Ραδιενεργά

Έχουν ανάψει οι γραμμές επικοινωνίας ανάμεσα στην οδό Μεσογείων, το Μέγαρο Μαξίμου και τις Βρυξέλλες. Η λύση που αναζητείται για να κλείσουν τα ενεργειακά προαπαιτούμενα και να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση χωρίς να αυξηθεί το ΕΤΜΕΑΡ, όπως έχει δεσμευθεί ο Πάνος Σκουρλέτης, είναι πιθανόν να βρεθεί ακόμα και σήμερα. Αν βρεθεί βέβαια… Αν δεν βρεθεί, όπως σας έχουμε ξαναγράψει, θα βρεθεί κάποια άλλη λιγότερο φιλόδοξη. Πάντως η αξιολόγηση θα κλείσει πολύ σύντομα…

Μεγάλος ντόρος έγινε μαθαίνω για το θέμα των συμψηφισμών του ΕΤΜΕΑΡ μεταξύ ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ που "σήκωσε" ο ΣΠΕΦ με καταγγελία του.  Και λογικό γιατί οι παραγωγοί ΑΠΕ έβλεπαν ότι όσο πάει και χειροτερεύει η κατάσταση με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές του ΛΑΓΗΕ, αλλά δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι η επιδείνωση της κατάστασης οφείλεται στη λογική «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου» που έχει υιοθετήσει από μόνη της η ΔΕΗ στους συμψηφισμούς με τον ΑΔΜΗΕ. Στην αγορά το παρομοιάζουν σαν κάποιος να χρωστά στο μπακάλη της γειτονιάς από βερεσέδια 240 ευρώ και στην πορεία όταν ανακάλυψε πως και ο μπακάλης του χρωστάει από πέρυσι 90 ευρώ, εκείνος να ζητάει πρόσθετα αγαθά 90 ευρώ χωρίς να πληρώσει τίποτα, επειδή θεωρεί τα βερεσέδια των 240 ευρώ που χρωστάει στο μπακάλη κεκτημένο δικαίωμά του...  Νομίζω κάποιοι από το πάλαι ποτέ κρατικό μονοπώλιο αλλά και τον διαχειριστή που το ανέχεται πρέπει να βγουν για ψώνια στην αγορά ώστε να δουν πως λειτουργεί η πραγματικότητα σε τέτοιες περιπτώσεις. Και το Υπουργείο, που στο κάτω κάτω έχει την πολιτική εποπτεία, να τραβήξει κάνα αυτί στους εποπτευόμενούς του…

Από τη στιγμή που έγινε γνωστή – όχι σε ευρύ κύκλο είναι η αλήθεια – η προκήρυξη της θέσης – φιλέτο, στους διαδρόμους της ΔΕΗ όλοι αναρωτιούνται ποιος θα είναι ο εκλεκτός. Διότι η επανενεργοποίηση και στελέχωση του γραφείου της εταιρείας στις Βρυξέλλες εύλογα αποτελεί μήλον της έριδος για πολλά από τα στελέχη της εταιρείας. Άλλωστε δεν είναι και λίγα τα οφέλη που συνοδεύουν τη θέση. Πάντως, πέρα από τις κακές γλώσσες, η αλήθεια είναι ότι η ΔΕΗ είναι για πολλά χρόνια απούσα από τις εξελίξεις στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων, οπότε καλό είναι η επιλογή να γίνει απολύτως αξιοκρατικά με κριτήριο την ικανότητα και την επάρκεια στον επαγγελματικό και όχι στον πολιτικοσυνδικαλιστικό στίβο.  

Νομίζω ότι έχει ενδιαφέρον και για τα πετρελαϊκά η όλη ιστορία που ξεκίνησε ο Ερντογάν με τις αμφισβητήσεις της Συνθήκης της Λοζάνης και, ουσιαστικά, της ελληνικής κυριότητας στα νησιά. Ειδικά μετά τις δηλώσεις από τα ΕΛΠΕ ότι ο όμιλος συζητεί με την Calfrac για το Θρακικό Πέλαγος. Η περιοχή αυτή του Αιγαίου (οι Καναδοί έχουν το 75%) είναι "παγωμένη" εδώ και δεκαετίες.  Το 70% της συγκεκριμένης παραχώρησης βρίσκεται έξω από τα 6 ναυτικά μίλια (ποιός ξεχνά τον Μπάμπουρα;), και συνεπώς προκύπτουν ζητήματα που άπτονται της διπλωματίας και των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Στο παρελθόν, στο θέμα αυτό έχει κολλήσει η έρευνα και σε άλλες περιοχές. Υπάρχουν βέβαια και περιοχές στη συγκεκριμένη παραχώρηση πιο "ανώδυνες", όπως λ.χ. προς τον Άθω, αλλά μιλάμε για μικρές περιοχές. Από την άλλη, θεωρώ απίθανο η χώρα να "παραδεχθεί", εμμέσως, ότι δεν ασχολείται με περιοχές πέραν των έξι μιλίων. Για πολλούς λόγους... 

Παρά τα όσα αφήνονται να διαρρεύσουν από κυβερνητικής πλευράς, να ξέρετε ότι μέχρι τώρα δεν έχει κλείσει το θέμα του ΕΤΜΕΑΡ που είναι και το μοναδικό ενεργειακό προαπαιτούμενο για το οποίο υπάρχει δυσκολία. Επειδή, δε, από τεχνική άποψη έχουν κατατεθεί οι προτάσεις και τα κουκιά είναι μετρημένα, (νομίζω μάλιστα ότι άνετα θα μπορούσε να έχει ήδη υπάρξει λύση ικανοποιητική), η υπόθεση πλέον έχει σαφέστατο πολιτικό χρώμα. Οι δανειστές (και κυρίως η Κομισιόν), με την επιμονή που δείχνουν, μάλλον εξυπηρετούν ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις σχετικά με την πορεία της αξιολόγησης του προγράμματος και ίσως διατυπώνουν και μια πολιτική θέση έναντι του ΥΠΕΝ. Από την άλλη το αν θα αυξηθεί το ΕΤΜΕΑΡ, δηλαδή το ρεύμα, έστω και λίγο, είναι μια υπόθεση πολύ κεντρική για μια κυβέρνηση, με αυτονόητη πολιτική βαρύτητα και για την οποία οι αποφάσεις λαμβάνονται σε υψηλότατο επίπεδο. Συνεπώς το πόσο γρήγορα και με ποιο τρόπο θα κλείσει το θέμα του ΕΤΜΕΑΡ θα εξαρτηθεί από το αν θα κάνει πίσω η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης έναντι των πιέσεων των δανειστών ή θα συνεχίσει να υπερασπίζεται την «κόκκινη γραμμή» που έχει θέσει το ΥΠΕΝ. Πάντως ότι θα κλείσει, θα κλείσει… Αυτά με τον κώνωπα και την κάμηλον τα ξέρετε, να μη σας τα θυμίζω…

Την αναχρηματοδότηση υφιστάμενων δανειακών υποχρεώσεων, γύρω στα 250 εκατ. ευρώ,  μαθαίνω ότι έκλεισε η ELPEDISON και το σημαντικό είναι ότι το κατάφερε επιτόκιο γύρω στο 5,5%, μια μονάδα κάτω από εκείνο που είχε μέχρι τώρα. Είναι καλό για την εταιρεία, δείχνει τη φερεγγυότητα και την προοπτική της, είναι καλό και για την οικονομία, γιατί δείχνει ότι το ρίσκο της χώρας, όπως το υπολογίζουν οι τράπεζες, είναι κάπως μικρότερο.

Όλοι τον θέλουν τον πλωτό τερματικό σταθμό LNG στην Αλεξανδρούπολη, αλλά για να τον χρησιμοποιήσουν αφού γίνει… Από τους Ισραηλινούς που βρέθηκαν χθες στην Αθήνα, για παράδειγμα, εκφράστηκε η ευχή να γίνει γρήγορα το FSRU καθώς εκτιμούν ότι οι ποσότητες αερίου που θα «βγαίνουν» από το Ισραήλ και την Κύπρο θα είναι όλο και μεγαλύτερες, οπότε θέλουν να έχουν ανοιχτή και αυτή την πόρτα εισόδου στις αγορές, λογαριάζοντας ότι κάποιες από τις ποσότητές τους θα υγροποιούνται στην Αίγυπτο και συνεπώς θα μπορούσαν να διοχετεύονται μέσω Αλεξανδρούπολης όταν, με το καλό, υλοποιηθεί η συγκεκριμένη υποδομή.

Επειδή ξέρω ότι από εμάς περιμένετε να μάθετε, να σας πω σχετικά με τα εκκρεμή ενεργειακά προαπαιτούμενα, δηλαδή την υπόθεση ΕΤΜΕΑΡ και το gas release, ότι παρά το συνεχές πέρα – δώθε μέσω emails, η κατάσταση παραμένει στο «μη συμφωνία». Δεν είναι ρητή διαφωνία, δεν έχει όμως βρεθεί – ακόμα τουλάχιστον - συμφωνημένος κοινός τόπος ανάμεσα στους θεσμούς και το ΥΠΕΝ. Ακόμα και τις διαβεβαιώσεις ότι θα κλείσει η υπόθεση «αναίμακτα» αντιμετωπίστε τες ως εκτιμήσεις και ευχές και όχι ως πληροφορίες…

Μάλλον εκ του ασφαλούς έκανε ο Υπουργός Ενέργειας την πρόβλεψη ότι το ελληνικό τμήμα του TAP θα είναι το πρώτο, από το συνολικό έργο, που θα κατασκευαστεί. Λέω εκ του ασφαλούς γιατί τα υπόλοιπα κομμάτια όλο και κάποιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν, ενώ το «δικό» μας προχωράει με καλό ρυθμό. Εξ ου και οι άνθρωποι του TAP λένε πολύ καλά λόγια για το Σκουρλέτη και τους συνεργάτες του, ενώ πολύ ευχαριστημένοι είναι, όπως μαθαίνω, και οι υπερατλαντικοί φίλοι του έργου (και φίλοι μας γενικώς, πλέον…).

Είχαμε καιρό να γίνουμε μάρτυρες της "ατμόσφαιρας" που χαρακτηρίζει τις σχέσεις των Ελληνικών Πετρελαίων με την Energean. Το συνέδριο Global Oil & Gas που διεξάγεται στην Αθήνα έδωσε την αφορμή, αφού από βήματος ο Πρόεδρος των ΕΛΠΕ Γρηγόρης Στεργιούλης, περιγράφοντας τις προοπτικές που υπάρχουν στον εγχώριο τομέα υδρογονανθράκων, ανέφερε κατά λέξη ότι "ο Πρίνος πνέει τα λοίσθια". Όπου Πρίνος, ως γνωστό, το μοναδικό κοίτασμα που παράγει πετρέλαιο στην Ελλάδα εδώ και 35 χρόνια και το οποίο εδώ και εννέα χρόνια εκμεταλλεύεται η Energean, η οποία μάλιστα "τρέχει" και ένα μεγάλο γεωτργτικό πρόγραμμα.  Ποιά ήταν η αντίδραση της Energean; "Ο Πρίνος πνέει τα λοίσθια, έχοντας μια παραγωγή στις 4.500 βαρέλια την ημέρα, έναντι 2.000 πέρσι τέτοια εποχή. Δεν μάς είπε ο κ.Πρόεδρος ποια είναι η παραγωγή των ΕΛΠΕ, όμως!", παραπέμποντας προφανώς στο ότι το μόνο πετρέλαιο στην χώρα βγαίνει από τον Κόλπο της Καβάλας. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια...

Άκουσα κι εγώ την περιρέουσα εκτίμηση ότι η συνάντηση Τσίπρα – Αμπντουλάγεφ και η «πόρτα» που άνοιξε για συμφωνία στο θέμα του ΔΕΣΦΑ είναι «άδειασμα» του Πάνου Σκουρλέτη, που δεν ήταν παρών στη συνάντηση, δεν συμμετέχει στην Ομάδα Εργασίας και λοιπά. Θα μου επιτρέψετε να έχω άλλη άποψη. Όχι μόνον γιατί συνομίλησα με πρόσωπα των οποίων ο λόγος έχει σημασία στο θέμα αυτό, αλλά κυρίως διότι βλέπω τη βασική επιλογή Σκουρλέτη, δηλαδή την τροπολογία που έφερε στη Βουλή ερήμην των Αζέρων, με την οποία περιόρισε δραστικά (γύρω στα 550 εκατ. ευρώ!) τα ανακτήσιμα έσοδα του ΔΕΣΦΑ, να μην αμφισβητείται, αλλά αντίθετα να θεωρείται δεδομένη. Δεν ξέρω αν προσέξατε ότι η SOCAR, η οποία ξεκίνησε το καλοκαίρι με την απαίτηση να αποσυρθεί η τροπολογία (που μειώνει κατά 50% της αξία του ΔΕΣΦΑ όπως έλεγε) για να προσέλθει σε συζήτηση, τελικά ήρθε, συζήτησε, συμφώνησε στην παράταση της εγγυητικής, δρομολόγησε λύση, χωρίς να θέτει πλέον κανένα τέτοιο ζήτημα… Για να το πω αλλιώς, εάν τελικά ολοκληρωθεί το deal με την τροπολογία Σκουρλέτη σε ισχύ και με τη ρυθμιζόμενη περιουσιακή βάση και τα ανακτήσιμα έσοδα του ΔΕΣΦΑ «ψαλιδισμένα», είναι σαν να ακούω από τώρα τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης για μια πολιτική νίκη εφάμιλλη των άλλων για τις οποίες ακούμε κάθε τόσο από το στόμα του Τσίπρα, δηλαδή της διατήρησης του 51% του ΑΔΜΗΕ στο Δημόσιο και της κατάργησης του νόμου για τη «μικρή ΔΕΗ». Οπότε τι λέτε, η όλη υπόθεση οδηγεί σε «άδειασμα» ή σε ενίσχυση του Σκουρλέτη;

Αρκετός θόρυβος γίνεται τους τελευταίους μήνες για το θέμα του ΔΕΣΦΑ και για το εάν η βιομηχανία θα κληθεί να πληρώσει 1,5 ή 2 ευρώ /Mwh τέλη δικτύου, με το θέμα να φτάνει μέχρι τον πρωθυπουργό. Το οξύμωρο βεβαίως στην όλη υπόθεση, όπως μου επισημαίνει στέλεχος της βιομηχανίας, είναι ότι την ίδια ώρα έχουμε σε εκκρεμότητα την... “μεταβατική” αύξηση στο τέλος διανομής του φυσικού αερίου που από 0,8ευρώ /Mwh εκτινάχθηκε στα 4 ευρώ /Mwh και μάλιστα οριζόντια για όλες τις κατηγορίες καταναλωτών. Βεβαίως η ... “μεταβατική” αύξηση μετρά ήδη 1,5 χρόνο και ουδείς φαίνεται να ασχολείται ή να ενδιαφέρεται για το φλέγον θέμα. Ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό, για όσους ενδιαφέρονται για τη μείωση των τελών του αερίου για τη βιομηχανία...

Θα γράψω τη χαρακτηριστική φράση που ειπώθηκε «ο Ξιφαράς έφυγε σαν κύριος» γιατί γνωρίζω ότι πράγματι, με δεδομένο ότι είχε τοποθετηθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά, είχε σε ανύποπτο χρόνο δηλώσει στη νέα ηγεσία του ΥΠΕΝ ότι ήταν έτοιμος να φύγει οποιαδήποτε στιγμή κριθεί ότι αυτό θα ήταν χρήσιμο για την εξέλιξη των πραγμάτων. Πράγμα που έγινε χθες. Μιλάμε για ένα νέο άνθρωπο με καλές σπουδές και πολλές ικανότητες και, από ότι δείχνει ο τρόπος αποχώρησής του, με αίσθηση επαγγελματισμού. Συνεπώς, «μην τον κλαίτε» που λένε και στο χωριό μου…

Έπεσε στα χέρια μας το ετήσιο περιοδικό της μεγαλύτερης οικονομικής εφημερίδας του Ισραήλ, της Calcalist με τις εκατό προσωπικότητες που έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση (most influential) στα τεκταινόμενα στην χώρα. Μας προξένησε εντύπωση, λοιπόν, ότι ανάμεσά τους είδαμε τον Μαθιό Ρήγα, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου της Energean! H εντύπωση και το θαυμαστικό έχουν να κάνουν με το ότι η συμφωνία με τις Delek και Noble για την απόκτηση των διαπιστωμένων κοιτασμάτων φυσικού αερίου Karish και Tanin δεν έχει κλείσει ούτε μήνα ενώ εκκρεμούν ακόμη και οι εγκρίσεις από τις αρμόδιες αρχές της χώρας. Ωστόσο, είναι προφανές ότι γίνεται αντιληπτή η σημασία που έχει η έλευση ενός ξένου επενδυτή σε μια αγορά που κάνει τα πρώτα βήματα ανάπτυξής της.  Με αφορμή πάντως αυτήν την αναφορά, ρώτησα κι έμαθα ότι ο κ. Ρήγας εδώ και αρκετούς μήνες διαμένει και δραστηριοποιείται στο εξωτερικό και η παρουσία του στην Ελλάδα αποτελεί, πλέον, την εξαίρεση. Είναι προφανές ότι αυτό σχετίζεται με την εξωστρέφεια που χαρακτηρίζει την Energean με την επενδυτική δραστηριότητα σε Ισραήλ, Αίγυπτο και Μαυροβούνιο -ίσως και με μελλοντικά σχέδια της εταιρείας.

Στο σημερινό δημοσίευμα του EnergyPress για το Gas Release, αναφέραμε ότι η βιομηχανία αναμένεται να αντιδράσει στην πρόταση για αποκλεισμό της από τις δημοπρασίες. Μια πρώτη αντίδραση λοιπόν ήρθε σήμερα από τους γνωστούς κύκλους της βιομηχανίας που επισημαίνουν, για να είναι ξεκάθαρο στο Υπουργείο, ότι οι όροι συμμετοχής στις δημοπρασίες σήμερα  προϋποθέτουν ότι η συμμετέχουσα βιομηχανία  μπορεί να αντεπεξέλθει στους σκληρούς όρους συμμετοχής 100% take or pay και ομοιομορφία.

Σήμερα λοιπόν δυνατότητα συμμετοχής έχουν μόνο 3-5 μεγάλες βιομηχανίες και μεταξύ αυτών οι χαλυβουργίες. Αυτές θα αποκλείσει το Υπουργείο, αντί να περιορίσει τα τοπικά μονοπώλια, επισημαίνεται από την πλευρά της βιομηχανίας. Μετά να μην διερωτόμαστε για τα λουκέτα, καταλήγει το σχόλιο. 

Από τους γνωστούς... κύκλους της ενεργοβόρου βιομηχανίας υπήρξε το εξής σχόλιο για το θέμα που έχει δημιουργηθεί με το αίτημα των δανειστών περί διπλασιασμού των ποσοτήτων στις δημοπρασίες αερίου της ΔΕΠΑ: "Ζητούμενο είναι να ανοίξει η αγορά, γεγονός που προϋποθέτει ότι οι νέοι προμηθευτές πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ανταγωνιστική τιμή προμήθειας σε σχέση με τα υφιστάμενα μονοπώλια , δηλαδή τις ΕΠΑ και την ΔΕΠΑ, άλλως οι ΕΠΑ δεν θα χάσουν ούτε ένα πελάτη τους στο διηνεκές. Οι δημοπρασίες θα πρέπει να εξασφαλίζουν την αύξηση της ρευστότητας στην αγορά. Προτεραιότητα είναι να περιοριστεί το ποσοστό και των 3 ΕΠΑ στο 5%. Έπεται ο υπολογισμός των αναγκαίων ποσοτήτων για τις δημοπρασίες".

Όπως σας έχω ενημερώσει, το ζήτημα των δημοπρασιών φυσικού αερίου είναι εκείνο από τα ενεργειακά προαπαιτούμενα που, επί της ουσίας, παραμένει ανοιχτό στις συζητήσεις με τους θεσμούς. Έχει υπάρξει προσέγγιση, αλλά όχι συμφωνία, καθώς το ΥΠΕΝ δεν θέλει σε καμία περίπτωση να «χτυπηθεί» η ΔΕΠΑ. Στην πρόταση των θεσμών για διπλασιασμό των ποσοτήτων αερίου που θα βγάζει σε δημοπρασία η ΔΕΠΑ, το Υπουργείο έχει αναλάβει να καταθέσει ολοκληρωμένη αντιπρόταση μέχρι αύριο Πέμπτη.

Για την ουσία του Μνημονίου Συνεργασίας που υπογράφει σήμερα η ΔΕΗ με τους Κινέζους έκανα ρεπορτάζ και έπεσα πάνω στις… ουσίες (για την ακρίβεια στα ροφήματα) με τις οποίες θα υποδεχθεί ο Μανώλης Παναγιωτάκης τους καλεσμένους του στην οδό Χαλκοκονδύλη. Να σας πληροφορήσω λοιπόν ότι το τσάι που θα τους προσφέρει θα είναι μια μίξη από τρία βότανα της πατρίδας του, της Κρήτης, με πρώτο την περίφημη μαλοτήρα. Το να θέλει να τους σερβίρει τσάι (για Κινέζους μιλάμε…) το καταλαβαίνω. Το να θέλει να μάθει στους Κινέζους τη μαλοτήρα επίσης το καταλαβαίνω με βάση τον Κρητικό τοπικισμό. Το συμβολισμό της μίξης επίσης τον καταλαβαίνω, αλλά γιατί τρία τα βότανα; Μία η ΔΕΗ, δύο οι Κινέζοι, τρία οι πιθανοί ιδιώτες…

Σε καλό κλίμα μαθαίνω έγιναν οι χθεσινές συναντήσεις για τα ενεργειακά προαπαιτούμενα. Θα μου πεις οι άνθρωποι έχουν συναντηθεί τόσες φορές, έχουν πλέον γνωριστεί, έχουν προσωπικές σχέσεις… Να ξέρετε, οι διαφορές παραμένουν αλλά, όπως σας έχω γράψει και πάλι, δεν είναι από εκείνες που θα εμποδίσουν ή θα καθυστερήσουν την αξιολόγηση του προγράμματος. Σήμερα, υπενθυμίζω, έχει προγραμματιστεί και η συνάντηση σε ανώτερο επίπεδο, ανάμεσα στον Σκουρλέτη και στους «μεγάλους» του κουαρτέτου… Οψόμεθα λοιπόν…

Ιδιαίτερα θερμή ήταν την περασμένη εβδομάδα η υποδοχή της πολυμελούς κινεζικής αντιπροσωπείας που επισκέφθηκε τον ΑΔΜΗΕ και ενημερώθηκε από τη διοίκηση στο πλαίσιο του διαγωνισμού. Μάλιστα κατά την επίσκεψη στο κέντρο ελέγχου στον Άγιο Στέφανο, όπως μαθαίνω είχε αντικατασταθεί η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την κινεζική σημαία. Το γεγονός δεν έμεινε απαρατήρητο και σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως στους διαδρόμους του ΑΔΜΗΕ, όπως μαθαίνω. Δεν ξέρω εάν αντίστοιχα υπήρχαν γαλλικές και ιταλικές σημαίες στον Άγιο Στέφανο, όταν πραγματοποιήθηκαν οι επισκέψεις της Terna και της RTE, ωστόσο το βέβαιο είναι η διοίκηση κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να πετύχει ο διαγωνισμός...