Φωτοβολταϊκά τύπου «Μεγαλόπολης» στα ορυχεία Κοζάνης- Πτολεμαίδας

Αξιοποίηση των αχανών εκτάσεων των 160.000 στρεμμάτων του λιγνιτικού κέντρου Κεντρικής Μακεδονίας της ΔΕΗ, για την ανάπτυξη φωτοβολταικών πάρκων ισχύος ακόμη μεγαλύτερης από εκείνα των 50 MWp της Μεγαλόπολης, εξετάζουν από κοινού η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ με τη διοίκηση της επιχείρησης.

Το σκεπτικό είναι αντίστοιχο με εκείνο της αξιοποίησης των εξαντλημένων ορυχείων της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη: Η σταδιακή μετάβαση της περιοχής στη μεταλιγνιτική περιοχή με έργα μηδενικών εκπομπών ρύπων, αλλά και η δημιουργία θέσεων απασχόλησης μέσω αναπτυξιακών έργων στις πληγείσες από τη ρύπανση, Κοζάνη, Πτολεμαίδα.

Το θέμα της ανάπτυξης φωτοβολταικών πάρκων «μεγάλης κλίμακας» στο λιγνιτικό λεκανοπέδιο Κοζάνης-Πτολεμαίδας συζητήθηκε μεταξύ της υπουργού ΠΕΚΑ Τίνας Μπιρμπίλη και του προέδρου της ΔΕΗ Αρθούρου Ζερβού κατά την επίσκεψη της πρώτης, την Πέμπτη και Παρασκευή στη Δυτική Μακεδονία, όπου και έθεσε εκτός λειτουργίας την «Πτολεμαίδα Ι».

«Αν σε μια έκταση 2.000 στρεμμάτων σαν αυτήν της Μεγαλόπολης μπορούμε να κάνουμε ένα φ/β ισχύος 50 MWp, σκεφτείτε τι δυνατότητες μας δίνει μια έκταση 160.000 στρεμμάτων», λένε οι γνωρίζοντες στο υπουργείο. Οι σκέψεις αυτές, μαζί με το γενικότερο πλάνο ανάπτυξης της λιγνιτικής περιοχής Κοζάνης-Πτολεμαίδας- Φλώρινας, θα μπουν στο τραπέζι σε συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί για το σκοπό αυτό εντός των προσεχών ημερών μεταξύ του υπουργείου, της ΔΕΗ, αλλά και της ΔΕΗ Ανανεώσιμες, η οποία - λόγω ακριβώς της εμπλοκής της στο φ/β project της Μεγαλόπολης- έχει αποκτήσει τεχνογνωσία.

Ρεύμα από αγγριοαγγινάρα

Κατά την επίσκεψη της υπουργού στη Δ. Μακεδονία, «ξαναζεστάθηκε» και μια παλαιότερη ιδέα της ΔΕΗ : Η καλλιέργεια της αγριοαγγινάρας ως συμπληρωματικού καύσιμου στο λιγνίτη που καίνε οι μονάδες της.

Το υπουργείο βλέπει πολύ ζεστά το θέμα, τόσο για τη βελτίωση της αποδοτικότητας των εργοστασίων της ΔΕΗ, καθώς η αγριοαγγινάρα όταν αναμειγνύεται σε ποσοστό 10% με το λιγνίτη αυξάνει την απόδοσή του, όσο κυρίως σαν διέξοδο για τους παραγωγούς μιας κατά κύριο λόγο αγροτικής περιοχής που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν παραδοσιακές καλλιέργειες , γι’ αυτό και έχουν άμεση ανάγκη στροφής σε «εναλλακτικές».

Θετικό το πείραμα

Το σκεπτικό του υπουργείου είναι να συνεταιριστούν μεταξύ τους αγρότες με ποτιστικά χωράφια και να στραφούν μαζικά πλέον στην καλλιέργεια αγριοαγγινάρας, η οποία έχει ήδη ξεκινήσει από το 2009, με πρωτοβουλία της Νομαρχίας Κοζάνης και της Αναπτυξιακής Κοζάνης (ΑΝΚΟ), σε έκταση 4.500 στρεμμάτων τα οποία φέτος το φθινόπωρο θα δώσουν 5.500-6000 τόνους ξηρής μάζας.

Δεδομένου ότι η αρχική προσπάθεια συνάντησε την ένθερμη υποστήριξη από τους πολίτες των ενεργειακών δήμων Κοζάνης, Πτολεμαΐδας, Ελλησπόντου, Δημητρίου Υψηλάντη και Αγίας Παρασκευής αλλά και από περιοχές του δήμου Μουρικίου που γειτνιάζουν με τη ΔΕΗ, ο στόχος τώρα του ΥΠΕΚΑ είναι να τεθούν οι βάσεις για μια πιο συστηματική καλλιέργεια ενεργειακών φυτών.

Τι είναι η αγριοαγκινάρα

Είναι μια από τις λεγόμενες ενεργειακές καλλιέργειες, που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βιομάζας η οποία στη συνέχεια μπορεί να λειτουργήσει ως καύσιμο. Η αγριοαγκινάρα είναι φυτό πολυετές, με υψηλές αποδόσεις της τάξεως των 2,5-3 τόνων/στρέμμα. Είναι φυτό προσαρμοσμένο στις κλιματικές συνθήκες της χώρας μας και το κυριότερο πλεονέκτημά της είναι ότι αναπτύσσεται από τον Οκτώβριο ως τον Ιούνιο και συνεπώς, χρησιμοποιεί το νερό των βροχοπτώσεων (δηλαδή δεν απαιτεί άρδευση). Η αποξηραμένη ύλη της αγριαγκινάρας μπορεί να γίνει εύκολα τυποποιημένο βιοκαύσιμο (τα λεγόμενα pellets) και να χρησιμοποιηθεί στην ηλεκτροπαραγωγή. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ), οι συμβατικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής παρουσιάζουν στην καύση βιομάζας βαθμό απόδοσης 15-40%, ενώ στα συστήματα συμπαραγωγής ο βαθμός απόδοσης φθάνει μέχρι και 75-85%.

Ένα από τα σημαντικά πλεονεκτήματα της χρήσης της αγριοαγκινάρας είναι ότι η καλλιέργειά της απορροφά τα αέρια του θερμοκηπίου που εκπέμπονται κατά την καύση της, δηλαδή επί της ουσίας επιτυγχάνεται ο λεγόμενος κλειστός κύκλος μηδενικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Επίσης στην καύση της δεν παράγεται διοξείδιο του θείου. Βεβαίως ως αντικίνητρο για τη χρήση της, θεωρείται το υψηλότερο κόστος, το οποίο όμως μπορεί να ισοσκελιστεί είτε σε περίπτωση που επαναληφθούν οι υψηλές τιμές των καυσίμων, είτε εάν υπάρξει καλύτερη οργάνωση σε επίπεδο συλλογής και μεταφοράς της βιομάζας.