Μοχλός πίεσης το Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου για το ΔΕΣΦΑ

Τι σχέση μπορεί να έχει η 30η Νοεμβρίου οπότε και εκπνέει η νέα παράταση της εγγυητικής επιστολής της SOCAR για το ΔΕΣΦΑ με το Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου ;

Φαινομενικά καμία, σε δεύτερη όμως ανάγνωση, μεγάλη. Στην πράξη, θα μπορούσε το Eurogroup να λειτουργήσει και ως μοχλός πίεσης προς τη κυβέρνηση προκειμένου ως τις 30 Νοεμβρίου να έχει ολοκληρωθεί η συμφωνία για το ΔΕΣΦΑ.

Και αυτό καθώς είναι η ίδια η κυβέρνηση που έχει βάλει την 5η Δεκεμβρίου ως “ορόσημο” για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, προκειμένου αμέσως μετά να ξεκινήσει η συζήτηση για το χρέος. Σύμφωνα επομένως με τη συλλογιστική αυτή, όσο θα πλησιάζει η ημερομηνία "κλειδί", η κυβέρνηση θα νοιώθει όλο και περισσότερο την πίεση να ξεμπερδέψει με την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, που αποτελεί ουρά από τα παραδοτέα της πρώτης αξιολόγησης, ωστόσο η ολοκλήρωσή της παραμένει ακόμη ανοικτή.

Δίχως να είναι σαφές αν συναινώντας χθες σε μια ακόμη παράταση της εγγυητικής τους επιστολής, οι Αζέροι είχαν στο μυαλό τους και το παραπάνω σκεπτικό, είναι ωστόσο πιθανό το Eurogroup να λειτουργήσει τελικά υπέρ τους.

Σύμφωνα με αυτή την συλλογιστική, δύσκολα θα ρισκάρει η κυβέρνηση να ταξιδέψει ο υπουργός Οικονομικών για το Eurogroup του Δεκεμβρίου, δίχως να κουβαλά στις βαλίτσες του καλά νέα για την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, πόσο μάλλον όταν είναι γνωστό πως Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΗΠΑ πιέζουν εδώ και καιρό να ολοκληρωθεί.

Χθες πάντως, και έπειτα από μπόλικο "ψηστήρι" οι Αζέροι της SOCAR δέχτηκαν να ανανεώσουν για δεύτερη συνεχόμενη φορά την εγγυητική τους επιστολή ως τα τέλη Νοεμβρίου. Η αιτία για την παράταση είναι, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, ότι παραμένουν "ζεστοί" για το ΔΕΣΦΑ, ότι εν πάσει περιπτώσει έχει γίνει σημαντική πρόοδος από το ΤΑΙΠΕΔ και τον σύμβουλο του Πρωθυπουργού Δ. Λιάκο, που απλώς μένει να ολοκληρωθεί.

Δεν σημαίνει φυσικά αυτό από μόνο του ότι ως τις 30 Νοεμβρίου τα εμπλεκόμενα μέρη θα τα βρουν μεταξύ τους. Άλλωστε η παράταση δεν είναι παρά ένα χρονικό μαξιλάρι, δεν γεφυρώνει την χρηματική απόσταση που χωρίζει τα δύο μέρη, και που σύμφωνα με πληροφορίες δεν είναι μικρή. Όπως ωστόσο λένε στο "Energypress" πηγές της αζερικής πλευράς, η SOCAR αφενός θεωρεί ότι υπάρχει δυνατότητα να βρεθεί λύση, αφετέρου βλέπει ότι την ίδια ακριβώς αντίληψη έχουν και οι Ιταλοί της SNAM.

Φυσικά το πρόβλημα παραμένει. Τόσο οι Ιταλοί, όσο και οι Αζέροι θεωρούν ότι μπορεί οι ρυθμίσεις της ΡΑΕ να περιόρισαν κάπως τη ζημιά, επιμένουν ωστόσο ότι μετά τις αλλαγές Σκουρλέτη τον περασμένο Ιούλιο στην περιουσιακή βάση του ΔΕΣΦΑ, το 66% της εταιρείας δεν κοστίζει πλέον 400 εκατ. ευρώ, αλλά 300 εκατ. ευρώ.

Δεδομένου ότι οποιαδήποτε μείωση στο αρχικό τίμημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, καθώς αυτό θα σήμαινε αλλαγή των όρων του διαγωνισμού, θα αναζητηθεί μια λύση που είτε θα εμπλέκει και πάλι τη ΡΑΕ, είτε θα τροποποιεί ελαφρώς την τροπολογία Σκουρλέτη ή θα αφορά και τα δύο μαζί. Ταυτόχρονα, μπορεί να επιδιωχθεί και αύξηση των μερισματικών αποδόσεων επί των κερδών του ΔΕΣΦΑ.

Σε κάθε περίπτωση, η αζέρικη πλευρά εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξη. Όσο για τις γραπτές εγγυήσεις που εμφανιζόταν να ζητά, τελικά αφορούσαν τη διαβεβαίωση από δικηγορικά γραφεία ότι η παράταση για δεύτερη συνεχόμενη φορά της εγγυητικής τους επιστολής, δεν παραβιάζει τη νομιμότητα της όλης διαδικασίας.