Ραδιενεργά

Όπως γράφουμε και στο σχετικό ρεπορτάζ, οι ενεργοβόροι βιομήχανοι της Μέσης Τάσης εμφανίζονται διχασμένοι. Μια μερίδα δείχνει ικανοποιημένη από την έκπτωση 15% της ΔΕΗ, ενώ μια άλλη θεωρεί ότι η χορήγηση έκπτωσης 15% στους «καλοπληρωτές» δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση εξατομικευμένη τιμολόγηση στη βάση της ιδιαιτερότητας του ενεργειακού προφίλ κάθε βιομηχανίας, όπως έχει υποχρέωση με βάση τις αποφάσεις της ΡΑΕ να παράσχει η ΔΕΗ. Στην επιχειρηματολογία τους οι εταιρείες αυτές αμφισβητούν ότι η ΔΕΗ θα μπορούσε να εξαιρέσει από την έκπτωση του 15% κάποια κατηγορία πελατών και συνεπώς η απόφασή της να εντάξει και τις ενεργοβόρους βιομηχανίες της Μέσης Τάσης στο ευεργέτημα της έκπτωσης υπό την προϋπόθεση της εμπρόθεσμης πληρωμής αποτελεί υποχρέωσή της και όχι «φιλική» τιμολογιακή κίνηση. Τονίζουν επιπλέον ότι το αίτημα για μειωμένη εξατομικευμένη τιμολόγηση έχει τεθεί από τους βιομηχανικούς καταναλωτές από τον Ιανουάριο του 2015 για πολύ συγκεκριμένους λόγους που μείωσαν, κατά δήλωση της ίδιας της ΔΕΗ, το κόστος της. Για το μεσοδιάστημα από την αρχή του 2015 μέχρι σήμερα έχουν δημιουργηθεί οφειλές που «γράφει» η ΔΕΗ αλλά τη νομιμότητά τους αμφισβητούν οι βιομηχανικοί καταναλωτές. Υπάρχει λοιπόν, όπως υποστηρίζουν, και άλλο πρόβλημα που δεν λύνεται με την έκπτωση του 15% η οποία προφανώς θα αρχίσει να χορηγείται από εδώ και στο εξής. Άρα; Οι εκτιμήσεις που επικρατούν είναι ότι θα έχουμε και συνέχεια στη νομική διελκυστίνδα της ΔΕΗ με – κάποιους τουλάχιστον από - τους βιομηχανικούς καταναλωτές αυτής της κατηγορίας.

Στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς, το ΥΠΕΝ είχε συστήσει μια επιτροπή που θα διερευνούσε τις προοπτικές δημιουργίας αποθήκης φυσικού αερίου στο εξαντλούμενο κοίτασμα της Νότιας Καβάλας. Μάλιστα, οι σχετικές πληροφορίες ήθελαν να έχει ολοκληρώσει το έργο της η επιτροπή ως το τέλος Απριλίου. Φεύγει, όμως, ο Ιούνιος και δεν έχουμε μάθει κάτι για το έργο -πέραν, βεβαίως, του ότι έχει απενταχθεί από τα ενεργειακά έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος της Κομισιόν (PCI) αφού μετά την ένταξή του η χώρα μας δεν έκανε απολύτως τίποτε για να το προχωρήσει. Πού βρίσκεται, λοιπόν, αυτή η ιστορία; έβγαλε κάποιο πόρισμα η επιτροπή;

“Η  εμπιστοσύνη των Ελλήνων επενδυτών είναι το ισχυρότερο και το απαραίτητο σήμα για την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων”, δήλωσε ο Πρωθυπουργός υπό την σκέπη της Ακρόπολης στο λόγο του για τη Δίκαιη Ανάπτυξη. Στην ίδια εκδήλωση, ο υπουργός Ενέργειας Πάνος Σκουρλέτης σημείωνε τα εξής: “Λέγεται ότι οι επενδύσεις χρειάζονται σταθερότητα, ξεκάθαρους κανόνες και προφανώς μια οικονομία με προοπτική. Αυτό ακριβώς το πλαίσιο διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή”.

Την ίδια μέρα, συμπτωματικά, το ΥΠΟΙΚ έδινε στη δημοσιότητα το κείμενο του Συμπληρωματικού Μνημονίου, το οποίο στη σελίδα 31 αναφέρει τα εξής: “Ως τον Ιούνιο του 2016 οι αρχές... iii) ως ορόσημο, θα τροποποιήσουν την υφιστάμενη νομοθεσία για το ΕΤΜΕΑΡ ή/και τη δομή του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ, με σεβασμό των υφιστάμενων συμβάσεων αγοροπωλησίας σε αρμονία με τους ευρωπαϊκούς κανόνες, ώστε να διασφαλιστεί ότι το έλλειμμα του Ειδικού Λογαριασμού ΑΠΕ θα εξαλειφθεί σε ορίζοντα 12 μηνών (όχι αργότερα από τον Ιούνιο του 2017)”.

Είναι αλήθεια πως η εμπιστοσύνη, η σταθερότητα, οι ξεκάθαροι κανόνες και ο σεβασμός των υφιστάμενων συμφωνιών και συμβάσεων αποτελούν προαπαιτούμενα για την ανάπτυξη. Παρόλα αυτά όμως, κάποιοι στους διαδρόμους του ΥΠΕΝ συνεχίζουν να κρατούν ζωντανές τις φήμες για πιθανό κούρεμα ταριφών σε κατηγορία λειτουργούντων φωτοβολταϊκών... Είναι σαφές όμως ότι (όπως επισημαίνουν και παράγοντες της αγοράς) “οποιαδήποτε νέα περικοπή σε λειτουργούντα έργα, έστω και μικρή, θα πυροδοτούσε μία νέα κρίση εμπιστοσύνης των επενδυτών προς τις προθέσεις της Πολιτείας σχετικά με τις ΑΠΕ. Την ώρα μάλιστα που το ΥΠΕΝ προτίθεται να θέσει εκ νέου σε τροχιά ανάπτυξης τον κλάδο των φωτοβολταϊκών, κάτι τέτοιο θα έστελνε το λάθος μήνυμα και θα έθετε εν κινδύνω την επιτυχία των πιλοτικών διαγωνιστικών διαδικασιών που ετοιμάζονται για τα φωτοβολταϊκά”.

Να την πω την κακία μου, είναι να απορεί κανείς για το γεγονός ότι τα συνδικάτα των εργαζομένων της ΔΕΗ που παλιότερα είχαν ως σημαία την ελάφρυνση του καταναλωτή, δεν έβγαλαν ούτε μια ανακοίνωση για τη μεγάλη πράγματι έκπτωση του 15% που αποφάσισε η ΔΕΗ για τα νοικοκυριά, τους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις. Περίμενα να δω κάτι σε στυλ «αποδεικνύεται ο κοινωνικός ρόλος της ΔΕΗ, η ανάγκη του δημόσιου χαρακτήρα της  κ.λπ.», αλλά, όπως κι εσείς, δεν είδα τίποτα και έχω μείνει με την απορία…

Και για αυτό το σημείωμα η αφορμή είναι σχόλιο φίλου της στήλης ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί κάναμε θέμα (κι εμείς όπως και όλοι) ότι με βάση την πράξη του ΚΥΣΟΙΠ που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, ανοίγει παράθυρο για την πώληση μονάδων της ΔΕΗ στο βαθμό που δεν έχουν αποτέλεσμα (και μάλιστα το ρητά καθορισμένο αποτέλεσμα) οι δημοπρασίες NOME. «Αυτό ήταν γνωστό» μου είπε, «δεν είναι καινούργιο, γιατί κάνετε τόσο θόρυβο;». Του εξήγησα βέβαια ότι η δουλειά μας είναι, κυρίως, η καταγραφή του "εφήμερου" (εξ΄ου και το όνομα «εφημερίδα» ή «ηλεκτρονική εφημερίδα» σήμερα) και συνεπώς παρότι το παράθυρο αυτό υπήρχε από πέρυσι το καλοκαίρι προφανώς και πρέπει να γραφεί και να αναδειχθεί… Για να είμαι δίκαιος πάντως πρέπει να πω ότι ανεξάρτητα από τους δημοσιογραφικούς τίτλους, η τωρινή διατύπωση (εφαρμογή εναλλακτικών δομικών μέτρων) είναι πράγματι η ηπιότερη και η πλέον γενικόλογη που υπήρξε μέχρι σήμερα για το θέμα, παρά το γεγονός ότι μέχρι τελευταία στιγμή (ακόμα και μετά την ψήφιση του νόμου από τη Βουλή) ήταν έντονη η απαίτηση των δανειστών να καθοριστούν συγκεκριμένα δομικά μέτρα που να φτάνουν μέχρι και σε ποσοστό των μονάδων της ΔΕΗ που θα πρέπει να πουληθούν σε περίπτωση μη εκπλήρωσης των στόχων. Στην απαίτηση αυτή δεν έκανε πίσω το ΥΠΕΝ και οι δανειστές συμβιβάστηκαν τελικά με την light προσθήκη που έχει τη διατύπωση που σας ανέφερα παραπάνω.

Μου το επισήμανε φίλος της στήλης: «Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά ο κ. Παναγιωτάκης χθες τη στιγμή που ανακοίνωνε μείωση 15% στα τιμολόγια, ζητούσε παράλληλα να… επιβαρυνθεί ο καταναλωτής». Τι εννοούσε; Το αίτημα της ΔEΗ, να καταργηθεί το τέλος λιγνίτη, το οποίο χρηματοδοτεί τον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ του ΛΑΓΗΕ, εάν γίνει αποδεκτό, θα δημιουργήσει μια τρύπα γύρω στα 40 – 45 εκατ. ευρώ το χρόνο. Ποιός, εκ του νόμου, καλύπτει τα ελλείμματα του Ειδικού Λογαριασμού; Μα φυσικά το ΕΤΜΕΑΡ, δηλαδή ο καταναλωτής…

Στις 27 Μαΐου σας είχα ενημερώσει με σχετικό ρεπορτάζ για την κατεύθυνση που είχε πάρει η ΔΕΗ προκρίνοντας συμπράξεις μόνον στην προμήθεια ρεύματος και όχι στην παραγωγή (βλέπε εδώ). Χθες ο κ. Παναγιωτάκης στη συνέντευξη τύπου το επιβεβαίωσε πανηγυρικά. Ξέρω και ποιες είναι οι κινήσεις που έχει ήδη κάνει η διοίκηση της ΔΕΗ για την υλοποίηση αυτής της προοπτικής, αλλά δεν θέλω να γράψω ακόμα κάτι. Για να πω όμως όλη την αλήθεια, όλα αυτά μου φαίνονται κινήσεις απελπισίας. Έχει δίκιο η ΔΕΗ, τα πράγματα είναι πολύ ασφυκτικά για την επιχείρηση (και έτυχε μάλιστα σε μια αριστερών καταβολών διοίκηση να τα διαχειριστεί), αλλά το ποτάμι δεν γυρίζει πλέον πίσω. Έχω την εντύπωση ότι πρέπει να κάνουν τα κουμάντα τους με αυτά τα δεδομένα. Ημίμετρα και μάχες οπισθοφυλακής μάλλον δεν θα έχουν αποτέλεσμα και ως γνωστόν «ολίγον έγκυος» δεν μπορεί να υπάρξει...

«Κάθετα αντίθετος», που λέγανε παλιά οι ΠΑΣΟΚοι, εμφανίστηκε χθες ο πρόεδρος της ΔΕΗ απέναντι στα παλιά κινήματα «δεν πληρώνω», στα οποία ως γνωστόν είχαν πρωτοστατήσει τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά τα έχει πληρώσει πανάκριβα το ταμείο της επιχείρησης, αφού την περίοδο του «χαρατσιού» εμπεδώθηκε η άποψη ότι το να πληρώνεις το λογαριασμό του ρεύματος ήταν περίπου εθελοδουλεία… Ο Μανώλης Παναγιωτάκης προχώρησε μάλιστα ένα βήμα παραπέρα λέγοντας ότι και σήμερα οι κραυγές «μην κόβετε το ρεύμα του κοσμάκη» τείνουν να δημιουργήσουν ένα νέο κίνημα μη πληρωμής των λογαριασμών που έχει ως αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι συνεπείς. Αντίθετα, όπως είπε, μετά τη νέα πολιτική διακανονισμών και τις μειώσεις στο ρεύμα, «δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτούς που δεν πληρώνουν»...

Θυμάστε ότι στη ΓΣ των Ελληνικών Πετρελαίων ο Διευθύνων Σύμβουλος Γρ. Στεργιούλης κάλεσε, ουσιαστικά, τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνο Σκουρλέτη να "βγάλει" και άλλους διαγωνισμούς για έρευνα υδρογονανθράκων. Μου επισημαίνει λοιπόν φίλος της στήλης το εξής: Συνδυάζεται η αύξηση του ρίσκου που συνεπάγεται η περαιτέρω εμπλοκή στην έρευνα με τη δρομολογημένη ιδιωτικοποίηση της εταιρείας; Τα ΕΛΠΕ έχουν βέβαια ισχυρές ταμειακές ροές, αλλά χρειάζονται – μου λένε – γύρω στα 30 εκατ. για τον Πατραϊκό (50-50 με Edison), κάπου στα 60 εκατ. για Άρτα/Πρέβεζα, άλλα 30 εκατ. για ΒΔ. Πελοπόννησο, ενώ εκκρεμεί η αξιολόγηση των προσφορών για τα θαλάσσια οικόπεδα όπου στα δύο από τα τρία, ο όμιλος είναι μόνος του. Άρα οι ερευνητικές δαπάνες που απαιτούνται για τα επόμενα χρόνια φτάνουν σε αρκετές εκατοντάδες εκατ. ευρώ, ειδικά εάν κάποια στιγμή στα θαλάσσια γίνουν γεωτρήσεις και σε βαθιά νερά. Και όπως πάντα και παντού, η έρευνα αποτελεί ανάληψη ρίσκου η οποία προφανώς συνυπολογίζεται από πιθανούς αγοραστές. Από την άλλη, όπως θα έχετε επίσης διαβάσει στο energypress, τα ΕΛΠΕ επιδιώκουν να μοιραστούν αυτό το ρίσκο συνομιλώντας με πολλές -και κάποιες μεγάλες– διεθνείς εταιρείες για συνεργασία.

Για να παραφράσουμε κι εμείς την πολυπαραφρασμένη έκφραση του Μπιλ Κλίντον, αν αποδεικνύει κάτι η κίνηση της ΔΕΗ να μειώσει τα τιμολόγιά της κατά 15% (έστω για τους συνεπείς, αλλά όπως ξέρετε στους συνεπείς καταλέγονται σχεδόν όλοι αφού περιλαμβάνει και τους έχοντες κάνει ρύθμιση οφειλών όσες κι αν είναι αυτές) είναι το «είναι ο ανταγωνισμός ηλίθιε!». Με τα μυριάδες προβλήματα που έχει η ΔΕΗ, το τελευταίο που θα έκανε θα ήταν μείωση τιμολογίων, εάν δεν υπήρχε η έντονη πίεση από τους εναλλακτικούς παρόχους που έχουν ρίξει τις τιμές και κερδίζουν συνεχώς μερίδια. Μέτρησε βεβαίως και η πίεση από το ΥΠΕΝ που, όπως έχουμε ξαναγράψει, ήθελε οπωσδήποτε να «βγάλει» στην πολιτική αρένα κάτι αδιαμφισβήτητα φιλολαϊκό και «αριστερό». Σε κάθε περίπτωση ωφελημένος είναι ο καταναλωτής που ήδη είχε ευκαιρίες μείωσης του λογαριασμού του μέσω των προσφορών των ιδιωτών, τώρα θα έχει μείωση και από τη ΔΕΗ, ενώ ο ανταγωνισμός είναι σίγουρο ότι θα φουντώσει το επόμενο διάστημα περισσότερο, ιδίως μετά τις δημοπρασίες NOME που θα γίνουν το Σεπτέμβριο, και συνεπώς οι τιμές θα πέσουν κι άλλο…

Λίγο καθυστερημένο το σχόλιο αλλά πρέπει να γίνει. Ο λόγος για τη δήλωση του προέδρου της ΔΕΗ Μανόλη Παναγιωτάκη που συνόδευσε τα αποτελέσματα τριμήνου της ΔΕΗ με την οποία ο επικεφαλής της εταιρείας διέψευδε τα δημοσιεύματα για το ύψος των ανεξόφλητων οφειλών. Επειδή τα είχαμε γράψει και εμείς, με όλη την καλή διάθεση να πληροφορήσουμε τον πρόεδρο ότι το ρεπορτάζ δεν είναι αστήρικτο. Πρόκειται για τη μεταφορά των δηλώσεων του προέδρου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ενώπιον του κοινοβουλίου, στο πλαίσιο της παρουσίασης των θέσεων από κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς φορείς για το εφαρμοστικό νομοσχέδιο. Η σωστή διατύπωση λοιπόν θα ήταν να διαψευστούν οι δηλώσεις Αδαμίδη και όχι τα ρεπορτάζ που τις μετέφεραν. Αυτά γιατί καλό είναι να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις, χωρίς λόγο. Επί της ουσίας πάντως, αφού άρχισε να λύνεται το πρόβλημα των ανεξόφλητων όπως προανήγγειλε ο κ. Παναγιωτάκης, ανοίγει ο δρόμος για μειώσεις στα τιμολόγια και αυτό είναι καλό για όλους. Ή μήπως όχι; Θα δείξει… 

Λίγες μόνο ημέρες μετά την έκκληση Σκουρλέτη προς τις διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες να έρθουν να επενδύσουν στην έρευνα υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, η παραίτηση της Σοφίας Σταματάκη από την ΕΔΕΥ προφανώς αποτελεί πλήγμα στο ελληνικό "αφήγημα". Προφανώς στους ξένους, οι οποίοι ζητούν πάνω από όλα σταθερότητα σε έναν τομέα με τόσο ρίσκο, οι εξελίξεις αυτές δεν ακούγονται καθόλου καλά. Αλλά, αφού ό γέγονε, γέγονε, ειλικρινά πιστεύουμε ότι αν είναι να αναλάβει κάποιος "ουρανοκατέβατος" ή απόμαχος με μόνο κριτήριο ότι πρόσκειται στους κυβερνώντες, ίσως είναι πολύ καλύτερα να την ξεχάσουμε την ΕΔΕΥ (έτσι κι αλλιώς δεν είχε στηριχθεί ποτέ) και να κάνουν το κουμάντο θεσμικά ο Υπουργός, ο ΓΓ Ενέργειας, οι αρμόδιες διευθύνσεις και οι σχετικές επιτροπές που συστήνονται για τους διαγωνισμούς και τις συμβάσεις.

Τα παράπονα που είχε η καθηγήτρια Σταματάκη ήταν γνωστά στην αγορά -και εν πολλοίς δικαιολογημένα. Η παραίτηση, ως κίνηση, δεν προξενεί έκπληξη, θα λέγαμε μάλιστα ότι αναμενόταν κάμποσους μήνες νωρίτερα, και όπως μαθαίνω είχε πράγματι υποβληθεί ανεπισήμως (εννοώ ότι είχε δηλώσει την πρόθεσή της να φύγει) από το Δεκέμβριο. Αλλά τώρα, με τρεις νέες ερευνητικές συμβάσεις να "τρέχουν" εδώ και ενάμιση χρόνο, με άλλες τρεις σε αναμονή και με τρία ακόμη οικόπεδα υπό αξιολόγηση -συν, βεβαίως, και τις θετικές εξελίξεις στον Πρίνο, οι οποίες παρακολουθούνται καθημερινά από τα αρμόδια στελέχη του τομέα - η αποχώρηση Σταματάκη δημιουργεί απορία. "Έφαγε τον γάιδαρο, κόλλησε στην ουρά", θα μπορούσε να πει κάποιος, ειδικά αν σκεφθεί κανείς ότι λογικά δεν έχουμε στο ορατό μέλλον νέους διαγωνισμούς. ‘Η μήπως μπορεί να έχουμε, εφόσον ομαλοποιείται διεθνώς η αγορά υδρογονανθράκων, ευχάριστες εξελίξεις με την έλευση και κάποιων ξένων εταιρειών στον χώρο; Κρίμα πάντως...

H βιομηχανία θα διεκδικήσει  με κάθε νόμιμο μέσο την συμμετοχή της  στις δημοπρασίες ΝΟΜΕ, ήταν το μήνυμα που εξέπεμψε κύκλος της βιομηχανίας στο περιθώριο του συνεδρίου του ΣΕΒ. Σε ένα από τα πολλά ενδιαφέροντα πηγαδάκια, έτυχε μάλιστα να γίνω αυτόπτης μάρτυς συζήτησης για το θέμα, όπου ο εκπρόσωπος της βιομηχανίας σημείωσε ότι αποτελεί κόκκινη γραμμή το δικαίωμα συμμετοχής των εταιρειών προμήθειας μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, στις δημοπρασίες. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν ο κάθε αεριτζής προμηθευτής  έχει τέτοιο δικαίωμα σημείωνε με νόημα. Εκείνο που μπορώ να σας μεταφέρω είναι ότι και άλλοι stakeholders της αγοράς δε διαφωνούν με το θέμα και πρωτίστως με τον τελικό στόχο που είναι η απελευθέρωση της αγοράς. Επιμέρους διαφωνίες στο πως θα φτάσουμε εκεί, είναι υπαρκτές. Κοινή ήταν η διαπίστωση πάντως ότι το σωστό άνοιγμα της αγοράς, εφόσον συνοδεύεται και με την πλήρη μετάβαση στο target model είναι προς όφελος όλων και θα οδηγήσει σε μείωση του κόστους. Αλλιώς όπως έλεγε και ο εκπρόσωπος της βιομηχανίας, τι να την κάνω την απελευθέρωση εάν είναι να πληρώνω περισσότερα;

Σας έγραφα προ ημερών ότι «με όρους ΣΥΡΙΖΑ» δεν τα πήγε καθόλου άσχημα ο Πάνος Σκουρλέτης στην όλη υπόθεση των μεταρρυθμίσεων της ηλεκτρικής αγοράς (βλέπε εδώ). Μετά τα όσα άκουσα χθες στο συνέδριο του ΣΕΒ (στο περιθώριο, για να είμαι ακριβής, στα πηγαδάκια…) από το στόμα αρκετών και σημαντικών επιχειρηματιών του ενεργειακού τομέα, βγάζω το συμπέρασμα ότι δεν τα πήγε άσχημα ούτε όσον αφορά στις προσδοκίες των επιχειρήσεων και τη δημιουργία ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος. Και δεν μιλάμε μόνον για τη γενικότερη (θετική όπως θα διαβάσατε και σε άλλες στήλες) στάση των επιχειρηματιών έναντι της κυβέρνησης, αλλά και για κρίσεις και αξιολογήσεις για τον ίδιο τον υπουργό. Δεν θέλω να γράψω ονόματα, βασιστείτε όμως σε αυτό που σας λέω. Και να σκεφτείτε ότι μιλάμε για τον υπουργό που κάποια περίοδο έγινε το κόκκινο πανί, ως πολέμιος της επιχειρηματικότητας, για το θέμα με τις Σκουριές… Βρε πως αλλάζουν οι καιροί!

Την απορία του για τον αποκλεισμό των προμηθευτών από τις δημοπρασίες ΝΟΜΕ, που αποσκοπούν στην αυτοπρομήθεια βιομηχανικών καταναλωτών και δεν αναπτύσσουν διακριτή εμπορική δραστηριότητα στη λιανική, εκφράζει εκπρόσωπος της βιομηχανίας.

Ο ίδιος διερωτάται:

Σε τι αποσκοπεί αυτή ρύθμιση;

Ποιός είναι ο στόχος; Η ΔΕΗ ή οι βιομηχανίες;

Τι εννοείται με τον όρο λιανική;

Σαφώς παραβιάζονται βασικές αρχές, συμπεραίνει ο εκπρόσωπος της βιομηχανίας, όπως:

1. το μέτρο είναι επιλεκτικό και αποτελεί κρατική ενίσχυση.
2. εισάγει διακριτική μεταχείριση μεταξύ κατηγοριών προμηθευτών (παράβαση της αρχής της ισότητας).
3. πλήττει τον πυρήνα της οικονομικής ελευθερίας των προμηθευτών/βιομηχανικών καταναλωτών.

Τέλος, παρατηρεί ότι η ΔΕΗ όταν χάνει μερίδιο στη λιανική στα οικιακά τιμολόγια χάνει δεκαπλάσια κέρδη από ότι όταν χάσει ένα μεγάλο βιομηχανικό καταναλωτή.

Ευχαριστημένοι εμφανίζονται οι άνθρωποι της ενεργοβόρου βιομηχανίας από την σταδιακή μείωση της φορολογίας στο αέριο για βιομηχανική χρήση, αλλά και για την κατάργηση του ΕΦΚ στο αέριο για ηλεκτροπαραγωγή. Το δεύτερο θεωρούν ότι λύνει τα χέρια στη ΔΕΗ να είναι πιο ευέλικτη και να κλείσουν έτσι επιτέλους οι διμερείς συμφωνίες για τα βιομηχανικά τιμολόγια. Η αλήθεια είναι ότι η κατάργηση του ΕΦΚ στο αέριο της ηλεκτροπαραγωγής θα δώσει γύρω στα 85 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ, πράγμα που σημαίνει ότι έχει περιθώρια. Από την οδό Μεσογείων θεωρούν ότι τα περιθώρια αυτά πρέπει να τα αξιοποιήσει και για έστω και μικρή μείωση και στα τιμολόγια των οικιακών καταναλωτών. Όπως καταλαβαίνετε εκεί θα παιχτεί ένα ενδιαφέρον παιχνίδι το επόμενο διάστημα…

Θέλω να δικαιώσω απόλυτα τη Νέα Δημοκρατία, και την αντιπολίτευση εν γένει, για όσα λένε σχετικά με τη στάση που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του αγωγού TAP πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε τότε καθαρές λαϊκίστικες ανοησίες. Παραλίγο, δε, όχι μόνον να μην υπερψηφίσει στη Βουλή την κύρωση της συμφωνίας, αλλά να την καταψηφίσει κι όλας, όπως μας εκμυστηρεύθηκε στέλεχος που γνωρίζει όσα γινόντουσαν την περίοδο εκείνη. Η πλάκα είναι ότι, όταν επισημαίναμε και σχολιάζαμε τις ανοησίες αυτές, οι καταγγελίες ήταν εύκολες: Ήμασταν του συστήματος, των συμφερόντων, εθελόδουλοι κ.λπ. Για να είμαι όμως δίκαιος, πρέπει να σας μεταφέρω και αυτά που έλεγαν προχθές στη Θεσσαλονίκη, σε κατ΄ιδίαν συζητήσεις με τους δημοσιογράφους, οι άνθρωποι του TAP. Ότι δηλαδή ο Σκουρλέτης απαίτησε μεν μεγαλύτερα ανταποδοτικά οφέλη, αλλά την έτρεξε την υπόθεση του αγωγού πολύ επίμονα και πολύ μεθοδικά και αυτό ήταν καθοριστικό στο να φτάσει το έργο να εγκαινιάζεται.

Κάποια στιγμή προ διετίας είχαμε φτάσει να καλύπτουμε τις μισές ενεργειακές ανάγκες της ΕΕ από τα κοιτάσματα που ΘΑ βρίσκαμε, αλλά παρόλο που ακόμη ΔΕΝ τα βρήκαμε, φαίνεται ότι οι πακτωλοί άρχισαν να ρέουν! Γιατί με αφορμή τις πληροφορίες ότι οι πρώτες εικόνες από τα σεισμικά στον Πατραϊκό είναι θετικές και επιβεβαιώνονται οι γεωλογικοί στόχοι που έχουν εντοπιστεί και που παραπέμπουν σε εκτιμήσεις για κοίτασμα 200 εκατ. βαρελιών, φτάσαμε να έχουμε βρει ήδη ...δύο νέους Πρίνους αλλά και να ...έχουμε έσοδα 350 εκατ. ευρώ τον χρόνο για το Δημόσιο! Χωρίς να έχει γίνει καν η πρώτη ερευνητική γεώτρηση, η οποία, όπως έχουν ανακοινώσει τα ΕΛΠΕ που διαχειρίζονται την περιοχή, τοποθετείται στο 2018!

Δημοσιογραφικά το καταλαβαίνω, πάντα θέλουμε έναν ωραίο και «πιασάρικο» τίτλο, αλλά για τους πολιτικούς δεν είναι το ίδιο. Εκεί θέλει μεγαλύτερη ακρίβεια…

Με την ευκαιρία να σας πω πως έχουν τα πράγματα: ο Πρίνος, στον οποίο από το 1974 έχουν γίνει πάνω από 50 γεωτρήσεις, είναι κοίτασμα που εκτιμάται στα 300 εκατ. βαρέλια, από τα οποία έχουν αντληθεί τα 115 εκατ. περίπου, ενώ το πρόγραμμα που τρέχει τώρα έχει ως στόχο να αντλήσει τουλάχιστον άλλα 30 εκατ. βαρέλια. Για να βρούμε, λοιπόν, δύο Πρίνους είτε στον Πατραϊκό (όπου, όπως είπαμε, υπάρχει μια αρχική εκτίμηση, όχι όμως ανακάλυψη, για 200 εκατ. βαρέλια) ή οπουδήποτε αλλού, πρέπει μέσω γεωτρήσεων να ανακαλυφθούν κοιτάσματα περί τα 600 εκατ. βαρέλια. Και μετά, βεβαίως, η πορεία θα δείξει ποιο είναι το ποσοστό αποληψιότητας, το οποίο "παίζει" διεθνώς στο 50-60% με τις νέες τεχνολογίες. 

Πάμε τώρα στα έσοδα: ο πρώην ΥΠΕΚΑ Γ, Μανιάτης, (στον οποίο πιστώνεται ότι άνοιξε εκ νέου τον κλειστό για δεκαπέντε χρόνια τομέα), με αφορμή τις δημοσιογραφικές πληροφορίες, δήλωσε δικαιωμένος, εκτιμώντας ότι αυτοί οι "δύο Πρίνοι" (που εξηγήσαμε ότι δεν βρέθηκαν ακόμη αλλά και ότι, αν βρίσκονταν με βάση τα όσα γνωρίζουμε, δεν θα ήταν δύο Πρίνοι αλλά ...2/3 Πρίνου) θα δώσουν 350 εκατ. δολάρια τον χρόνο στο Δημόσιο. Όμως, αυτά τα ετήσια έσοδα, όπως προκύπτει από τεχνοκρατικές παρουσιάσεις, αναφέρονται σε παραγωγή 30.000 βαρελιών ημερησίως και σε τιμές 85 δολάρια ανά βαρέλι! Προς τι το θαυμαστικό; Μα γιατί, η μόνη παραγωγή που αυτή τη στιγμή έχει η χώρα μας είναι στις 4.000 βαρέλια, ενώ οι τιμές είναι στο ...μισό! 

Με όλα αυτά θέλουμε να πούμε ότι χρειάζεται προσοχή και ακρίβεια σε ένα ζήτημα που, όντως, μπορεί να βοηθήσει την ελληνική οικονομία, αλλά που, αν κανιβαλιστεί, μπορεί να εξελιχθεί σε ...νέα φωτοβολταϊκά. Κοινώς, να βρίσκουμε καλά κοιτάσματα που φέρνουν έσοδα και απασχόληση, αλλά να τα απαξιώνουμε, αφού θα έχουμε ανεβάσει τον πήχη στον Θεό...