Ο συγχρονισμός των αγορών και οι περικοπές ΑΠΕ τα δύο βασικά ρίσκα για την σύναψη διασυνοριακών PPAs – Οι εκτιμήσεις αναλυτών

Μέρος της ενεργειακής πραγματικότητας της χώρας τείνουν να γίνουν τα διασυνοριακά virtual PPAs, χωρίς ωστόσο, ακόμη, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς στο energypress, να έχει καταλήξει επιτυχώς κάποια συμφωνία.

Η προοπτική υπογραφής ενός διασυνοριακού «εικονικού» διμερούς συμβολαίου συνιστά, όπως έχει γράψει το energypress, διέξοδο για μια σειρά εγχώριους επενδυτές που θέλουν να υλοποιήσουν νέα έργα ΑΠΕ και ωστόσο προσκρούουν στις «αγκυλώσεις» του ελληνικού ηλεκτρικού συστήματος με την περιορισμένη διαθεσιμότητα του δικτύου και πολύ περισσότερο την μικρή αγορά των PPAs, δεδομένης της περιορισμένης ζήτησης.

Αναλυτές που παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς την αγορά των ΑΠΕ σε Ελλάδα και εξωτερικό επιβεβαιώνουν ότι η ατζέντα των συζητήσεων με επενδυτές περιλαμβάνει – διερευνητικά για την ώρα – την προοπτική ενός «cross-border» PPA, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η σύσταση μιας τέτοιας συμφωνίας συνεπάγεται σημαντικά ρίσκα.

Πρόκειται για κινδύνους που αν και συναντώνται και στην περίπτωση ενός εγχώριου PPAs, το ρίσκο αυξάνει στην ειδική περίπτωση ενός διασυνοριακού, καθώς το business plan χρειάζεται να καταρτιστεί στη βάση δεδομένων που αντλούνται από δύο διαφορετικές αγορές.

Αναλυτικότερα, όπως μεταφέρουν αναλυτές στο energypress και με βάση την πείρα που έχουν ήδη αποκομίσει από την μελέτη τέτοιων συμφωνιών ανάμεσα σε Γερμανία, Ρουμανία και Ουγγαρία, το λεγόμενο «basis risk» και οι περικοπές ΑΠΕ αποτελούν τις δύο κρίσιμες παραμέτρους που σε μια πορεία δύναται να αλλάξουν άρδην τα δεδομένα. Ως προς το «basis risk», αυτό αφορά στο αν και πόσο συσχετίζονται οι τιμές της χονδρικής, στις αγορές που βρίσκονται ο παραγωγός και ο καταναλωτής.

Πιο συγκεκριμένα, καθώς ένα PPA «κλειδώνει» σε μια συγκεκριμένη τιμή, εάν η τιμή της χονδρικής στην αγορά που βρίσκεται ο παραγωγός δεν αυξηθεί/μειωθεί ταυτόχρονα με την τιμή ενέργειας στην αγορά που βρίσκεται ο καταναλωτής, εκτίθενται σε ρίσκο, καθώς έχουν κλειδώσει την τιμή του PPA σε επίπεδο είτε χαμηλότερο (ρίσκο για τον παραγωγό) είτε υψηλότερο (ρίσκο για τον καταναλωτή) από την πραγματική εμπορική αξία του PPA (fair market value). Με άλλα λόγια, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά αναλυτής στο energypress, «όσο μεγαλύτερος είναι ο συγχρονισμός μεταξύ των αγορών τόσο μικρότερο είναι το σχετικό ρίσκο».

Το έτερο μέρος της δύσκολης «εξίσωσης» αποτελούν οι περικοπές της «πράσινης» ηλεκτροπαραγωγής, όπου εδώ η ανάληψη του ρίσκου τυγχάνει διαπραγμάτευσης μεταξύ των αντισυμβαλλόμενων. Η αβεβαιότητα γύρω από τις περικοπές των ΑΠΕ και ειδικότερα η συχνότητα των αρνητικών τιμών, η πολυαναμενόμενη ανακοίνωση αυστηρότερων περιορισμών εγχύσεων από ΑΠΕ και ο τοπικός κορεσμός του δικτύου αναγνωρίζονται ως «κίνδυνοι» για τις διαπραγματεύσεις τόσο εγχώριων όσο και διασυνοριακών PPA.

Σε κάθε περίπτωση και σχολιάζοντας για την υπό ανάπτυξη ελληνική αγορά των PPAs, αναλυτής του κλάδου σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «είμαστε πολύ μακριά από μια ‘κοινή’ γλώσσα επί του θέματος. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά structure και επομένως η κάθε διαπραγμάτευση και το κάθε συμβόλαιο διατηρεί μια αυτοτέλεια ως προς την σύστασή του και τους όρους που θα περιλαμβάνει». Η επικείμενη πλατφόρμα των PPAs που αναπτύσσει το ΕΧΕ και αναμένεται να λειτουργήσει μέχρι το τέλος του χρόνου, φιλοδοξείται ότι θα συμβάλει σε αυτή την ακριβώς την κατεύθυνση, δημιουργώντας μια «βάση» για την διαπραγμάτευση.

Τέλος, όπως έχει γράψει το energypress, οι off-takers εκτός συνόρων αφορούν κατά κύριο λόγο σε data centers, βιομηχανίες τροφίμων, εταιρείες πληροφορικής και βιομηχανίες χημικών και δομικών υλικών, που επιδιώκουν να «πρασινίσουν» την μεγάλη κατανάλωσή τους σε ηλεκτρισμό.