Άννη Καρολίδου: Περισσότερες από 1.500 θέσεις χάθηκαν στη χαλυβουργία

Σε μία εβδομάδα και μία ημέρα, θα κριθεί, στην επαναληπτική γενική συνέλευση (24/10) των μετόχων της Hellenic Steel, το μέλλον της χαλυβουργίας, με τους εργαζομένους να προσπαθούν αυτές τις λίγες ημέρες που απομένουν να εξασφαλίσουν τη χρονική παράταση που θέλουν από την ιταλική κυβέρνηση, η οποία έχει θέσει υπό επιτροπεία  τη μητρική ILVA.

Η ILVA, που ούτως ή άλλως οδεύει προς πώληση, θέλει άμεσα να απεμπλακεί από την ελληνική θυγατρική και το θέμα της επαναληπτικής  συνέλευσης των μετόχων είναι ουσιαστικά ένα, η εκκαθάριση της Hellenic Steel.

Οι εργαζόμενοι, που έχουν ήδη στείλει μεταφρασμένο και στην Ιταλία υπουργό Οικονομικής Ανάπτυξης Φεντερίκα Γκουίντι, το υπόμνημα με τις θέσεις τους, όπως και στον επίτροπο που έχει ορίσει η ιταλική κυβέρνηση στον όμιλο ILVA, βρίσκονται σε αναμονή για μία δεύτερη συνάντηση με τον υπουργό Ανάπτυξης Νίκο Δένδια. Στόχος είναι, έστω και την τελευταία στιγμή, μέσω μίας ελληνο-ιταλικής συνεννόησης, να δοθεί χρονικό περιθώριο στη Hellenic Steel, χαλυβουργία εξαγωγική και βιώσιμη, για να βρει αγοραστή.

Να σημειωθεί ότι η εταιρεία, που δεν δέχεται νέες παραγγελίες, συνεχίζει να λειτουργεί καθώς υπάρχουν παραγγελίες προς εκτέλεση, ενώ ακόμη δεν έχει σταματήσει η αποστολή πρώτης ύλης από την Ιταλία ακριβώς επειδή πρέπει να εκτελεστούν υποχρεώσεις της επιχείρησης.

ΠΟΕΜ: Στα όρια της κατάρρευσης η χαλυβουργία

Για τον κλάδο, το κλείσιμο της Hellenic Steel θα ήταν μεγάλο πλήγμα, δήλωσε στη Voria.gr ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μετάλλου ( ΠΟΕΜ), Γιάννης Στεφανόπουλος .

«Την τελευταία τριετία στην Ελλάδα έχουν χαθεί περισσότερες από 1.500 θέσεις χαλυβουργών και, όπως έχει διαπιστωθεί από διεθνείς μελέτες, μία θέση χαλυβουργούν υποστηρίζει έμμεσα και άμεσα, άλλες έξι θέσεις απασχόλησης. Συνεπώς, δεν είναι μόνοι οι θέσεις των 274 συναδέλφων που εργάζονται στη Hellenic Steel, είναι και η πολύ αρνητική επίπτωση που θα υπάρξει στην τοπική οικονομία και απασχόληση», τόνισε ο κ. Στεφανόπουλος.

Για τον πρόεδρο της ΠΟΕΜ, οι περισσότερες εταιρείες του κλάδου, λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και λόγω του πολύ υψηλού ενεργειακού κόστους, «βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης» και, παρά τα μέτρα που λήφθηκαν το περασμένο χειμώνα για μειώσεις στα τιμολόγια των μεγάλων καταναλωτών, αν δεν υϊοθετηθεί και το μέτρο της διακοψιμότητας, η ελληνική χαλυβουργία δε θα μπορέσει να επιβιώσει.

«Είναι αδιανόητο να εισάγουμε μπετόβεργες, για τα δημόσια έργα, από την Ιταλία, χώρα ανταγωνιστική στην οποία το ενεργειακό κόστος είναι ως και κατά 50% από ότι στην Ελλάδα».

(voria.gr, 16/10/2014)