Αδιέξοδο για την Ευρώπη σε περίπτωση διακοπής των αγωγών αερίου της Ουκρανίας - Τα αμερικανικά φορτία LNG και τα αυστηρά συμβόλαια της Ασίας

Στα 0,05 δις. κ.μ. αερίου ημερησίως ανέρχονται οι ποσότητες που λαμβάνει η Ευρώπη μέσω της Ουκρανίας (18,5 δις. κ.μ. ετησίως) και θα πρέπει να αντικατασταθούν από άλλες πηγές σε περίπτωση στρατιωτικής επέμβασης της Ρωσίας.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι σε αυτό το υποθετικό σενάριο πού θα μπορούσε να απευθυνθεί η Ε.Ε. ώστε να αναπληρώσει για ένα ασαφές χρονικό διάστημα τις ποσότητες αυτές μέσω του LNG.

Σύμφωνα με το Energy Intelligence, οι ΗΠΑ, μεγαλύτερος προμηθευτής LNG της Γηραιάς Ηπείρου κατά το Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, πρόκειται να αυξήσουν φέτος την παραγωγή τους. Η υπηρεσία ενέργειας ΕΙΑ υπολογίζει ότι στα τέλη του 2022 η δυναμικότητα υγροποίησης για LNG θα έχει αυξηθεί από τους 92,5 στους 97 εκατ. τόνους ετησίως, δηλαδή κατά 6,9 δις. κ.μ. ετησίως. Σημαντικό μέρος των νέων ποσοτήτων θα είναι συμβολαιοποιημένες με πελάτες στην Ασία, άρα αυτό αφήνει ένα μικρό περιθώριο διαθέσιμο προς την Ευρώπη.

Όσον αφορά το Κατάρ, η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε πρόσφατα ότι οι δυνατότητες είναι επίσης μικρές. Το Κατάρ έχει επενδύσει σε επέκταση της ετήσιας παραγωγής του από τους 77 στους 110 εκατ. τόνους σε πρώτη φάση, αλλά η νέα παραγωγή δεν θα είναι έτοιμη πριν το 2025.

Όπως οι ΗΠΑ, έτσι και το Κατάρ έχει συμβόλαια με πελάτες στην Ασία για τα φορτία που παράγει και μάλιστα τα εν λόγω συμβόλαια είναι αρκετά αυστηρά και δεν επιτρέπουν σημαντική ευελιξία και μείωση ώστε να απελευθερωθούν ποσότητες προς άλλους προορισμούς.

Ίσως μέσω πολιτικών πιέσεων από τις Βρυξέλλες και τις ΗΠΑ προς τους πελάτες του Κατάρ να μπορέσει να ανακατευθύνει κάποια φορτία, αλλά τα πιθανά μεγέθη είναι εντελώς άγνωστα στην παρούσα φάση.

Ο τρίτος μεγάλος παραγωγός, η Αυστραλία, έχει μεγάλη δυναμικότητα, όμως η απόστασή της από τις ευρωπαϊκές ακτές καθιστά δύσκολο και ασύμφορο το εγχείρημα. Αυτό που θα μπορούσε να συμβεί είναι να αντικαταστήσει καταριανά φορτία προς την Ασία ώστε να γίνουν εκείνα διαθέσιμα για την Ευρώπη.

Εν τέλει, ίσως η λύση να βρίσκεται όχι τόσο στην πλευρά της παραγωγής, αλλά σε αυτή της ζήτησης, καθώς ο ΙΕΑ υπολογίζει πως φέτος η Ευρώπη θα χρειαστεί 527 δις. κ.μ. από 552 δις. κ.μ. πέρυσι. Την ίδια στιγμή, η παραγωγή της Γηραιάς Ηπείρου εκτιμάται ότι θα αυξηθεί ελαφρώς από τα 204 στα 207 δις. κ.μ.