Ποιος θα λειτουργήσει τις μπαταρίες που θα μπουν στο σύστημα; - Έχουν πάρει φωτιά οι επαφές των υποψήφιων επενδυτών με τους aggregators

Τρόπους για να ξεπεράσουν τον «σκόπελο» της χρηματοδότησης αναζητούν οι υποψήφιοι επενδυτές που θα προστρέξουν να αξιοποιήσουν το «παράθυρο ευκαιρίας» των 3.5 GW με μια ενδεδειγμένη λύση να αποτελούν τα «tolling agreements» κατά τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα.

Ειδικότερα, όπως μεταφέρουν πηγές που συμμετείχαν σε σχετικό workshop που διοργάνωσε η εταιρεία αναλύσεων Aurora Energy Research την περασμένη εβδομάδα, το ζήτημα των «εγγυημένων εσόδων» παραμένει κομβικό για την χρηματοδότηση των έργων από τις τράπεζες με τις τελευταίες να παραμένουν σταθερά επιφυλακτικές, όπως έγραψε το energypress, στην χρηματοδότηση 100% merchant έργων.

Οι εναλλακτικές, όπως επισημαίνεται σε σχετική ανάρτηση για το workshop του Πάνου Κεφαλά, Research Lead της Aurora, θα πρέπει να αναζητηθούν είτε σε κάποιο μηχανισμό ισχύος είτε σε κάποιο PPA με την γνωστή ορολογία «tolling agreement» μέσα από το οποίο διασφαλίζεται ένα σταθερό έσοδο που δύναται να ανοίξει τις πόρτες της τράπεζας.

Μάλιστα, όπως μεταφέρουν στελέχη του κλάδου που έλαβαν μέρος στο εν λόγω workshop, η αγορά, αν και σε πρώιμο και πρωτόλειο ακόμη βαθμό, δείχνει να κατανοεί και να συμμερίζεται την ανάγκη διασφάλισης «εγγυημένων εσόδων» τόσο ως «διαβατήριο» για την τράπεζα όσο και πολύ περισσότερο ως τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο για να καταλήξει σε ένα βιώσιμο business plan, όταν μάλιστα, αναλογιζόμενοι την Υπουργική Απόφαση, οι εγγυητικές είναι ιδιαίτερα υψηλές για την υλοποίηση μιας standalone μπαταρίας, χωρίς περιθώριο «ήξεις-αφίξεις» δεδομένου και του σφιχτού χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των έργων.

Την ίδια στιγμή, η δομή μιας «tolling agreement» έρχεται να απαντήσει στο ζήτημα της λειτουργίας μιας μπαταρίας που πλέον δεν μιλάμε για ορισμένα μεγάλα έργα από μεγάλους «παίκτες» αλλά για πλήθος έργων που είναι αδύνατον κατά μόνας να συμμετέχουν στην αγορά στα πρότυπα ενός φωτοβολταϊκού ή ενός αιολικού ή ακόμη συνάπτοντας ένα διμερές συμβόλαιο PPA άπαξ. Απαιτείται μια υποδομή και μηχανισμοί που ενδεχόμενα ορισμένοι μεγάλοι «παίκτες» να αναπτύξουν «inhouse», ωστόσο αυτό δεν θα γίνει για το σύνολο της αγοράς που θα προσέλθει για να καλύψει το χαρτοφυλάκιο των 3,5 και πλέον GW, ρόλο που «υποχρεωτικά» θα έρθουν να επιτελέσουν οι αρμόδιοι ΦοΣΕ, όπως έχει γράψει και σε προηγούμενο ρεπορτάζ του το energypress.

Τα βασικά μοντέλα τιμολόγησης σε καθεστώς tolling agreement

Μια τέτοια συμφωνία προσομοιάζει σε ένα «ενοικιαστήριο» με τον ιδιοκτήτη/developer να παραχωρεί την χρήση και την λειτουργία της μπαταρίας και σε αντάλλαγμα να απολαμβάνει ένα σταθερό έσοδο αναλόγως την συμφωνία που έχουν κλείσει τα δύο μέρη.

Αναλυτικότερα, όπως αποτυπώνεται και στην παρακάτω διαφάνεια από την παρουσίαση της Aurora, διακρίνονται τρεις επιλογές ως προς τον προσδιορισμό της τιμής :

Variable Fee: Σε αυτή την περίπτωση, τα δύο μέρη ορίζουν το κόστος της επένδυσης και οτιδήποτε προκύπτει πάνω από αυτό διαμοιράζεται με βάση μια μεθοδολογία ανάμεσα στον επενδυτή και τον offtaker. Κατά συνέπεια, το όφελος των μερών συναρτάται άμεσα με τα κέρδη που αποκομίζει η μπαταρία από την συμμετοχή της στην αγορά με το ρίσκο να βαραίνει τον ιδιοκτήτη, καθώς αν δεν προκύπτει κέρδος δεν έχει να λάβει κάτι.

Fixed fee: Το εν λόγω μοντέλο σύναψης μιας tolling agreement προβλέπει την απόδοση μιας σταθερής τιμής αποζημίωσης για τον ιδιοκτήτη με τον offtaker να επωφελείται του συνόλου των κερδών της μπαταρίας, αφαιρώντας το σταθερό έσοδο που θα πρέπει να αποδώσει στον ιδιοκτήτη. Σε αυτή την περίπτωση, το ρίσκο επιβαρύνει εξ’ ολοκλήρου τον offtaker καθώς υποχρεούνται να αποδίδει την σταθερή αποζημίωση χωρίς να έχει ανάλογη βεβαιότητα ως προς τα κέρδη από την συμμετοχή της μπαταρίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το εν λόγω μοντέλο βρίσκεται υψηλά στις προτιμήσεις των τραπεζών καθώς βεβαιώνει ένα σταθερό έσοδο που δύναται να αξιοποιηθεί ως εγγύηση για την χορήγηση χρηματοδότησης. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται ο offtaker που αναλαμβάνει αυξημένο ρίσκο, συναρτήσει των συνθηκών της αγοράς.

Hybrid fee: Η τρίτη επιλογή συνιστά μια μέση λύση των δύο παραπάνω με το ρίσκο να επιμερίζεται ανάμεσα στα δύο μέρη, γνωρίζοντας επίσης αποδοχή από τις τράπεζες. Σε αυτή την περίπτωση, τα δύο μέρη ιδιοκτήτης και offtaker ορίζουν μια floor price με την μετέπειτα συμφωνία να προβλέπει τον διαμοιρασμό των εσόδων που ξεπερνούν την προαναφερόμενη floor price και την αποζημίωση του ιδιοκτήτη αν τα έσοδα καταλήξουν μικρότερα της floor price. Χρειάζεται ωστόσο να σημειωθεί ότι η εν λόγω floor price ορίζεται σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα έναντι των τρεχουσών επιπέδων της αγοράς, γεγονός που εξηγεί εν πολλοίς και τον χαρακτηρισμό περί «μέσης λύσης» που το ρίσκο διαμοιράζεται στα δύο μέρη.

Υπόθεση διαπραγμάτευσης

Κατά αναλογία με τα διμερή «πράσινα» συμβόλαια, και στην περίπτωση των εν λόγω ιδιότυπων διμερών συμβολαίων, η διαπραγμάτευση των μερών για τον προσδιορισμό της τιμής εδράζεται στα «θεμελιώδη» της αγοράς και της εξέλιξης που αυτά έχουν.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνουν στελέχη της αγοράς για να εξηγήσουν την σημασία μελέτης του πράγματος, η απομείωση του CAPEX της μπαταρίας συν τω χρόνω, οι αλλαγές στη σχέση προσφοράς και ζήτησης, οι συνθήκες της αγοράς όπως διαμορφώνονται με την νομοθεσία για τις περικοπές ή τυχόν χρεώσεις δικτύου για την μπαταρίες επιδρούν στην τελική «εξίσωση» και διαμορφώνουν διαφορετικό αποτέλεσμα κάθε φορά.

Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω αποκαλύπτουν την συνθετότητα της «άσκησης» που καλείται να εκπονήσει κάθε επενδυτής προκειμένου να βρει μια «βιώσιμη» θέση για την μπαταρία του στην αγορά, πράγμα ωστόσο που αποτελεί μονόδρομο μιας και δεν φτάνει μια μπαταρία απλώς να μπει στη πρίζα αλλά πρέπει να λειτουργήσει κατά τον βέλτιστο τρόπο για να αποκομίσει οφέλη από την λειτουργία της.