Παναγιωτάκης: Επιστρέφει στην κερδοφορία το 2019 η ΔΕΗ - Κάποιοι εποφθαλμιούν τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς

Εκτενή αναφορά στην μεγάλη και σύνθετη επικαιρότητα της ΔΕΗ έκανε ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της  Επιχείρησης Μανώλης Παναγιωτάκης, μιλώντας από το βήμα του 4ου Ενεργειακού Συμποσίου της HAEE, όπου τόνισε για ακόμη μια φορά πως οι ζημιές που παρουσίασε η ΔΕΗ δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση προάγγελο ολικής καταστροφής.

Σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «αρκετά έχουμε σταυρωθεί το τελευταίο διάστημα εξαιτίας των οικονομικών μας αποτελεσμάτων», υπογράμμισε ευθύς εξαρχής ότι είναι ανεδαφικοί οι ισχυρισμοί που θέλουν την ΔΕΗ να οδεύει προς τα «βράχια».

«Η ΔΕΗ δεν ανήκει ούτε στην κυβέρνηση ούτε στα κόμματα, αλλά είναι εθνικό κεφάλαιο και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δεν το λέω για να αποφεύγεται η κριτική, αλλά για να αποφεύγονται ενέργειες που στρέφονται κατά της ΔΕΗ, σε συγκυρίες όπως η προεκλογική περίοδος την οποία διανύουμε. Άλλο κριτική και άλλο καταστροφολογία, που πλήττει την επιχείρηση» είπε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Παναγιωτάκης θεωρεί μάλιστα ακατανόητη την επαναφορά του σχεδίου της «Μικρής ΔΕΗ» στο τραπέζι καθώς, όπως υπογραμμίζει ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, δεν είναι απλώς προσπάθεια δικαίωσης παλαιότερων επιλογών αλλά υποκρύπτει σχέδιο προετοιμασίας ώστε να προχωρήσει εν τέλει η πώληση των υδροηλεκτρικών μονάδων που φαίνεται ότι επιδιώκουν κάποιοι για ιδιοτελείς σκοπούς.

«Προκαλεί ανησυχία και ερωτηματικά η διαρκής επαναφορά της λεγόμενης «μικρής ΔΕΗ», η οποία φοβάμαι πως είναι μία προλείανση του εδάφους, για να προχωρήσουν στο μέλλον κινήσεις που θα οδηγήσουν στο να αποστερηθεί η ΔΕΗ τον πλούτο των υδροηλεκτρικών σταθμών. Πρέπει κάποιοι να το πουν καθαρά, αν έχουν τέτοια πρόθεση» ανέφερε ο κ. Παναγιωτάκης.

Άνοιγμα της αγοράς

Σε σχόλιο του για το άνοιγμα της αγοράς, ανέφερε πως είναι ανάγκη να αναζητηθούν άλλες φόρμουλες από μηδενική βάση σε συνεργασία με την Κομισιόν ( Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού και Γενική Διεύθυνση Ενέργειας) και την κυβέρνηση καθώς οι μέχρι τώρα πρακτικές περισσότερο σε κανιβαλισμό της αγοράς οδηγούν παρά πετυχαίνουν το σκοπό τους.

«Ας τοποθετηθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις στο πώς βλέπουν το άνοιγμα της αγοράς. Η απελευθέρωση της αγοράς είναι λογικό να έχει κάποιο τίμημα για το  μονοπώλιο, όμως αυτό είναι άλλο και άλλο ο κανιβαλισμός της ΔΕΗ. Το θέμα πρέπει να το δει η DG Comp και DG Energy από μηδενική βάση και ας ληφθεί υπόψη ότι σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, υπάρχει θέμα μονοπωλίου και δεν έχει λυθεί με τον τρόπο που επιβάλλεται στη χώρα μας», τόνισε ο πρόεδρος της ΔΕΗ.

Τιμολόγια

Σχολιάζοντας τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας περί αυξήσεων των τιμολογίων της ΔΕΗ, ο κ. Παναγιωτάκης επισήμανε πως συνειδητά η Διοίκηση της ΔΕΗ, αναγνωρίζοντας την δυσκολία των καιρών, δεν προχώρησε σε αύξηση των  τιμολογίων παρότι αυξήθηκε το κόστος του ρεύματος, κρίνοντας ότι η κοινωνία και η οικονομία δεν αντέχουν αύξηση στο ενεργειακό κόστος.

Αυτό είναι σε βάρος των μετόχων της, αλλά τους καλούμε να κάνουν υπομονή είπε ο κ. Παναγιωτάκης, εκφράζοντας παράλληλα την απογοήτευσή του από το γεγονός ότι η ΔΕΗ δεν στηρίχτηκε από τις πολιτικές δυνάμεις στην απόφασή της να μην αυξήσει τα τιμολόγια.

Εντούτοις, ξεκαθάρισε πως παρά τα αρνητικά φετινά αποτελέσματα, η ΔΕΗ θα επιστρέψει φέτος σε κερδοφορία, ενώ δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει την σημασία να υιοθετηθεί ένα μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης για την λειτουργία της ΔΕΗ, μακριά από παρενέργειες, στρεβλώσεις και «δεσμά της κρατικής εξάρτησης» που έχουν κοστίσει ακριβά στην βιωσιμότητα της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.  

Αποεπένδυση

Σε ότι αφορά την αποεπένδυση των λιγνιτικών μονάδων ο κ. Παναγιωτάκης ανέφερε ότι είναι ένα πολύπλοκο πρότζεκτ και μάλιστα σε συνθήκες αρνητικές για τα στερεά καύσιμα.

«Οι προς πώληση σταθμοί έχουν πλέον καταστεί κερδοφόροι και η έγκριση του μηχανισμού επάρκειας ισχύος (ΑΔΙ) βρίσκεται σε τελικό στάδιο.. Ο λόγος είναι τώρα στους επενδυτές. Θα υποβάλλουν σοβαρές προτάσεις πράγμα που είναι προϋπόθεση για να ολοκληρωθεί η διαδικασία; Εμείς περιμένουμε» τόνισε με νόημα ο κ. Παναγιωτάκης, εξηγώντας επίσης ότι η παράταση στην ημερομηνία για τις δεσμευτικές προσφορές δόθηκε μετά από αίτημα των ίδιων των επενδυτών.

Απομαγνωτοφώνηση του τμήματος της ομιλίας Παναγιωτάκη

Το κυρίως θέμα μου είναι η ΔΕΗ και οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Ωστόσο, στα πλαίσια της παρούσης συγκυρίας θα ήταν παράλειψή μου να μην αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα που αφορούν τη ΔΕΗ. Άλλωστε αρκετά έχουμε «σταυρωθεί» το τελευταίο διάστημα εξ αιτίας των οικονομικών μας αποτελεσμάτων.

Θα ήθελα πρωτίστως να τονίσω κάτι που θα ήταν αυτονόητο αλλά δυστυχώς στην πράξη αποδεικνύεται ότι δεν είναι. Η ΔΕΗ δεν ανήκει ούτε στην Κυβέρνηση ούτε σε Κόμματα. Η ΔΕΗ είναι εθνικό κεφάλαιο και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Το λέω αυτό, όχι για να αποφύγουμε εμείς ως Διοίκηση την κριτική, αντίθετα η κριτική είναι και ευπρόσδεκτη αλλά και απαραίτητη για να γινόμαστε καλύτεροι.

Το λέω, για να αποφεύγονται ενέργειες που εξυπηρετούν μεν την πολιτική συγκυρία, όπως παραδείγματος χάριν οι εκλογές, αλλά οι οποίες τελικά στρέφονται εναντίον της ΔΕΗ και συνακόλουθα εναντίον της χώρας.

Επιπλέον, άλλο κριτική, άλλο καταστροφολογία. Και θα έλεγε κανείς ότι το να προσπαθούν ορισμένες δυνάμεις να δικαιώσουν παλαιότερες επιλογές είναι κατανοητό. Ό

μως η καταστροφολογία και ο μηδενισμός μιας επιχείρησης σαν τη ΔΕΗ μόνο ζημιά μπορεί να κάνει. Εξάλλου, ως γνωστόν, στο τέλος κανείς δεν κέρδισε πολιτικά από τα ερείπια. Αν και πρέπει να ξέρετε ότι ερείπια δεν υπάρχουν.

Χθες έδωσα συνέντευξη σε κυριακάτικη εφημερίδα και απάντησα, πιστεύω, διεξοδικά σε πολλά θέματα, όχι με σκοπό να κλείσουν τα ζητήματα, αλλά σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε την κατάλληλη ατζέντα συζήτησης πάνω στα πραγματικά προβλήματα της ΔΕΗ.

Δεν πρόκειται επομένως από αυτό το βήμα να αναφερθώ αναλυτικά σε όλα τα θέματα που έχουν τεθεί το τελευταίο διάστημα.

Θα αναφερθώ συγκεκριμένα σε δυο-τρία ζητήματα για τα οποία χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή και για τα οποία, δεν σας κρύβω, έχω σοβαρή ανησυχία και ερωτηματικά.

Το πρώτο είναι αυτή η διαρκής επαναφορά της λεγόμενης «Μικρής ΔΕΗ».

Θα ήταν κατανοητό αν περιορίζονταν κάποιοι και έλεγαν ότι «αν είχαμε τη Μικρή ΔΕΗ θα ήμασταν καλύτερα» από ό,τι σήμερα.

Είναι μια άποψη, εγώ έχω βέβαια διαφορετική, αλλά δεν πρόκειται γι’ αυτό.

Φοβάμαι όμως ότι η επαναφορά δεν γίνεται μόνο για λόγους δικαίωσης. Αν το συνδυάσουμε με μια εκτεταμένη αρθρογραφία από διάφορες πλευρές, φοβάμαι ότι είναι μια προλείανση του εδάφους ώστε στο μέλλον, όταν διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες, να πουληθούν υδροηλεκτρικά, να αποστερηθεί η ΔΕΗ από τον πλούτο των υδροηλεκτρικών σταθμών.

Πρέπει κάποιοι να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους. Μάλιστα τελευταία είδα και ένα σενάριο να γράφεται σε ένα άρθρο –επιτρέψτε μου να το χαρακτηρίσω περισπούδαστο–, ότι «στο τέλος θα αναγκαστούμε να σπάσουμε τη ΔΕΗ σε δυο, τρία κομμάτια και αυτό θα είναι μια λύση, εκεί που κατάντησε η ΔΕΗ».

Αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα. Εκτός του είναι και ανιστόρητα και αβάσιμα, δεν εδράζονται σε καμία σοβαρή ανάλυση για την κατάσταση της ΔΕΗ και βέβαια δεν εδράζονται και σε καμία προοπτική, σε κανένα πλαίσιο εξυπηρέτησης της οικονομίας και των καταναλωτών της χώρας.

Προφανώς διακινούνται χάριν πολύ συγκεκριμένων ιδιοτελών συμφερόντων. Επειδή η σχετική συζήτηση και οι προτάσεις αφορούν στο άνοιγμα της αγοράς, ας μου επιτραπεί να συμμετάσχω σε ένα βαθμό στον πολιτικό διάλογο και να ζητήσω απ’ όλους, απ’ όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών, να τοποθετηθούν για το πώς βλέπουν ότι πρέπει να γίνει το άνοιγμα της αγοράς.

Από την πλευρά μας αναγνωρίζουμε ότι από μια μονοπωλιακή κατάσταση για να μεταβούμε σε ένα καθεστώς ανοίγματος της αγοράς, το μονοπώλιο πληρώνει κάποιο τίμημα. Άλλο όμως «πληρώνω τίμημα» και άλλο κανιβαλισμός.

Επιπλέον, όλα όσα έχουν γίνει και όσα είχαν κατά καιρούς ετοιμαστεί, δεν οδηγούν σε ομαλό άνοιγμα της αγοράς.

Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει το θέμα του ανοίγματος της αγοράς, τώρα που τελειώσαμε με τα Μνημόνια και με τη δημοσιονομική προσαρμογή, να το επανεξετάσουν όλες οι πλευρές, και η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού και η Γενική Διεύθυνση Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξ υπαρχής.

Άλλωστε παρατηρούμε ότι σε άλλες χώρες με μονοπωλιακή κατάσταση, όπως παραδείγματος χάριν η φίλη Γαλλία, όπου κι εκεί είχε τεθεί το ζήτημα τι θα γίνει με την EDF, δεν έχουν επιβληθεί λύσεις όπως έχει «λυθεί» το πρόβλημα στην Ελλάδα, με καίρια πλήγματα στη ΔΕΗ.

Δεύτερον, η τιμολογιακή πολιτική.

Στη ΔΕΗ έχουμε κάνει μεγάλη προσπάθεια, το έχω πει πολλές φορές, να συγκρατήσουμε τα τιμολόγια έστω κι αν έχει αυξηθεί για συγκεκριμένους λόγους το ενεργειακό κόστος και το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Η χώρα μας βγαίνει από την κρίση, η κοινωνία και η οικονομία ίσως δεν αντέχει προς το παρόν αύξηση των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι μέτοχοί μας είναι οι μόνοι απ’ όλους τους stakeholders οι οποίοι δικαιούνται να έχουν παράπονα. Έχουν κάνει μεγάλη υπομονή. Τους ευχαριστούμε γι' αυτό και από αυτό το βήμα θέλω να πω ότι θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να τους ικανοποιήσουμε στην πορεία.

Θα περίμενα ότι η πρακτική μας αυτή, της συγκράτησης των τιμών και η προσπάθεια που έχουμε κάνει, να είχε στηριχθεί, ιδιαίτερα από τις πολιτικές δυνάμεις. Δεν το έχουν κάνει. Γιατί; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Εμείς πάντως εργαζόμαστε για να τα καταφέρουμε και από φέτος πιστεύω ότι θα γυρίσουμε σε κερδοφορία.

Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που η ΔΕΗ είχε ζημιές, σε αντίθεση με κάποιες ανιστόρητες αναφορές. Και το 2008 είχαμε μεγάλες ζημιές αν και είμαστε μονοπώλιο και μετά γυρίσαμε στην κερδοφορία.

Τρίτον, από τις –υποτυπώδεις θα έλεγα– προτάσεις που έχουν κατά καιρούς ακουστεί για τη ΔΕΗ –γιατί ουσιαστικές προτάσεις δεν έχω δει– και σ’ αυτές που διατυπώνονται τελευταία, απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στο κεντρικό κατά τη γνώμη μας ζήτημα, αυτό που μας ταλανίζει και το έχουμε αναδείξει τόσες πολλές φορές: η αναφορά στο ότι θα πρέπει η ΔΕΗ επιτέλους να λειτουργήσει –και να δημιουργηθούν γι’ αυτό οι προϋποθέσεις– ως Ανώνυμη Εταιρεία, απαλλαγμένη από τα βαρίδια, από τα δεσμά της κρατικής εξάρτησης –δεν εννοώ του ελέγχου του κράτους– που καταπνίγουν κάθε επιχειρηματική πρωτοβουλία και μας δυσκολεύουν τόσο πολύ, ώστε να εργαστεί, να λειτουργήσει η ΔΕΗ με τις αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης.

Δεν έχω δει καμία τέτοια πρόταση. Γιατί; Είναι απλή παράλειψη; Είναι επιβίωση παρωχημένων αντιλήψεων; Υπάρχουν άλλα σχέδια; Περιμένω τοποθέτηση απ’ όλους γι’ αυτό το ζήτημα.

Ας μου επιτραπεί τώρα να κάνω κάποιες επισημάνσεις για το project που έχουμε μπροστά μας και για το οποίο έχουμε εργαστεί πολύ τους τελευταίους μήνες, που είναι η αποεπένδυση. Η αποεπένδυση του 40% του λιγνιτικού μας δυναμικού, της Μεγαλόπολης και της Μελίτης.

Είναι ένα project πολύπλοκο, ιδιαίτερα σε συνθήκες σαν αυτές που περιέγραψε ο εξοχότατος κ. Πρέσβης της Γαλλίας προηγουμένως, συνθήκες που είναι εναντίον των στερεών καυσίμων.

Εμείς από την πλευρά μας επιλύσαμε –και θα έλεγα σε χρόνο ρεκόρ– κρίσιμα θέματα και εκκρεμότητες. Οι Σταθμοί έχουν καταστεί κερδοφόροι, ακόμη και με υψηλές τιμές δικαιωμάτων διοξειδίου, υψηλότερες από τις σημερινές. Ο λόγος τώρα βρίσκεται στους επενδυτές.

Εκτός των άλλων, γνωρίζουν πολύ καλά ότι η έγκριση των πιστοποιητικών διαθεσιμότητας ισχύος είναι στο τελικό στάδιο. Θα υποβάλουν αυτή τη φορά σοβαρές προτάσεις που είναι προϋπόθεση για την ύπαρξη αποτελέσματος; Περιμένουμε.

Αλλά και σε αυτό το σημείο διακρίνουμε από τις ίδιες πλευρές των «ανησυχούντων» το σύνδρομο της Κασσάνδρας. Αφορμή είναι η παράταση που χορηγήθηκε μετά από αιτήματα των ίδιων των επενδυτών. Σε εκείνους πουλάμε, εκείνοι ζήτησαν παράταση. Εμείς τι έπρεπε να κάνουμε; Να πούμε «όχι», για να μη μας πουν ότι αρχίσαμε τις αναβολές. Σε όσους πάντως βιάζονται να προδικάσουν το αποτέλεσμα λέμε απλά, ας περιμένουν λίγο.