Carbon Tracker: Οι οικονομικές καταστάσεις της βιομηχανίας πετρελαίου αντικατοπτρίζουν τη σύγκρουση για την κλιματική αλλαγή

Οι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είχαν ποτέ πιεστεί περισσότερο για την κλιματική αλλαγή και την μετάβαση στην ενέργεια με χαμηλά επίπεδα άνθρακα. Οι στρατηγικές αντιδράσεις τους είχαν περιλάβει τον καθορισμό "φιλόδοξων" εκπομπών ρύπων, εστιάζοντας σε πηγές ενέργειας με χαμηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα και πολλές αναφορές στην βιωσιμότητα.

Ταυτόχρονα, όμως, οι βασικές επιχειρηματικές δραστηριότητες των ορυκτών καυσίμων φαίνεται ότι δεν έχουν παρατηρηθεί προσεκτικά. Οι εταιρείες εξακολουθούν να επιβάλλουν κυρώσεις σε έργα που δεν έχουν οικονομικό νόημα σε έναν κόσμο χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, πληρώνουν τους διευθυντές τους με βάση την αύξηση του όγκου παραγωγής ορυκτών καυσίμων και έχουν οικονομικές καταστάσεις υποστηριζόμενες από τιμές που προϋποθέτουν ότι η ζήτηση ορυκτών καυσίμων παραμένει υψηλή.

Στο νέο της Αναλυτικό Υπόμνημα, η Carbon Tracker Initiative εστιάζει στο τελευταίο από αυτά τα θέματα. Οι υψηλές παραδοχές τιμών ενδέχεται να καλύπτουν τον οικονομικό κίνδυνο σε οριακά έργα και να υποδηλώνουν έλλειψη συντηρητικότητας ή ακόμη και υπερπληθωρισμένες οικονομικές καταστάσεις. Με τους επενδυτές να κοιτάζουν προς τις εταιρείες ορυκτών καυσίμων για να επιδείξουν την ανθεκτικότητά τους υπό μεταβατικές συνθήκες, αυτό το μέρος της βιομηχανικής πρακτικής δεν καθησυχάζει.

Σημαντικά ευρήματα :

• Η Total, η Repsol, η Shell και η BP έχουν πραγματοποιήσει σημαντικές πτωτικές αναθεωρήσεις στις παραδοχές των τιμών απομείωσης κατά το τελευταίο έτος, που οδήγησαν τουλάχιστον εν μέρει στην ενεργειακή μετάβαση.
• Οι τιμές που χρησιμοποιούνται σε αυτές τις εταιρείες είναι υψηλότερες από ένα επίπεδο που θα έδινε πραγματικά πεποίθηση για ευθυγράμμιση με τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισίου.
• Οι ελεγκτές της BP, Deloitte, σημείωσαν ρητά το 2019 ότι οι προηγούμενες τιμές απομείωσης δεν ήταν συνεπείς με τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισίου, με βάση τη σύγκριση με τα σενάρια τρίτων.
• Η μακροπρόθεσμη υπόθεση τιμής του πετρελαίου της Equinor ύψους US$ 80/βαρέλι σε πραγματικούς όρους είναι η υψηλότερη από τις εταιρείες που εξετάστηκαν στη Σημείωση.
• Οι ευρωπαϊκές εταιρείες είναι πολύ μπροστά από εκείνες των ΗΠΑ.
• Η Carbon Tracker Initiative θεωρεί την αρχή ότι η ενεργειακή μετάβαση ενσωματώνεται στις οικονομικές καταστάσεις και οι διαδικασίες ελέγχου αποτελούν μια θετική εξέλιξη.

(πηγή: Carbon Tracker, Αναλυτικό Υπόμνημα, 15 Ιουνίου 2020)

https://carbontracker.org/reports/the-impair-state/