Σενάρια επί σεναρίων για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ - Αισιοδοξία ότι θα κλείσει το Σαββατοκύριακο

Ανοικτό παραμένει ακόμη το μοντέλο με το οποίο θα αποκρατικοποιηθεί η ΔΕΠΑ, το οποίο και συνεχίζει να αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Στην ελληνική πλευρά επικρατεί συγκρατημένη αισιοδοξία σχετικά με το σχέδιο που έχει προκρίνει, καθώς κατά τη προχθεσινή συνάντηση θεσμών- Σταθάκη στο Χίλτον, αυτό, ούτε απορρίφθηκε, αλλά ούτε και εγκρίθηκε. Σε ένα δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων, δεν αποκλείεται να υπάρξει κατάληξη ως αύριο Σάββατο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι δανειστές ακούνε το σχέδιο Σταθάκη για holding που θα εισαχθεί στο χρηματιστήριο, εκφράζοντας παράλληλα κάποιους προβληματισμούς ως προς τη βιωσιμότητά του, και οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται.  Η εικόνα είναι ότι δίνουν ακόμη χρόνο στην ελληνική πλευρλα, σύμφωνα με πηγή που έχει γνώση του αντικειμένου.

Στόχος του ΥΠΕΝ είναι το Δημόσιο να διατηρήσει τον έλεγχο πάνω στα δίκτυα αερίου που έχει (και σύντομα θα αυξήσει, μετά τη συμφωνία εξαγοράς των μετοχών της Shell) η ΔΕΠΑ, βασική εξάλλου πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκφράστηκε και στον ΑΔΜΗΕ.

Εδώκαι καιρό, το ΥΠΕΝ προκρίνει τη δημιουργία μιας holding, που θα μπορεί να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο και θα απαρτίζεται από τρεις θυγατρικές: Η πρώτη θα έχει τα δίκτυα και θα μπορεί σε αυτήν να εισέλθει στρατηγικός επενδυτής μέσω της αγοράς μειοψηφικού ποσοστού. Η δεύτερη θα έχει την εμπορική δραστηριότητα της εταιρείας και θα μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί, σε πλειοψηφικό όμως ποσοστό. Η τρίτη θα παραμείνει υπό τη holding και θα ελέγχει το χαρτοφυλάκιο των διεθνών έργων της ΔΕΠΑ (αγωγοί, όπως IGB, IGI Poseidon κ.λπ).

Κύκλοι ωστόσο της αγοράς θεωρούν ότι το σχέδιο δύσκολα θα περπατήσει. Και αντί για holding, εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να συσταθούν δύο θυγατρικές, μία με τα δίκτυα και μία με την εμπορία, και να πουληθεί κάθε μία αυτόνομα, σε ποσοστό 65% του μετοχικού της κεφαλαίου.

Εξάλλου, όπως έγραψε και χθες το Energypress, κατά τη προ ημερών συνάντηση με τον κ. Σταθάκη, οι θεσμοί δεν απέρριψαν από θέση αρχής τον αυξημένο ρόλο του Δημοσίου επί των δικτύων αερίου, αλλά έθεσαν ζητήματα πολύ πιο πρακτικά. Οπως το αν μπορεί να επιτευχθεί το προϋπολογισθέν τίμημα, αλλά και το αν τεχνικά μπορεί να είναι εφαρμόσιμη, εντός περιορισμένου χρόνου, η όποια εναλλακτική λύση.