγκεκριμένα προφίλ κατανάλωσης.