Απειλούνται οι ΑΠΕ με αποκλεισμό από μεγάλες εκτάσεις της χώρας

Κίνδυνο αποκλεισμού των εγκαταστάσεων ΑΠΕ από μεγάλες γεωγραφικά εκτάσεις της χώρας, δημιουργεί, σύμφωνα με τους επενδυτές του χώρου, άρθρο του νόμου που ψηφίστηκε στη Βουλή, και το οποίο εξαιρεί τέτοια έργα από τις λεγόμενες «περιοχές προστασίας της φύσης».

Πρόκειται για το άρθρο 8 (παράγραφος 2), για το οποίο τις τελευταίες ημέρες και ενόψει της ψήφισης του νόμου στη Βουλή, είχε κινητοποιηθεί πλήθος επενδυτών– λέγεται ότι μέχρι και από την ισπανική πρεσβεία έγιναν τηλέφωνα στο γραφείο της υπουργού- προκειμένου να αλλάξει.

Τι ανησυχεί τους επενδυτές ; Ότι αν σε αυτές τις «περιοχές προστασίας της φύσης» ενταχθούν σταδιακά όλες οι χαρακτηρισμένες περιοχές Natura της χώρας, που καταλαμβάνουν σχεδόν το 25% της συνολικής χερσαίας έκτασης, τότε θα απαγορευθεί εντελώς σε αυτές η εγκατάσταση έργων ΑΠΕ.

Τι ισχύει σήμερα στις Natura

Σήμερα στις Natura επιτρέπεται κανονικά η εγκατάσταση ΑΠΕ. Αλλά υπάρχει παράλληλα η υποχρέωση της χώρας να συμμορφωθεί με Κοινοτική Οδηγία σύμφωνα με την οποία οι Natura θα πρέπει να ενταχθούν σε κάποιο καθεστώς προστασίας. Τέτοια καθεστώτα είναι οι «περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης», οι «περιοχές προστασίας της φύσης», κ.ό.κ.

Ο φόβος των επενδυτών βασίζεται στο γεγονός ότι στις λιγοστές μέχρι σήμερα, Natura που έχουν ενταχθεί στις «περιοχές προστασίας της φύσης», απαγορεύεται πλέον η εγκατάσταση έργων ΑΠΕ. Η ανησυχία τους λοιπόν είναι ότι ο νόμος ανοίγει το δρόμο για μια μαζική ένταξη των Natura στις «περιοχές προστασίας της φύσης», που σημαίνει «απαγορευτικό» για τα έργα ΑΠΕ.

Λέγεται μάλιστα ότι το επίμαχο άρθρο άλλαξε- επί τα χείρω για τους επενδυτές- λίγες μόνο ημέρες πριν από την ψήφιση του νόμου στην ολομέλεια.

Η άποψη της ΕΛΕΤΑΕΝ

Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της ΕΛΕΤΑΕΝ Παναγιώτη Παπασταματίου, «σε μια χώρα που τα 20-25 τελευταία χρόνια δεν έχει να επιδείξει και σπουδαία αποτελέσματα στο σκέλος της επιστημονικής τεκμηρίωσης για την προστασία του περιβάλλοντος, δεν είναι δυνατόν, με βάση ασκήσεις επί χάρτου, και χωρίς τεκμηριωμένες μελέτες, να ορίζουμε συλλήβδην περιοχές αποκλεισμού των ΑΠΕ, και ειδικότερα των αιολικών πάρκων. Είτε αυτές είναι περιοχές Natura, είτε εθνικά πάρκα».

Ο ίδιος φέρνει σαν παράδειγμα τα τελευταία εθνικά πάρκα που ορίστηκαν το 2009 από το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, τα οποία είναι τα εξής τρία : εθνικό πάρκο Ροδόπης, που περιλαμβάνει 6 περιοχές Natura, αλλά έχει συνολική έκταση 4πλάσια αυτών των περιοχών. «Αν θεωρήσουμε το εθνικό αυτό πάρκο ως ζώνη αποκλεισμού των ΑΠΕ, τότε αποκλείεται η εγκατάστασή τους από μια αχανή έκταση, πολύ μεγαλύτερη από τις πραγματικές Natura», σημειώνει.

Και προσθέτει πως το ίδιο ισχύει για τα εθνικά πάρκα του Βουραϊκού - Χελμού στη Βόρεια Πελοπόννησο, και για το οικολογικό πάρκο Πάρνωνα στην Αν. Πελοπόννησο. «Περιλαμβάνουν το καθένα 3 περιοχές Natura, αλλά έχουν τριπλάσια έκταση από αυτές. Επομένως αν βαδίσουμε σε μια λογική, που αποκλείει την εγκατάσταση ΑΠΕ συλλήβδην από τεράστιες περιοχές, θα βρεθούμε κάποια στιγμή στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να τοποθετήσουμε αιολικά πάρκα στον θεσσαλικό κάμπο, όπου όμως δεν φυσάει !».