Μερίδιο από το κυπριακό αέριο θέλουν οι Τουρκοκύπριοι

Ο έλεγχος του κυπριακού φυσικού αερίου είναι ο τελικός στόχος της Τουρκίας και στη βάση αυτού του σχεδιασμού κινείται σε διάφορα επίπεδα, αναφέρει σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας "Φιλελεύθερος".

Πολιτικά, εκφράζεται από τουρκικής πλευράς η λογική πως θα πρέπει ο φυσικός πλούτος να διαμοιρασθεί 50-50, ενώ παρασκηνιακά τίθεται η ιδέα, που για ευνόητους λόγους κερδίζει έδαφος, για χρηματοδότηση της λύσης από τα έσοδα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο πεδίο της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό δεν έχει απασχολήσει το θέμα της ενέργειας. Από τουρκικής πλευράς συντηρείται η πρόταση που υποβλήθηκε το 2012, με την οποία επιχειρείται να ενταχθεί το κεφάλαιο της ενέργειας στη διαδικασία των συνομιλιών με τη συγκρότηση ειδικής τεχνικής επιτροπής.

Σύμφωνα με πληροφορίες του "Φιλελεύθερου", η Άγκυρα ενθαρρύνει το κατοχικό καθεστώς να συντηρεί το θέμα αυτό υπενθυμίζοντας προς κάθε κατεύθυνση την πρόταση Έρογλου, η οποία ειρήσθω εν παρόδω, είχε συνταχθεί στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Τι επιδιώκουν οι Τούρκοι με την πρόταση και την ανακίνηση του θέματος; Να βάλουν χέρι στο φυσικό αέριο και να ελέγξουν στρατηγικά την περιοχή. Προωθούν και θέλουν να διασφαλίσουν ότι επί του εδάφους έχουν τη «δική τους κυριαρχία» ενώ στη θάλασσα, γύρω από το νησί, ζητούν διαμοιρασμό. Κοντολογίς, ο καθένας το κράτος του και οι θάλασσες 50%-50%. Σημειώνεται ότι με βάση παλαιότερες έρευνες, φυσικό αέριο υπάρχει νοτίως της Κύπρου και δυτικά. Βόρεια δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη φυσικού αερίου.

Συχνά προβάλλεται το επιχείρημα πως ενώ οι διαδικασίες προχωρούν από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας στα ζητήματα της Ενέργειας, οι αντιδράσεις της Τουρκίας είναι χλιαρές και περιορίζονται σε διπλωματικές κινήσεις (πρόταση Έρογλου) και σε ρητορικές απειλές. Η Άγκυρα, όπως τόνιζε χαρακτηριστικά ενημερωμένη πηγή, αναμένει «το φαγητό στο πιάτο». Δηλαδή, να γίνουν όλες οι αναγκαίες κινήσεις, να προετοιμαστεί το έδαφος και όταν αρχίσει η εξόρυξη του φυσικού αερίου, τότε να παρέμβει.

Βεβαίως, σε όλο αυτό το τοπίο δεν πρέπει να ξεχνά κανείς την εμπλοκή και των τρίτων χωρών, όπως Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ και ασφαλώς των εταιρειών, που δραστηριοποιούνται σε τεμάχια της κυπριακής ΑΟΖ. 

Επί του παρόντος η Άγκυρα και το κατοχικό καθεστώς, έχουν ως όχημα για να κινούνται, την πρόταση Έρογλου.

Υπενθυμίζεται συναφώς ότι στο έγγραφο-πρόταση που κατέθεσε ο κατοχικός ηγέτης στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών (talking paper on the Hydrocarbon reserves around the island of Cyprus - 29 September 2012) ο Γενικός Γραμματέας καλείται να διορίσει διαμεσολαβητή ο οποίος θα προεδρεύει της τεχνικής επιτροπής που θα ασχολείται με το θέμα των ερευνών. Στην επιτροπή οι δυο πλευρές θα ορίσουν τους εκπροσώπους τους, θα εξασφαλισθεί η συναίνεση τους για τις διεθνείς συνθήκες (υπό αμφισβήτηση δηλαδή οι συμφωνίες της Κυπριακής Δημοκρατίας για τον καθορισμό ΑΟΖ).

Με βάση την πρόταση θα καθορισθεί το μερίδιο των πλουτοπαραγωγικών πόρων που θα λάβει η κάθε πλευρά και τα κέρδη θα τοποθετηθούν σε ειδικό ταμείο της τεχνικής επιτροπής και θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για τη χρηματοδότηση της εφαρμογής της λύσης. Σημειώνεται ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικούς σκοπούς. Στη Λευκωσία χαρακτήρισαν εξαρχής την πρόταση ως μη σοβαρή.

Πληροφορίες αναφέρουν πως η Τουρκία, σε συζητήσεις που είχαν αξιωματούχοι της με ξένους εκπροσώπους οργανισμών και κυβερνήσεων, φάνηκε να συνδέει το θέμα των υδρογονανθράκων με αυτό της Αμμοχώστου. Χωρίς να εισέρχονται ποσώς σε λεπτομέρειες άφησαν τη διασύνδεση αυτή να αιωρείται. Αυτό όμως κάνουν οι Τούρκοι όταν θέλουν να δημιουργήσουν κινητικότητα και να προωθήσουν τους σχεδιασμούς τους. Για το θέμα του φυσικού αερίου επανέρχονται συχνά, για την Αμμόχωστο δεν θέλουν να ακούσουν κουβέντα.