Γιάννης Κανουπάκης: Ενεργειακά ατοπήματα

Την ίδια ώρα που η γείτων φαίνεται πως έχει καταλήξει σε συμφωνία με το Αζερμπαϊτζάν για τη διαμετακόμιση μέσω Τουρκίας 10 δισ. κμ φυσικού αερίου από το κοίτασμα Shah Deniz 2, ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο για τη δημιουργία του Νότιου Διαδρόμου και τη μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, οι προοπτικές δεν δείχνουν το ίδιο ευοίωνες για την ελληνική πλευρά που διεκδικεί να καταστεί και αυτή χώρα διέλευσης με την επιλογή του ITGI. Πρώτα σκάει "βόμβα" η είδηση αναθεώρησης προς τα πάνω του κόστους του αγωγού.

Όπως μετέδωσε το Bloomberg, η ιταλική Edison, μέτοχος κατά 50% στο έργο από κοινού με τη ΔΕΠΑ, ύστερα από "πιο λεπτομερή μηχανική μελέτη" επανεκτίμησε το κόστος από τα 1,2 δισ. ευρώ στα 2 δις., μία διόλου ασήμαντη απόκλιση. Στη συνέχεια, μαθαίνουμε εμβρόντητοι ότι η ΔΕΠΑ χρωστάει 300 εκατ. ευρώ στην τουρκική BOTAS μεταξύ άλλων και για απλήρωτους λογαριασμούς αγοράς φυσικού αερίου από τη γείτονα τους οποίους θα πρέπει να αποπληρώσει μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου 2012. Και αυτό, την ώρα που η χώρα προσπαθεί να περικόψει δαπάνες από παντού. Μάλιστα, η τουρκική πλευρά διαμηνύει την πρόθεσή της να ζητήσει δικαίωση και μέσω της δικαστικής οδού.

Οι παραπάνω ανακοινώσεις, σε μια στιγμή που η αξιοπιστία της χώρας έχει πληγεί καίρια λόγω της κρίσης χρέους, γεννούν ερωτήματα για το πώς θα καταφέρει η Ελλάδα να πληρώσει το λογαριασμό για τον αγωγό. Την πιθανότητα να συμμερίζονται την ανησυχία αυτή και οι διεθνείς εταίροι μας αναδεικνύει πρόσφατη δήλωση του αντιπροέδρου της αζέρικης εθνικής εταιρείας φυσικού αερίου Socar, σε πετρελαϊκό συνέδριο της χώρας του, ότι Αζερμπαϊτζάν και Τουρκία προχωρούν στη δημιουργία κοινοπραξίας για τον εφοδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αέριο από το Shah Deniz. Μέσα στο γενικότερο κλίμα κακοδαιμονίας, φαίνεται πως οι εξελίξεις μας προσπερνούν…