Μαίνεται η μάχη για την τιμή του ΝΟΜΕ

Η χθεσινή παράταση που δόθηκε κατόπιν αιτήματος της ΔΕΗ στη διαβούλευση για το ΝΟΜΕ είναι ενδεικτική των ζυμώσεων που γίνονται ενόψει της μεγάλης σύγκρουσης που αναμένεται να εκδηλωθεί ενόψει των αποφάσεων για τις δημοπρασίες λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής ενέργειας.

Ως σημείο μεγαλύτερης τριβής μεταξύ των εμπλεκομένων προβάλει το θέμα της τιμής, για το οποίο μάλιστα όπως έχει αποκαλύψει το EnergyPress η ΔΕΗ φέρεται διατεθειμένη ακόμη και να προσφύγει στα δικαστήρια εάν και εφόσον δεν ικανοποιείται ο όρος που θέτει για εκκίνηση των δημοπρασιών σε τιμή πάνω από το λογιστικό κόστος της.

Την ίδια στιγμή πάντως πηγές της αγοράς εκφράζουν έντονες ενστάσεις απέναντι σε μια τέτοια προοπτική, θεωρώντας ότι στην πραγματικότητα στόχος είναι η ίδια η επιτυχία του εγχειρήματος. Όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές η τιμή των δημοπρασιών αποτελεί την τιμή εκκίνησης και όχι την οριστική τιμή διάθεσης (reserve price), η οποία θα είναι και ρυθμιστικά οριζόμενη.

«Πουθενά στον κόσμο η ρυθμιστικά οριζόμενες τιμές σε εταιρείες με μονοπωλιακή παρουσία, δεν προκύπτουν με βάση τα λογιστικά κόστη, αφού δεν μπορεί ο τελικός καταναλωτής να πληρώνει τις πιθανές αναποτελεσματικότητες ενός μονοπωλίου» αναφέρει χαρακτηριστικά παράγοντας της αγοράς ενέργειας. Αντίθετα όπως συμβαίνει και στα ρυθμιστικά οριζόμενα τιμολόγια για δίκτυα, οι τιμές προκύπτουν με βάση τα κόστη, μείον τα ρεαλιστικά μέτρα εξοικονόμησης που θα μπορούσε να λάβει η εταιρεία ώστε να γίνει πιο ανταγωνιστική και αποδοτική.

«Αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, όπου υπάρχει μονοπώλιο. Δεν μπορεί εάν ένα μονοπώλιο πουλάει 2 φορές πάνω από την τιμή της αγοράς, αυτή η ανεπάρκεια να μεταφέρεται στον καταναλωτή», σημειώνει η ίδια πηγή. Επιπρόσθετα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλούμε για τιμή εκκίνησης.

«Εάν το προϊόν είναι πολύτιμο και υποκοστολογημένο αυτό θα αποδειχθεί στη δημοπρασία, όπου και η αγορά θα αποφασίζει πόσο αξίζει» καταλήγει.

Πρακτικά ο αντίλογος στη θέση της ΔΕΗ ότι οι δημοπρασίες δεν μπορεί να είναι κάτω από το λογιστικό της κόστος συνοψίζεται στο ότι: υπάρχει ένα μονοπώλιο και βάσει του κοστολογικού ελέγχου πιθανόν να διαπιστωθούν κάποιες ανεπάρκειες στα κόστη. Αυτές οι ανεπάρκειες θα πρέπει να ενσωματωθούν ως κίνητρο βελτίωσης στη ρυθμιστικά οριζόμενη τιμή κάτι που συμβαίνει σε όλα τα μονοπωλιακά ρυθμιστικά οριζόμενα τιμολόγια.

Στο θέμα της τιμής πάντως φαίνεται ότι διαμορφώνεται μια ευρύτερη συμμαχία που απαρτίζεται τόσο από τους ανεξάρτητους παραγωγούς, όσο και από τη βιομηχανία, οι οποίοι τονίζουν ότι το θέμα της τιμής είναι καθοριστικό για την επιτυχία του εγχειρήματος των δημοπρασιών.

Στον αντίποδα η ΔΕΗ διαμηνύει ότι δεν πρόκειται να δεχθεί να διαθέσει τη λιγνιτική και υδροηλεκτρική της παραγωγή κάτω από τα κόστη, όπως αυτά έχουν ανακοινωθεί και τεκμηριωθεί από την ίδια και από τους ορκωτούς ελεγκτές της.