Παξοί, Λέρος, Σύμη, Λειψοί, μεταξύ των υποψηφίων για τα «πράσινα νησιά»
Δημιουργία των πρώτων πράσινων νησιών και ορεινών χωριών στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, που θα έχουν μηδενική ενεργειακή κατανάλωση και μηδενικές εκπομπές αερίων, (κάλυψη 100% των αναγκών σε ηλεκτρισμό από ΑΠΕ, ηλεκτροκίνηση, πράσινα κτίρια, κλπ), προβλέπει το πρόγραμμα που ανακοίνωσε χθες το υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Το πρόγραμμα που σχεδιάστηκε από το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, είναι προϋπολογισμού 50 εκ. ευρώ και στόχο έχει να δημιουργηθούν ένα νησί και ένα χωριό μηδενικών εκπομπών καθώς επίσης ένα νησί και ένα χωριό μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας. Στην πρώτη περίπτωση ο στόχος είναι η ενεργειακή παραγωγή από ήπιες μορφές ενέργειας να είναι μεγαλύτερη ή τουλάχιστον ίση με τη ζήτηση. Ενώ στην δεύτερη, των νησιών και χωριών μηδενικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ο στόχος είναι ακόμη υψηλότερος, και αποσκοπεί ώστε το σύνολο του οικολογικού αποτυπώματος της περιοχής, να πλησιάζει στο μηδέν.
Η δε, προκήρυξη θα γίνει μέσα στον Ιούλιο, και η επιλογή των Δήμων ή Κοινοτήτων που θα ενταχθούν σε αυτό, προβλέπεται για τον Οκτώβριο. Ήδη, προφορικό ενδιαφέρον να ενταχθούν σε αυτό έχουν εκδηλώσει πολλά νησιά όπως Παξοί, Λέρος, Σύμη, Λειψοί, Τήλος, Γαύδος, Αγαθονήσι, Αγκίστρι, και χωριά από τις Περιφέρειες Ηπείρου, (ιδίως από την Άρτα), Θεσσαλίας και Πελοποννήσου, και Κρήτης.
Υπενθυμίζουμε ότι εδώ και μήνες έχει ήδη επιλεγεί ο Αι Στράτης για να γίνει το πρώτο πράσινο νησί στην Ελλάδα. Ο στόχος ωστόσο είναι απλώς η εγκατάσταση συστημάτων και τεχνολογιών που θα μειώσουν δραστικά, αλλά δεν θα μηδενίσουν, τη κατανάλωση των συμβατικών καυσίμων.
Ποια η διαφορά
Ποια όμως η διαφορά ανάμεσα σε ένα χωριό μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης και σε ένα χωριό μηδενικών εκπομπών ; Οτι στη μεν πρώτη περίπτωση η κατανάλωση καλύπτεται κατά 100% από ΑΠΕ και ταυτόχρονα επιτυγχάνεται εξοικονόμηση ενέργειας, ενώ στη δεύτερη περίπτωση το σύνολο της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης (που προέρχεται όχι μόνο από την ενέργεια, αλλά και από τα σκουπίδια, τη διαχείριση του νερού και κάθε άλλη χρήση) είναι σχεδόν μηδενικό. Και αυτό επιτυγχάνεται με χρήση προηγμένης τεχνολογίας, όπως εργοστάσια ανακύκλωσης απορριμμάτων, αξιοποίηση των αποβλήτων (από γεωργία), κά.