Πρόταση σε ΔΕΠΑ και Edison να ενταχθούν στο Nabucco - Αρνητική η κυβέρνηση

Πρόταση προς τη ΔΕΠΑ και την Εdison, να εγκαταλείψουν το σχέδιο του ελληνο-ιταλικού αγωγού φυσικού αερίου με τη σημερινή του μορφή και να ενταχθούν στο πρόγραμμα του αγωγού Νabucco, κάνει η γερμανική RWE -από τους κύριους μετόχους του Νabucco. Η ελληνική κυβέρνηση, διά του υφυπουργού, Γιάννη Μανιάτη, απαντά αρνητικά, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας "Ναυτεμπορική".

Η πρόταση, που ήταν μερικώς γνωστή ως ανεπιβεβαίωτη πληροφορία, έγινε πιο συγκεκριμένη με συνέντευξη του στελέχους της RWE Jeremy Ellis, επικεφαλής ανάπτυξης δραστηριοτήτων, στο περιοδικό European Energy Review τις προηγούμενες μέρες. Σε αυτήν προβάλλονται με έμφαση επιχειρήματα υπέρ του πολυεθνικού σχεδίου του αγωγού Nabucco, όπως ότι έχει τη στήριξη της ΕΕ, της Γερμανίας, των περισσότερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και των ΗΠΑ. Θεωρεί δε ότι το έργο αυτό, σε αντίθεση με τον Ελληνο - Ιταλικό αγωγό (Italy-Greece Interconnection - IGI) και τον ΤΑΡ (Trans - Adriatic Pipeline όπου συμμετέχουν η νορβηγική StatoilHydro, η γερμανική E.ON και η ελβετική EGL), αφ΄ενός είναι πολύ πιο προχωρημένο, ενώ αφετέρου σχεδιάζεται για μεταφορά στην Ευρώπη αερίου, όχι μόνο από το Αζερμπαϊτζάν, αλλά και από το Τουρκμενιστάν και το Βόρειο Ιράκ (αυτόνομο Κουρδιστάν). Έτσι, υποστηρίζει ο ίδιος, ότι ο Νabucco με δυναμικότητα 31 δισ. κυβικών μέτρων το χρόνο, όχι απλώς συμβάλει στην απεξάρτηση της Ευρώπης από το Ρωσικό αέριο, αλλά πολλαπλασιάζει και τις πηγές εφοδιασμού.

Στην ίδια βάρκα Νabucco-IGI

Όσο για τη συνεργασία με τον Ελληνο-Ιταλικό αγωγό, ο κ. Εllis θεωρεί ότι δύο αγωγοί με την ίδια αφετηρία και προορισμό (αέριο Κασπίας μέσω Τουρκίας και Ελλάδας σε Ιταλία), δεν μπορούν να επιβιώσουν. Εμμέσως προτείνει τη συγχώνευσή τους, κάτι που ήδη συζητείται μεταξύ μετόχων ΤΑΡ και IGI, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Όπως λέει στο European Energy Review, ο ρόλος του Nabucco ως αγωγού που θα μεταφέρει αέριο από πολλές πηγές (multi - sοurce project), δεν μπορεί να υποκατασταθεί απο τους IGI και ΤΑΡ. Μπορεί όμως να γίνει το αντίθετο, καθώς μέσω του Nabucco, θα μεταφέρουν το αέριό τους στην Ευρώπη, και μάλιστα με όρους επωφελείς για όλους (win-win).

"Προτείναμε στους μετόχους του ΙGI δηλαδή την Ελληνική ΔΕΠΑ και την Ιταλική Edison, να ενωθούν με το Nabucco. "Να μπούμε στην ίδια βάρκα" λέει χαρακτηριστικά ο κ. Ellis. Αναλύοντας τη μεθόδευση, υποστηρίζει ότι αυτό μπορεί να γίνει με την κατασκευή του διασυνδετηρίου αγωγού Ελλάδας-Βουλγαρίας, ο οποίος ας σημειωθεί ήδη μελετάται, και με την αλλαγή του ρόλου του ελληνο-ιταλικού αγωγού. Δηλαδή να μεταφέρει αέριο της Βόρειας Αφρικής μέσω Ιταλίας και του υποθαλάσσιου τμήματος της Αδριατικής στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες της ΝΑ Ευρώπης. Με αυτόν τον τρόπο τονίζει ο ίδιος, ολοκληρώνεται ένας δακτύλιος, αφού στην περιοχή θα καταλήγει αέριο από πολύ περισσότερες πηγές.

Μανιάτης

Αρνητικός στην προοπτική ενοποίησης Nabucco και IGI εμφανίζεται ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γιάννης Μανιάτης με δηλώσεις του στη «Ναυτεμπορική» και αναφέρει ότι ο IGI επί τους ουσίας αποτελεί την πρώτη φάση του Nabucco.

Επισημαίνει με νόημα ότι αυτήν την περίοδο «όλοι μιλούν με όλους» και προσθέτει για τον Nabucco: «Όποτε βρουν αέριο για τα 30 δις κυβ. του αγωγού, ας τον κατασκευάσουν». Η ελληνική κυβέρνηση σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη δεν είναι αντίθετη με τον Nabucco, ωστόσο θεωρεί ότι ο IGI έχει εξασφαλίσει χρηματοδότηση, ενώ η χωρητικότητά του ( 12 δις κ.μ.) είναι προσαρμοσμένη στην παραγωγή του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ II (16 δις κ.μ.).

Οι επισημάνσεις του Ελληνα υφυπουργού, κυρίως όσον αφορά το πρόβλημα της εξασφάλισης αέριου για το Nabucco, επιβεβαιώνονται εμμέσως και από τον Jeremy Ellis. Παραδέχεται ότι οι συνομιλίες με το Τουρκμενιστάν για ποσότητες αερίου δεν έχουν μέχρι στιγμής αποτέλεσμα, ενώ και η κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν, έχει προβληματικές σχέσεις με την Κυβέρνηση της Βαγδάτης για το θέμα αυτό, καθώς δεν μπορεί ακόμη να συμφωνηθεί η κατανομή των πόρων από τις πωλήσεις αερίου.

Τέλος, όπως επισημαίνουν στη εφημερίδα πηγές του υπουργείου, αλλά και των εμπλεκομένων εταιρειών, η ελληνική και η ιταλική πλευρά δεν έχει κανένα πρόβλημα με το διάλογο και τη συνεργασία μεταξύ των επιμέρους σχεδίων. Ωστόσο δυσανασχετούν με προτάσεις για ενοποίηση των αγωγών, ιδίως όταν αφορούν ένα ώριμο και διαστασιολογημένο έργο όπως ο IGI με ένα υπερδιαστασιολογημένο και μικρότερης ωριμότητας έργο όπως ο Nabucco.