Ραδιενεργά

Μετά από λίγο τα ξεχνάμε, αλλά είναι γεγονός ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως ο καύσωνας που αντιμετωπίζουμε τις τελευταίες ημέρες ή ο χιονιάς που αντιμετωπίσαμε τον Ιανουάριο, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αυξημένη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας. Τώρα ο καύσωνας συνέπεσε και με την  προγραμματισμένη συντήρηση του TurkStream κατά την περίοδο 22 – 29 Ιουνίου, που φέρνει το ρωσικό αέριο στην Ελλάδα, ενώ εδώ και αρκετές ημέρες η ηλεκτρική διασύνδεση με την Ιταλία είναι εκτός λειτουργίας λόγω συντήρησης του υποθαλάσσιου καλωδίου.

Η επιβάρυνση του συστήματος  όχι μόνο  μειώνει τις διαθέσιμες ποσότητες ενέργειας αλλά οδηγεί σε αύξηση του ενεργειακού κόστους που αναπόφευκτα στο τέλος πληρώνεται από τον καταναλωτή. Όπως μου επισημαίνει άνθρωπος που έχει γνώση της λειτουργίας του συστήματος, η δημιουργία νέων υποδομών φυσικού αερίου ιδίως εκείνων οι οποίες αυξάνουν τη δυναμικότητα  αποθήκευσης των ευέλικτων μορφών ενέργειας (όπως του υγροποιημένου φυσικού αερίου) αποτελεί μονόδρομο προκειμένου να διασφαλιστεί η ενεργειακή επάρκεια και η ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας.

Σε συνθήκες κρίσης, είναι σαφές ότι μια μεγάλη ενεργειακή υποδομή με δυνατότητα αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου στην καρδιά της κατανάλωσης μπορεί να διασφαλίσει την σταθερότητα με σταθερό κόστος και για τον καταναλωτή.

Ο προεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων σχολιάζει τη λειτουργία της αγοράς προμήθειας:

«Οι υψηλές τιμές στην αγορά επόμενης ημέρας είναι αναμενόμενες, εφόσον η ικανοποίηση της ζήτησης απαιτεί τη λειτουργία έστω και μιας λιγνιτικής μονάδας. Σημειώνουμε βέβαια ότι σχεδόν το 100% της ενέργειας διακινείται μέσω της αγοράς επόμενης ημέρας, ελλείψει προθεσμιακής αγοράς με ικανοποιητική ρευστότητα. 

Αντίθετα στις ευρωπαϊκές αγορές μόνο το 20% διαπραγματεύεται μέσω της αγοράς επόμενης ημέρας και το υπόλοιπο μέσω μακροπρόθεσμων συμβάσεων, με αποτέλεσμα τα τιμολόγια στη λιανική να μην εξαρτώνται από τις τιμές στην χονδρεμπορική αγορά.

Μήπως η ΡΑΕ πρέπει να εξετάσει οι παραγωγοί να είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν μέρος της παραγωγής τους στην προθεσμιακή αγορά;

Είναι σοβαρή στρέβλωση τα τιμολόγια στη λιανική να προβλέπουν μετακύλιση του 100% του συνολικού κόστους της αγοράς συμπεριλαμβανομένου και του ασυνήθιστα για οργανωμένη αγορά υψηλού κόστους της αγοράς εξισορρόπησης  στον καταναλωτή.

Ας μας υποδείξουν μια ευρωπαϊκή αγορά που συμβαίνει αυτό. Είναι ολοφάνερο ότι απαιτείται η λήψη ρυθμιστικών μέτρων.

Επίσης οι τιμές στην αγορά σήμερα  αποδεικνύουν την στρατηγική επιλογή έγκρισης μηχανισμού στρατηγικής εφεδρείας, ώστε οι λιγνίτες να αποσυρθούν εμπορικά  από την αγορά, αλλά να είναι εκεί να διασφαλίσουν την επάρκεια..  

Δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί κάποιοι συνδέουν στις νέες επενδύσεις σύγχρονων μονάδων φυσικού αερίου με την έγκριση μηχανισμού Capacity (CRM), κάτι που μοιάζει με εκβιασμό, ενώ είναι ολοφάνερο ότι  στις σημερινές συνθήκες οι νέες μονάδες θα έχουν εξασφαλισμένη την κερδοφορία τους, πόσο μάλλον εάν λάβουμε υπόψη τις υψηλές τιμές στην εξισορρόπησης.

Σήμερα προτεραιότητα είναι να λειτουργήσει σωστά η αγορά, και αυτό θα αναδειχθεί στη διαβούλευση για τις προτεραιότητες της αγοράς. Θα το φροντίσουμε εμείς».

Είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι οι σχέσεις μεταξύ του πρώην και του νυν ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Β. Μαρινάκη και Σ. Κόκκαλη, αντίστοιχα, μόνο αρμονικές δεν είναι. Πως τα έφεραν έτσι τα πράγματα, όμως, που τις ημέρες που ο Β. Μαρινάκης ετοιμάζονταν να γιορτάσει τα 11 χρόνια του στο "ερυθρόλευκο" τιμόνι, δέχτηκε μια ήττα από τον προκατοχό του στο γήπεδο της "πράσινης" ενέργειας... Τουλάχιστον, έτσι ισχυρίζονται πηγές της αγοράς. που μας λένε ότι οι δυο τους κονταροχτυπήθηκαν για υπόθεση της επικαιρότητας (έξυπνα παιδιά είστε, καταλάβατε...) όπου αναδείχτηκε νικήτρια η Intrakat. Πάντως, για να ξέρετε, τα ραντάρ μου έχουν εντοπίσει ότι ο Β. Μαρινάκης ετοιμάζει και νέο "χτύπημα" στην αγορά ΑΠΕ, με τις σχετικές συζητήσεις να είναι σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα και όλα να δείχνουν ότι βαίνουν προς ευτυχή κατάληξη. Βέβαια, επειδή πολλά έχουν δει τα μάτια μας, μέχρι να οριστικοποιηθεί μια συμφωνία, όλα παραμένουν ρευστά. Κάτι σαν τις μεταγραφές στο ποδόσφαιρο, δηλαδή. Όπως πάντα, (οτ)αν υπάρξουν νεότερα, από εμάς θα τα μάθετε. 

Για λόγους που θα σας εξηγήσω παρακάτω, η βασική δουλειά που θα έχει να κάνει ένας παραγωγός ΑΠΕ (ή οι εκπρόσωποί του) σε λίγους μήνες, θα είναι να… προβλέπει τον καιρό. Εύκολη δουλειά; Απ΄ ότι μου λένε, καθόλου εύκολη. Και το πιστεύω απολύτως, κρίνοντας από το κάζο που έπαθε η διοίκηση της ΕΛΕΤΑΕΝ την Τρίτη. Είχε προγραμματίσει για τις 12 το μεσημέρι δια ζώσης συνέντευξη τύπου σε ανοιχτό χώρο ξενοδοχείου. Τη Δευτέρα, όλα τα μοντέλα πρόγνωσης  καιρού έδιναν βροχές στην Αθήνα από τις 12 και μετά. Αναγκάστηκαν λοιπόν, με βάση την πρόγνωση, να αναβάλλουν τη δια ζώσης συνέντευξη και να την υποκαταστήσουν με διαδικτυακή παρουσίαση. Και βέβαια, όπως ξέρετε, η βροχή δεν ήρθε ποτέ…

Να σας πώ λοιπόν τώρα γιατί έχει σημασία ο καιρός για τις μπίζνες των ΑΠΕ και γιατί οι υπηρεσίες πρόγνωσης πληρώνονται πλέον αδρά:

Μαζί με την πλήρη συμμετοχή των ΑΠΕ στις αγορές του χρηματιστηρίου ενέργειας (όταν θα υπόκεινται και όλες τις συνέπειες του κόστους εξισορρόπησης που θα προκύπτει από τις προβλέψεις τους για την παραγωγή) πάει μαζί και η πλήρης λειτουργία, σε συνεχή βάση, της ενδοημερήσιας αγοράς. Να μπορούν δηλαδή να προσέρχονται οι παραγωγοί ΑΠΕ και να διορθώνουν τις θέσεις τους με βάση τις αλλαγές που προέκυψαν εν τω μεταξύ, λόγω δηλαδή της αστοχίας των προβλέψεών τους. Ποιος είναι ο βασικός παράγοντας που καθορίζει το αν θα πέσουν μέσα οι προβλέψεις παραγωγής ρεύματος, για την άλλη μέρα, των σταθμών ΑΠΕ; Ο καιρός φυσικά. Αν η πρόγνωση για αύριο δείχνει ήλιο αλλά τελικά έχει συννεφιά, αν δείχνει αέρα και έχει άπνοια, τότε οι προβλέψεις πάνε περίπατο και αυτό κοστίζει. Και στις ΑΠΕ, αλλά και στη χονδρεμπορική τιμή γενικότερα, άρα και στον καταναλωτή.

Δεν ξέρω αν έχετε συνειδητοποιήσει (όσοι δεν έχετε προσωπική ή επιχειρηματική εμπλοκή, γιατί όσοι έχετε το ξέρετε καλά) πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα σχετικά με την ταχύτητα με την οποία επεξεργάζεται πλέον η ΡΑΕ τις αιτήσεις επενδυτών ΑΠΕ για Βεβαίωση Παραγωγής, σε σχέση με κάποιους, μόλις, μήνες νωρίτερα. Κομβικής σημασίας τα πληροφοριακά συστήματα που «χτίστηκαν», αλλά και η τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί, έτσι ώστε να έχουμε φτάσει στο σημείο να τελειώνει, ουσιαστικά, η αξιολόγηση των αιτήσεων ενός κύκλου πριν ανοίξει ο επόμενος. Και όταν μιλάμε για κύκλους, μιλάμε πλέον για δεκάδες Γιγαβάτ κάθε φορά… Να δώσουμε ως εκ τούτου τα εύσημα στην Αρχή.

Τώρα, για την ουσία της υπόθεσης, έχουμε νομίζω κι εδώ μια μεγάλη αλλαγή κατά τους τελευταίους μήνες. Από τους πανηγυρισμούς για το πολύ μεγάλο επενδυτικό ρεύμα που καταγράφεται στις αιτήσεις, περνάμε πια στους προβληματισμούς και στις στεναχώριες. Όλοι καταλαβαίνουν ότι κάτι δεν πάει καλά στο «Βασίλειο της Δανιμαρκίας» και σύντομα θα ακούσουμε νέα. Τι νέα; Ας μείνουμε εδώ προς το παρόν. Κοντός ψαλμός αλληλούια…

Ορατός είναι ο κίνδυνος στο Διαχειριστή των ΑΠΕ (ΔΑΠΕΕΠ) να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο το σοβαρότατο πρόβλημα υποστελέχωσης που ήδη υπάρχει. Και αυτό διότι όπως μαθαίνω στελέχη της εταιρείας «πολιορκούνται» με δελεαστικές οικονομικά προτάσεις προκειμένου να μετακινηθούν σε θέσεις ευθύνης μεγάλων ενεργειακών εταιρειών. Με δεδομένη την εξειδικευμένη τεχνογνωσία των στελεχών του ΔΑΠΕΕΠ, το φαινόμενο δεν προκαλεί έκπληξη. Ιδίως μάλιστα όταν στον ΔΑΠΕΕΠ ισχύει το άκρως περιοριστικό πλαίσιο για τις αμοιβές του Δημοσίου. Το πρόβλημα είναι ότι η ενδεχόμενη διαρροή στελεχών, θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στην εύρυθμη λειτουργία της εταιρείας και κατ᾽ επέκταση στην ομαλή λειτουργία της αγοράς των ΑΠΕ. Το έχει πει ο επικεφαλής του ΔΑΠΕΕΠ , ότι νοθεύεται ο υγιής ανταγωνισμός, όταν η εταιρεία καλείται να ανταγωνιστεί τους ενεργειακούς κολοσσούς κουβαλώντας τα βαρίδια του δημόσιου χαρακτήρα. Εάν λεηλατηθεί και η μεγάλη περιουσία του ΔΑΠΕΕΠ, δηλαδή τα πολύπειρα και εξειδικευμένα στελέχη του, τότε η βλάβη θα είναι ανήκεστη και η ζημιά ανεπανόρθωτη. Μοναδική λύση, λένε όσοι γνωρίζουν, είναι να ενταχθεί και ο ΔΑΠΕΕΠ σε ένα πιο ευέλικτο καθεστώς, που θα επιτρέψει και την καλύτερη εκπλήρωση των υποχρεώσεών του στην αγορά. Να σημειωθεί ότι,  ναι μεν ο ΔΑΠΕΕΠ δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, πλην  όμως το περιοριστικό πλαίσιο του δημοσίου λειτουργεί επιβαρυντικά στον Ειδικό λογαριασμό…

Όλοι οι λαϊκιστές μαζί. Αριστεροί και δεξιοί, προοδευτικοί και συντηρητικοί, άσχετοι και σχετικοί. Γιατί το λέω; Διότι βλέπω ότι η Μαρίν Λε Πεν θέλει να απαγορεύσει την κατασκευή νέων αιολικών πάρκων στη Γαλλία εάν εκλεγεί στις γαλλικές προεδρικές εκλογές το 2022. Σε δηλώσεις της (δείτε εδώ), υπενθυμίζει ότι είναι «εχθρική για πολύ καιρό» στις ανεμογεννήτριες. Η Μαρίν Λεπέν εκφράζει την άποψη ότι η αιολική ενέργεια είναι «περιβαλλοντική, οικολογική και οικονομική καταστροφή». Σας θυμίζει κάτι; Σωστά σας θυμίζει... Αλλά νομίζω ότι η Λεπέν είναι σοβαρότερη από κάποιους δικούς μας. Καταλαβαίνει ότι κάτι πρέπει να πεί για το πως θα παράγεται στο εξής η ενέργεια. Και τι λέει; Επαινεί τις ιδιότητες της πυρηνικής ενέργειας που, σύμφωνα με αυτήν, καθιστά δυνατή την «ενέργεια με πολύ χαμηλό κόστος». Μήπως να το σκεφτούν και οι δικοί μας «οικολόγοι»;

Διαβάζω το Δελτίο Τύπου της Hengas για την ενημερωτική εκδήλωση στην Τρίπολη και αυτό που βλέπω (όχι πίσω από τις γραμμές, που λέμε, αλλά μπροστά) είναι μεγάλη κυβερνητική στήριξη στο project της εταιρείας για τροφοδότηση της Πελοποννήσου με φυσικό αέριο: Άδωνις Γεωργιάδης, Κώστας Βλάσης, Νίκος Ταγαράς, Κωστής Μουσουρούλης, αλλά και Αντώνης Σαμαράς, Κώστας Σκρέκας… Τι άλλο μπορεί να σημαίνουν τα τόσα «βαριά» ονόματα;

Επίσης υπήρξε «συνωστισμός» τοπικών παραγόντων της επιχειρηματικής και εμπορικής αγοράς, γεγονός που ίσως έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία, καθώς αυτοί είναι που περιμένουν πως και πως την έλευση του αερίου.

Από την άλλη, δεν βλέπω το όνομα του περιφερειάρχη Παναγιώτη Νίκα, όπως θα περίμενε κανείς, συμπεραίνω ως εκ τούτου ότι συνεχίζει να έχει άλλη άποψη επί του θέματος.

Μαθαίνω για μια πολύ... φωτεινή μεταγραφή στελέχους που φεύγει από κρίσιμο πόστο του ΑΔΜΗΕ και πάει σε αντίστοιχo της ΔΕΗ. Ρώτησα και κατάλαβα ότι ο κύριος λόγος σχετίζεται με τις αμοιβές. Όπως αντιλαμβάνεστε, για το Διαχειριστή είναι πλήγμα να χτίζει στελέχη που «μετράνε» στην αγορά και μετά να του φεύγουν. Πολλώ μάλλον όταν, λόγω του κρίσιμου και απαιτητικού έργου του, όχι μόνο χρειάζεται να κρατήσει αυτά τα στελέχη, αλλά να πρέπει να προσελκύσει και άλλα ταλέντα από την αγορά.  Μπορεί να το κάνει αυτό με το υφιστάμενο καθεστώς προσλήψεων και αμοιβών; Δεν νομίζω...

Ο νυν υπουργός ΠΕΝ πάντως, φαίνεται να αναγνωρίζει το πρόβλημα και, σύμφωνα με πληροφορίες, επεξεργάζεται σοβαρά την ένταξη του ΑΔΜΗΕ στο καθεστώς ευέλικτων προσλήψεων που ισχύει από πέρυσι στη ΔΕΗ και τον ΔΕΔΔΗΕ.

Τα ονομαστικά τιμολόγια της ΔΕΗ ήταν το σημείο αναφοράς, πάνω στο οποίο πάταγαν οι ιδιώτες πάροχοι και διαφήμιζαν: 40%, 45%, 50% φθηνότερο ρεύμα. Ωραίο θα είναι τώρα, μετά τη σχετική έκπτωση που ανακοίνωσε, χωρίς να αλλάξει τα ονομαστικά τιμολόγια, να βγάλει και η ΔΕΗ διαφήμιση «ρεύμα 30% φθηνότερο από της ΔΕΗ». Αν καταλάβατε, σχολιάζω το γεγονός ότι επικρατεί ένα επικοινωνιακό μπάχαλο, με όλους να μετράνε και να συγκρίνουν με ένα τιμολόγιο που δεν ισχύει για κανέναν! Και επιπλέον να λένε και ό,τι θέλουν. Βγαίνει όμως και ένα συμπέρασμα από την κίνηση της ΔΕΗ: Όσο και να προσπαθεί να ομογενοποιήσει η ΡΑΕ τη φόρμουλα υπολογισμού, η σύγκριση των τιμών πώλησης του ρεύματος δεν μπορεί να γίνει παρά μόνον… εκ των υστέρων. Όταν ο καταναλωτής καλείται να πληρώσει και εκεί βλέπει τι του στοιχίζει, τελικά, η κάθε κιλοβατώρα. Εκτός και αν ο καταναλωτής επιλέξει ένα προϊόν με σταθερή και όχι κυμαινόμενη τιμή, οπότε ξέρει τι ακριβώς έχει συμφωνήσει και τι ακριβώς θα πληρώσει.

Ο Αριστοφάνης Στεφάτος ανέλαβε τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΔΕΥ σε μια μάλλον «άχαρη» περίοδο, καθώς οι υδρογονάνθρακες δεν είναι της… μόδας, ενώ και η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει φανατική προσήλωση στα ερευνητικά projects.

Παρόλα αυτά, ο Αχαιός τεχνοκράτης, με τις παρεμβάσεις του, νομίζω ότι φτιάχνει ένα στέρεο αφήγημα. Τι λέει; Ότι οι υδρογονάνθρακες αποτελούν απαραίτητο συστατικό μιας ισορροπημένης ενεργειακής μετάβασης, η οποία θα διαρκέσει για αρκετές δεκαετίες, ακόμα και μετά από το 2050, και σε αυτό το μεσοδιάστημα το φυσικό αέριο θα πρέπει να καλύψει το ενεργειακό «κενό» αλλά και να δώσει λύσεις στις ανάγκες της κοινωνίας για προσιτή οικονομικά ενέργεια.

Επιπλέον ότι η βιομηχανία των υδρογονανθράκων αναπτύσσει υποδομές και κατέχει την τεχνογνωσία για το «πέρασμα» στο μπλε και πράσινο υδρογόνο, την ανάπτυξη των δυνατοτήτων αποθήκευσης CO2 καθώς και την ανάπτυξη υπεράκτιων  αιολικών πάρκων.

Συνεπώς, συνοψίζοντας, ναι στην ενεργειακή μετάβαση, με αξιοποίηση όμως και όσων έχει να προσφέρει ο κλάδος των υδρογονανθράκων.

Η νέα δυναμική άφιξη στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών είναι εκείνη της ΙΝΤΡΑΚΑΤ που, όπως είδατε, θα προχωρήσει σε συγχώνευση με την Εταιρία «ΓΑΙΑ ΑΝΕΜΟΣ ΑΕ» η οποία δραστηριοποιείται στον κλάδο των ΑΠΕ και διαθέτει άδειες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αιολικά πάρκα και φωτοβολταϊκούς σταθμούς, συνολικής δυναμικότητας περίπου 1,1GW. Η συνολική δυνητική επένδυση ανέρχεται στο επίπεδο του €1 δισ. Όπως πιθανόν θα έχετε υποψιαστεί, μετά τη συγχώνευση, στο τιμόνι της «πράσινης» δραστηριότητας της ΙΝΤΡΑΚΑΤ θα βρίσκεται ένα γνωστό και «βαρύ» όνομα του χώρου των ΑΠΕ, μαζί με την ομάδα του…

Σύμφωνα με τη διεθνή τάση, η άντληση χρήματος από τις αγορές είναι πιο εύκολη όταν έχεις, ως επιχείρηση, καλή «βαθμολογία» σε πρακτικές βιωσιμότητας και αειφορίας, αλλά και συνολικότερα, στους δείκτες ESG. Εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι ότι, σε ότι αφορά τα δικά μας, φαίνεται να ετοιμάζονται για την έκδοση πράσινων ομολόγων και όμιλοι που, μέχρι χθες, η δραστηριότητά τους τους κατέτασσε στην απέναντι πλευρά, την πιο… σκουρόχρωμη. Πετρέλαια και λοιπά. Δεν αποτελεί αντίφαση όμως. Σκεφτείτε ότι τόσο στο εξωτερικό όσο και στη χώρα μας (βλέπε ΕΛΠΕ και Motor Oil) από τους πιο δραστήριους στις επενδύσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας εμφανίζονται οι πετρελαϊκές εταιρείες.

Την περασμένη εβδομάδα το κόστος στους 3 uplift λογαριασμούς της αγοράς εξισορρόπησης εμφάνισε άνοδο και κινήθηκε στα 14,02 ευρώ/MWh όταν στα τέλη Απριλίου βρισκόταν στα 8,01 ευρώ/MWh. Η εξέλιξη προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου της ΕΒΙΚΕΝ Α. Κοντολέων ο οποίος ανέφερε  στο Energypress ότι εκτός της σημαντικής αύξησης της τιμής στην αγορά επόμενης ημέρας διαπιστώνεται σταδιακή αύξηση και στην αγορά εξισορρόπησης παρά το γεγονός ότι το φορτίο έχει μειωθεί και οι ανάγκες εξισορρόπησης έχουν μειωθεί για το σύστημα.

«Μέχρι σήμερα οι παραγωγοί αιτιολογούσαν τις αυξημένες τιμές στην αγορά εξισορρόπησης  λόγω των  χαμηλών τιμών στην αγορά επόμενης ημέρας.

Επομένως είναι σαφές ότι  οι συμπεριφορές των παικτών στην αγορά παραπέμπουν σε ολιγοπωλιακή αγορά» σημειώνει ο κ. Κοντολέων παρατηρώντας ότι «αυτή η συμπεριφορά συνάδει με την προσπάθεια τους ως προμηθευτές να επιβάλλουν ως τιμή στα τιμολόγια τους τη μεσοσταθμική τιμή της αγοράς, κάτι το οποίο τους διασφαλίζει ότι ως προμηθευτές δεν θα έχουν καμία επιβάρυνση και θα καρπούνται όλα τα έσοδα τους».

Αν πιστέψουμε τις επιλεκτικές διαρροές (γιατί επίσημη ενημέρωση δεν έχουμε), η ΡΑΕ, στην απόφασή της για την επιβολή προστίμου 5 εκατ. ευρώ στον ΑΔΜΗΕ για τις καθυστερήσεις στο Δυτικό Διάδρομο της Πελοποννήσου, καθυστερήσεις που προέκυψαν από την αντίδραση 5 μοναχών, αναβαθμίζει το μοναχισμό σε κριτή με βαρύνοντα λόγο για την εξέλιξη των έργων υποδομής: «Ο μοναχισμός επιδιώκει τον εντοπισμό χώρων που δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες για την επίτευξη του μοναστικού βίου, χαρακτηριστικά που δεν έπρεπε να υποτιμηθούν από τον Διαχειριστή, συνυπολογίζοντας ότι η Ορθόδοξη εκκλησία, ως οργανικό τμήμα της κοινωνίας, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την προστασία του περιβάλλοντος».

Πολλοί από τους ανθρώπους των ΑΠΕ, που έτσι κι αλλιώς αντιμετωπίζουν αντιδράσεις για κάθε έργο που πάνε να φτιάξουν, ακόμα κι αν είναι πλήρως αδειοδοτημένο, μας μιλάνε για «κακή αρχή» και για «καινούργια επιχειρήματα» στη φαρέτρα των.... αρνητών, ενώ ο ΑΔΜΗΕ κάνει λόγο για «σήμα υπέρ των τοπικών αντιδράσεων».

Διαβάστε τώρα και το ωραίο: Για αδειοδοτημένη αιολική επένδυση στην Εύβοια έχουν εγερθεί αντιδράσεις (είπαμε, όπως παντού στην Ελλάδα) και στην επιστολή εκείνων που αντιδρούν (εστάλη και σε εμάς) ως «σημαντικότερος λόγος» για να μην γίνει η επένδυση αναφέρεται ότι «έχει ήδη ξεκινήσει η διαδικασία για τη δημιουργία Μοναστηριού» στην περιοχή. Την επιστολή επικαλείται τοπικός βουλευτής παρεμβαίνοντας στο ΥΠΕΝ για να σταματήσει η επένδυση.

Και τίθεται το ερώτημα: Τι πρέπει να κάνει σε αυτή την περίπτωση ο ΑΔΜΗΕ; Να κατασκευάσει τα έργα σύνδεσης όπως οφείλει για ένα αδειοδοτημένο έργο; Ή «να μην υποτιμήσει τα χαρακτηριστικά του μοναχικού βίου» και να μην κάνει τίποτα; Και σε ποιά περίπτωση το πρόστιμο θα είναι μεγαλύτερο;

Όπως μου είπε γνωστό στέλεχος της αγοράς, «είχαμε όλους τους άλλους, τώρα θα έχουμε και τους ανά την Ελλάδα μοναχούς. Ωραία φάμπρικα ανοίξαμε...»

Οι επενδυτές ΑΠΕ που έχουν προκαταβάλει χρήματα για έργα σύνδεσης είναι ο μεγάλος χρηματοδότης του ΔΕΔΔΗΕ, υποστηρίζει στέλεχος του κλάδου που περιμένει και αυτός, όπως και πολλοί άλλοι, να υλοποιηθεί η σύνδεση των έργων του στο δίκτυο. Μας γράφει:

«Πριν λίγο καιρό είχατε δημοσιεύσει στα «Ραδιενεργά» ανάρτηση σχετικά με την οποία η τράπεζα Optima χρηματοδότησε το ΔΕΔΔΗΕ με 10εκατ.€ δείχνοντάς του εμπιστοσύνη. Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι στις οικονομικές καταστάσεις του ΔΕΔΔΗΕ 2020 όπως αυτές είναι αναρτημένες στο site του, και συγκεκριμένα στη σελίδα 73, μπορείτε να βρείτε του πραγματικούς χρηματοδότες του ΔΕΔΔΗΕ, που του δίνουν ρευστότητα για να συνεχίσει να είναι ζωντανός. Συγκεκριμένα θα βρείτε την εγγραφή: Προκαταβολές πελατών 69.391.000€ και την επεξήγηση: «…προκαταβολών που δόθηκαν από πελάτες για έργα σύνδεσης στο δίκτυο παραγωγών ΑΠΕ…».

Αυτοί λοιπόν είναι οι πραγματικοί χρηματοδότες του ΔΕΔΔΗΕ με 70εκατ.€ και όχι με 10εκατ.€ η Optima. Και ίσως αυτό εξηγεί για ποιο λόγο καθυστερεί ο ΔΕΔΔΗΕ να υλοποιήσει τα προπληρωμένα αυτά έργα σύνδεσης (ακόμα και  6-12 μήνες), πρωτοφανώς σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Γιατί αυτή η ρευστότητα λειτουργεί σαν… βραχυπρόθεσμο τραπεζικό δάνειο / κεφάλαιο κίνησης, από τους επιχειρηματίες του χώρου».

Να ελέγξει εάν υπάρχει και εναρμονισμένη πρακτική προμηθευτών έναντι των επιχειρηματικών καταναλωτών καλεί τη Ρυθμιστική Αρχή ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ Αντώνης Κοντολέων σε σημείωμά του προς τη στήλη. Μας γράφει συγκεκριμένα: «Η πρωτοβουλία της ΡΑΕ να καλέσει τους μεγάλους προμηθευτές να δώσουν εξηγήσεις για την εφαρμογή  ρητρών στις συμβάσεις προμήθειας είναι πολύ σωστή.

Την καλούμε να ελέγξει  εάν υπάρχει εναρμονισμένη πρακτική από όλους τους ιδιώτες προμηθευτές. Δεν δικαιολογείται μεγάλοι ιδιώτες προμηθευτές, που είναι και παραγωγοί, να επικαλούνται λίγους μήνες μετά την υπογραφή της σύμβασης προμήθειας, αυξημένα κόστη στην αγορά και να επιβάλλουν μονομερώς σημαντικές αυξήσεις».

Μαθαίνω ότι μέσα στην περίοδο του Πάσχα έκλεισε μια ενδιαφέρουσα μετακίνηση στον ευρύτερο χώρο της ενέργειας, που αφορά στέλεχος με σημαντική θέση και πολυετή εμπειρία σε θεσμικό οργανισμό του κλάδου που φαίνεται ότι παίρνει μαζί και στενό συνεργάτη του. Επίσημες ανακοινώσεις και από τις δύο πλευρές αναμένονται το προσεχές χρονικό διάστημα.

Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ  σχολιάζοντας τη ενημερωτική τηλεσυνάντηση του προέδρου της ΡΑΕ με τους δημοσιογράφους και ειδικότερα τις δρομολογημένες σημαντικές διορθώσεις στο σχεδιασμό της αγοράς εξισορρόπησης δήλωσε: «Η σημερινή λειτουργία της αγοράς εξισορρόπησης ενισχύει την αβεβαιότητα  ως προς το ποιό θα είναι το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας στο άμεσο μέλλον και επιτρέπει  σε μεγάλο βαθμό τη χειραγώγηση των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας στα βιομηχανικά τιμολόγια, ελλείψει ουσιωδους ανταγωνισμού στην αγορά.

Δυστυχώς η συμπεριφορά του κρατικού μονοπωλίου  δεν διαφοροποιείται από τους άλλους παίκτες στην αγορά.  

Η αβεβαιότητα αυτή δημιουργεί αρνητικό κλίμα στις πωλήσεις και στην προώθηση των επενδυτικών πλάνων των βιομηχανιών.  

Είναι πολύ σημαντικό οι προτεινόμενες διορθώσεις να γίνουν το συντομότερο γιατί ήδη έχει πληγεί σημαντικά η  ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας μας».  

Σας έχω ξαναγράψει την άποψή μου σχετικά με την πολλαπλασιαστική δυναμική που έχει για την ελληνική οικονομία η συμμετοχή μικρών εγχώριων επενδυτών στην παραγωγή από ΑΠΕ. Σας μεταφέρω παρόλα αυτά όσα είπε πρόσφατα ο Παναγιώτης Παπασταματίου της ΕΛΕΤΑΕΝ, που θέτει ένα πραγματικό δίλλημα, το οποίο προφανώς ο καθένας σταθμίζει με διαφορετικό τρόπο:

«Η πολιτική πρέπει να ρυθμίσει την ισορροπία ανάμεσα στην ενεργειακή δημοκρατία και το ενεργειακό κόστος. Δυστυχώς η ενεργειακή δημοκρατία σε ό,τι αφορά την παραγωγή ΑΠΕ, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του ενεργειακού κόστους για τους καταναλωτές, δηλαδή για αυτούς που δεν συμμετέχουν σε επενδύσεις. Καλώς ή κακώς, η μείωση του κόστους περνάει μέσα από την μεγάλη κλίμακα. Ποια είναι η διέξοδος όμως; Κατά την άποψή μας είναι η εξοικονόμηση ενέργειας και η ενεργός διαχείριση της ζήτησης. Η νέα λογική του ενεργού καταναλωτή, του prosumer, αυτού που επενδύει στην «μικροκλίμακά» του και μετέχει ενεργά ως καταναλωτής, είναι ο νέος χώρος άσκησης της ενεργειακής δημοκρατίας. Αν φανταζόμαστε την ενεργειακή δημοκρατία στο πεδίο του να πετύχουμε τους στόχους της χώρας για παραγωγή ΑΠΕ μόνον μέσω πολλών μικρών εγκαταστάσεων, τότε πρέπει να ξέρουμε ότι η αύξηση του ενεργειακού κόστους θα είναι σημαντική. Αυτό είναι ένα κρίσιμο στοίχημα και η ρύθμισή του είναι αντικείμενο της πολιτικής. Για να το πω σχηματικά και λίγο καθ΄υπερβολή, έχουμε ένα δίλλημα, «ενεργειακή δημοκρατία versus κόστος». Για να το λύσουμε αυτό, θα πρέπει  να διοχετεύσουμε τα κεφάλαια των μικρομεσαίων (που δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικά), από την παραγωγή ενέργειας μέσω μικρών σταθμών ΑΠΕ, στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην ενεργή διαχείριση της ζήτησης».