Ραδιενεργά

Σας μεταφέρω σχόλια από πηγές του ΑΔΜΗΕ σε σχέση με τις ανακοινώσεις του  EuroAsia Interconnector, ότι δηλαδή έκανε την προεπιλογή των προμηθευτών για τη διασύνδεση Αττική – Κρήτη και θα προχωρήσει σε διαγωνισμούς: Μα, χωρίς συνεννόηση με το ρυθμιστή και το διαχειριστή, έχουν έργο για να κάνουν διαγωνισμούς; Και πως ξέρουν αν «βγαίνει» η διασύνδεση; Πως θα διεκδικήσουν χρηματοδότηση όταν δεν έχουν απόφαση για το ρυθμιζόμενο έσοδο του έργου; Αλλά επίσης, είναι δυνατόν να θέλουν να  φτιάξουν ένα έργο που θα ανήκει στο εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο της Ελλάδας και να μην έχουν επαφή με το διαχειριστή αυτού του εθνικού δικτύου;

Μικρό ενδιαφέρον εκδηλώνεται μέχρι τώρα για το πρόγραμμα της εθελουσίας εξόδου των 1.248 εργαζομένων στις λιγνιτικές μονάδες της Μελίτης και της Μεγαλόπολης. Αν και απ’ ότι φαίνεται οι αιτήσεις θα συνεχιστούν να υποβάλλονται έως και τις παραμονές του διαγωνισμού πώλησης, εντούτοις, η εικόνα που μας δίνουν οι πληροφοριοδότες μας δεν είναι και τόσο ενθαρρυντική, ως προς το στόχο της μείωσης του κόστους που θέλει να πετύχει η ΔΕΗ. Μόλις 75 άτομα, λένε οι πηγές, υπέβαλαν αιτήσεις για την οικειοθελή αποχώρηση. Και αυτά από τις μονάδες της Μεγαλόπολης. Αν και δεν υπάρχει ενημέρωση για την πορεία των μετακινήσεων σε άλλες εταιρείες της ΔΕΗ, αυτό που μπορούμε να πούμε σίγουρα είναι πως το πακέτο της εθελουσίας εξόδου αποδεικνύεται ανεπαρκές… Για την ώρα τουλάχιστον…

Η τελική σύμβαση προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας ανάμεσα στη ΔΕΗ και τη ΛΑΡΚΟ ακόμη δεν έχει υπογραφεί. Όπως μαθαίνω οι δύο πλευρές βάζουν τις τελευταίες πινελιές στα κείμενα. Έχουν, όμως, σημασία δύο λεπτομέρειες αλλά με ουσιαστικό περιεχόμενο. Το πρώτο έχει να κάνει με το ότι η αξία της νέας μειωμένης κατανάλωσης ρεύματος ύψους 4,1 εκατ. ευρώ που συμφώνησε η κρατική νικελοβιομηχανία είναι για τη ΔΕΗ εξασφαλισμένη. Τα ποσά αυτά των τρεχουσών μηνιαίων καταναλώσεων θα μπαίνουν κατευθείαν στους λογαριασμούς της εταιρίας ηλεκτρισμού από πελάτες της ΛΑΡΚΟ. Το δεύτερο στοιχείο, όπως πληροφορούμαι, είναι πως η διοίκηση της ΛΑΡΚΟ αποφάσισε να καταργήσει το «επίδομα παραγωγής» που εισέπρατταν οι εργαζόμενοι. Πόσο είναι αυτό; Αρκεί να σας μεταφέρω τι μου απάντησε πηγή όταν τη ρώτησα για το ύψος του: «Κι εγώ όταν το άκουσα ρώτησα: Μήπως είναι μισθός…;» 

Η ολοκλήρωση της γεώτρησης της ExxonMobil στον στόχο "Δελφύνη 1" δεν συνοδεύθηκε παρά από μια πολύ λιτή τυπική ανακοίνωση και, φυσικά, ούτε ...σκέψη για νύξη περί ανακάλυψης κοιτάσματος. Το γεωτρύπανο πάει στον στόχο "Γλαύκο" και ...βλέπουμε. Τί θέλουμε να πούμε;  Όχι, βέβαια, να προεξοφλήσουμε αποτυχία του γεωτρητικού προγράμματος της μεγαλύτερης πετρελαϊκής εταιρείας στον κόσμο. Αλλά να επισημάνουμε, για μία ακόμη φορά, ότι η έρευνα υδρογονανθράκων έχει μεγάλο ρίσκο, το οποίο γίνεται τεράστιο αν μιλάμε για βαθιά νερά. Όπως λένε οι γνωρίζοντες, η ExxonMobil πρέπει, μαζί με το bonus υπογραφής της σύμβασης με την Κυπριακή Δημοκρατία, να έχει ως τώρα δαπανήσει μόλις ...200 εκατ. δολάρια στο συγκεκριμένο project. Και πάει - θα λέγαμε πολύ ...επιεικώς – πάρα πολύ προσεκτικά σε σχέση με ό,τι δηλώνεται δημοσίως. Την ίδια ώρα, η ελληνική επικαιρότητα δεν παύει να κυριαρχείται από δηλώσεις, εκτιμήσεις, σενάρια κλπ περί τεράστιων κοιτασμάτων στην Κρήτη, στο Ιόνιο και όπου αλλού, χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί ούτε μία ερευνητική γεώτρηση. Αν -λέμε αν - κάποια στιγμή γίνουν γεωτρήσεις που δεν θα δείξουν αυτά που έχουμε ...ήδη ανακαλύψει, την έχουμε έτοιμη την εξήγηση: "εκεί είναι τα κοιτάσματα, αλλά δεν μάς αφήνουν να τα βγάλουμε!" Το έργο το έχουμε ξαναδεί, μακάρι να μην ξαναπροβληθεί στην χώρα μας...

Πριν από ένα χρόνο, στις 23 Ιανουαρίου του 2018 κυκλοφόρησε το ΦΕΚ για τις Ενεργειακές Κοινότητες που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και βελτιωτικές ρυθμίσεις για την αυτοπαραγωγή (π.χ. αύξηση ορίου από τα 500 kW στο 1 MW) και την αποθήκευση. Επρόκειτο για ένα νομοσχέδιο που πέρασε με μεγάλη πλειοψηφία από τη Βουλή και χαιρετίστηκε από την αγορά. Για να ισχύσουν όμως αυτές οι θετικές ρυθμίσεις, ο νόμος προβλέπει την έκδοση μιας Υπουργικής Απόφασης στην οποία θα καθορίζονται οι λεπτομέρειες εφαρμογής των εν λόγω μέτρων. Τον Απρίλιο του 2018, το ΥΠΕΝ απέστειλε στη ΡΑΕ ένα προσχέδιο της υπουργικής απόφασης, αιτούμενο τη γνώμη της Αρχής (κάτι που προβλέπεται στο νόμο). Στις 9 του περασμένου Οκτωβρίου η ΡΑΕ ξεκίνησε δημόσια διαβούλευση για το προσχέδιο αυτό, η οποία έληξε στις 26 Οκτωβρίου του 2018. Έκτοτε αγνοείται η τύχη της πολυαναμενόμενης Υπουργικής Απόφασης. Όπως είπαμε, σε λίγες μέρες κλείνει ένας χρόνος από την κυκλοφορία του ΦΕΚ. Πόσος χρόνος απαιτείται αλήθεια για μια σχετικά απλή απόφαση; Και ποια δικαιολογία είναι αρκετή, όταν όλοι ομνύουν υπέρ των ΑΠΕ και την ώρα, βέβαια, που η επιστημονική κοινότητα προειδοποιεί ότι μας απομένει μόλις μια δεκαετία για να αποτρέψουμε μη αντιστρεπτές κλιματικές αλλαγές; Δεν μπορεί να είναι για όλα ικανή δικαιολογία ο φόρτος εργασίας της ΡΑΕ. Έπειτα, αν η ΡΑΕ έχει φόρτο εργασίας, γιατί θα πρέπει να είναι υποχρεωτική η γνώμη της για ρυθμίσεις που ψηφίστηκαν πανηγυρικά στο Κοινοβούλιο;

Με τη διαπραγμάτευση ΔΕΗ – ΛΑΡΚΟ να είναι σε εξέλιξη και με τη ΔΕΗ να απαιτεί να πληρώνονται – τουλάχιστον – οι τρέχουσες καταναλώσεις, πράγμα που για να επιτευχθεί πρέπει να μειωθεί δραστικά η παραγωγή της ΛΑΡΚΟ, νομίζω έχει αξία να μιλήσουμε και για την εξής διάσταση: Τα μεταλλεύματα που εξορύσσει η ΛΑΡΚΟ για να παράξει το σιδηρονικέλιο (που πουλάει στη συνέχεια στις διεθνείς αγορές) είναι ένας εθνικός πόρος. Αυτός ο εθνικός πόρος σπαταλιέται τα τελευταία χρόνια όχι μόνον χωρίς εθνικό όφελος, αλλά, αντίθετα, δημιουργώντας τεράστιες ζημιές, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό βέβαια έχουν μεταφερθεί στη ΔΕΗ ως οφειλές εκατοντάδων εκατομμυρίων. Το όφελος είναι η διατήρηση των θέσεων εργασίας. Δεν λέω ότι είναι ασήμαντο για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Κάθε άλλο. Αλλά αυτό το σκεπτικό, ως συντεταγμένη πολιτική μιας κυβέρνησης, κάπου μπάζει. Πιο καθαρό θα ήταν να επιδοτεί απευθείας το δημόσιο τις θέσεις εργασίας. Ίσως, δε, και πιο οικονομικό, ενώ δεν θα πετάγαμε έτσι απερίσκεπτα και τον εθνικό πόρο στον οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω…

Καλή χρονιά σε όλους. Υγεία σε προσωπικό επίπεδο και επιτυχίες σε επαγγελματικό. Η ομάδα του energypress θα είναι εδώ και τη νέα χρονιά (τη 10η, παρακαλώ, της λειτουργίας της) για να παρακολουθεί, να ερευνά, να ενημερώνει και να αναλύει, με την πληρότητα, ποιότητα και αξιοπιστία που ξέρετε και εκτιμάτε.

Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας. Ευχαριστούμε θερμά και τους διαφημιζόμενους που στην πραγματικότητα χρηματοδοτούν τη λειτουργία του ενημερωτικού αυτού Μέσου και μας δίνουν τη δυνατότητα να παρέχουμε δωρεάν περιεχόμενο στους αναγνώστες μας. Και τους ευχαριστούμε διπλά επειδή ξέρουν ότι, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει συχνότατα στα ΜΜΕ, μαζί με το διαφημιστικό χώρο που αγοράζουν, δεν αγοράζουν και τη σιωπή ή την ποδηγέτησή μας. Εδώ παραμένουμε προσηλωμένοι στο ρεπορτάζ και στην είδηση χωρίς σκοπιμότητες και δουλείες. Λάθη μπορεί να κάνουμε (και να μας διορθώνετε), αλλά στο energypress δεν υπάρχουν ειδήσεις που αποσιωπώνται σκοπίμως επειδή προσκρούουν στα συμφέροντα κάποιου επιχειρηματία, είτε είναι διαφημιζόμενος είτε όχι. Ούτε ειδήσεις που γράφονται επί τούτου για να ευνοήσουν ή να «χτυπήσουν» κάποιον επιχειρηματία. Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά τα πολιτικά συμφέροντα. Δεν είμαστε με την κυβέρνηση, δεν είμαστε με την αντιπολίτευση.

Αυτό, από την άλλη, δεν σημαίνει ότι οι ειδήσεις δεν αξιολογούνται και δεν ιεραρχούνται με βάση το δικό μας δημοσιογραφικό κριτήριο. Αντίθετα, αποτελεί βασική ευθύνη της δουλειάς μας το να «φιλτράρουμε» την καταιγιστική ροή πληροφορίας και να παρουσιάζουμε στον αναγνώστη, κατά προτεραιότητα, εκείνα τα στοιχεία που κατά την αξιολόγησή μας έχουν μεγαλύτερη σημασία και βαρύτητα. Την κάνουμε καλά τη δουλειά αυτή; Εδώ μπαίνει το δικό σας το κριτήριο… Εσείς βαθμολογείτε!

Αν κρίνουμε πάντως από την επισκεψιμότητα που συνεχίζει να αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο παρότι έχει πιάσει "άπιαστα" νούμερα για εξειδικευμένο μέσο, από την επιδραστικότητα που είναι καταλυτική, αλλά και από τα σχόλιά σας που λαμβάνουμε, φαίνεται ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Τις περισσότερες από τις μεγάλες και μικρές ειδήσεις του ενεργειακού χώρου, άλλωστε, τις διαβάσατε πρώτη φορά από αυτό το σάιτ. Κι αυτό κάτι λέει για τον ενημερωμένο αναγνώστη…

Αν είναι σωστές οι πληροφορίες μου, η εν Ελλάδι θυγατρική της VOLTALIA η οποία, ως γνωστόν, είναι ένας πολύ μεγάλος παίχτης διεθνώς στον τομέα των ΑΠΕ, κάνει δυναμικές κινήσεις για επενδύσεις στην Κρήτη, τόσο στα αιολικά, όσο και στα φωτοβολταϊκά. Προφανώς και ενόψει των καλωδίων που θα διασυνδέσουν το νησί. Η VOLTALIA GREECE πάντως έχει πάρει στελέχη και φαίνεται ότι «ωριμάζει» έργα με γοργούς ρυθμούς. Ούτως ή άλλως τα «αφεντικά» της πολυεθνικής είναι σαφές ότι «βλέπουν» επενδυτικά τη χώρα μας, όπου η εταιρεία έχει ήδη μια πολύ ενδιαφέρουσα και δυναμική παρουσία στις ΑΠΕ.

Όπως θα ξέρετε, η εταιρεία ΔΑΠΕΕΠ ΑΕ που αποτελεί το «κομμάτι» που απέμεινε ως διάδοχος του ΛΑΓΗΕ μετά τη δημιουργία και απόσχιση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας, ανέλαβε απευθείας την είσπραξη του ΕΤΜΕΑΡ και του τέλους Λιγνίτη από τους προμηθευτές χωρίς τη μεσολάβηση του ΑΔΜΗΕ. Αυτό, όπως μπορεί να καταλάβει κανείς, σημαίνει νέο φόρτο για τα στελέχη και το προσωπικό του ΔΑΠΕΕΠ, τη στιγμή που μιλάμε ήδη για σοβαρή υποστελέχωση. Μαθαίνω μάλιστα ότι ακόμα και ο σημερινός αριθμός εργαζομένων μπορεί να μην… μακροημερεύσει καθώς υπάρχουν στελέχη που είχαν διατεθεί από τον ΑΔΜΗΕ και πιθανότατα θα… πετάξουν!

Είναι έντονο το ενδιαφέρον που δείχνει το τελευταίο διάστημα ο Ρυθμιστής επιμένοντας να προβλέψει ως τακτικό προσωπικό τα 350 άτομα εξωτερικούς συνεργάτες του ΔΕΣΦΑ. Λεπτομέρεια που έχει τη δική της σημασία: ο ίδιος ο ΔΕΣΦΑ εισηγείται το 50% να διατηρηθεί ως συμβασιούχοι και το 50% ως τακτικό προσωπικό. Το ερώτημα είναι, ο ρυθμιστής  έχει αρμοδιότητα να καθορίσει πόσους εργαζόμενους χρειάζεται μια εταιρεία, πολλώ δε μάλλον όταν η εταιρεία αυτή πλέον ανήκει σε ποσοστό 66% σε νέο επενδυτή; Θα δούμε στην εξέλιξη....

Σας είχαμε μιλήσει για το στίγμα που δίνει για την επόμενη ημέρα της ΔΕΗ το προφίλ των δύο νέων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της επιχείρησης, των κυρίων Γ. Βενιέρη και Δ. Τζανίνη. Πέραν του βιογραφικού τους όμως - που έχει τη δική του σημασία – θέλω να επισημάνω και κάτι ακόμα. Φαίνεται ότι έστω και αργά κάτι αρχίζει να αλλάζει στη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας όσον αφορά στη νοοτροπία του διοικείν. Αυτό δείχνει, νομίζω, το γεγονός ότι τα δύο νέα στελέχη επιλέχτηκαν μετά από δημόσια προκήρυξη της θέσης και όχι από απευθείας διορισμό άνωθεν. Μαθαίνω επίσης ότι οι δύο αναπληρωτές διευθύνοντες σύμβουλοι που τοποθετούνται (ο ένας είναι ο Δ. Τζανίνης και ο άλλος ο Γρ. Κωστάκης που έρχεται από το ΔΕΔΔΗΕ) επελέγησαν επίσης μετά από ανοιχτή δημόσια πρόσκληση. Είναι σημαντικό βήμα, μακάρι να αποτελέσει αρχή μιας νέας εποχής στην εταιρική διακυβέρνηση. Γιατί, εδώ που τα λέμε, η ΔΕΗ λειτουργεί και κάπως σαν πιλότος στον κόσμο των ΔΕΚΟ…

Τυπικό είναι, που λέει και η διαφήμιση, αλλά να ξέρετε ότι ήρθε και εγγράφως από την DG Comp η επιστολή με την οποία δίνεται το πράσινο φως για το νέο χρονοδιάγραμμα για την αποεπένδυση των λιγνιτικών της ΔΕΗ. Καταληκτική ημερομηνία η 15^η Ιανουαρίου, οπότε θα πρέπει να αναγγείλει το ΥΠΕΝ στις Βρυξέλλες ότι «όλα ΟΚ». Θα είναι όμως στις 15 Ιανουαρίου όλα ΟΚ; Εδώ αρχίζουν τα στοιχήματα. Και για την τήρηση των προθεσμιών και – κυρίως – για τη επιτυχία του εγχειρήματος. Πάντως αύριο έρχεται στο Δ.Σ. της ΔΕΗ το προτεινόμενο SPA. Από αυτό θα κριθούν όλα…

Είναι γνωστό στην ενεργειακή πιάτσα ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των υποστηρικτών του λιγνίτη και των ανθρώπων της αγοράς των ΑΠΕ, είναι έντονος. Υπό την έννοια αυτή δε θα μπορούσε να μείνει ασχολίαστη από παράγοντες της αγοράς, η σύγκριση του Σ. Ψωμά μεταξύ της Πτολεμαΐδας 5 και των φωτοβολταϊκών, τα οποία  όπως ανέφερε ο ίδιος θα είναι πιο φθηνά στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.  Δεν μπορούν να μπουν στην ίδια ζυγαριά ένας λιγνιτικός σταθμός βάσης με τα φωτοβολταϊκά, η σύγκριση είναι αυθαίρετη, μου απαντά στέλεχος της αγοράς. Εάν πρόκειται για χιούμορ, τότε να το δεχθούμε. Όμως εάν το σχόλιο δεν είναι χιουμοριστικό τότε θα πρέπει να τεκμηριωθεί με περισσότερα επιχειρήματα, πέραν μιας απλής σύγκρισης μιας υποθετικής τιμής μεγαβατώρας, μεταξύ της Πτολεμαΐδας και των φωτοβολταϊκών, προσθέτει ο ίδιος…

Το είπε ο Στέλιος  Ψωμάς σε σημερινή εκδήλωση: η μονάδα Πτολεμαΐδα 5 που χτίζει τώρα η ΔΕΗ θα έχει ένα κόστος στα 70 ευρώ/MWh, γεγονός που σημαίνει ότι όταν λειτουργήσει στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, ακόμα και τα οικιακά φ/β θα έχουν χαμηλότερο κόστος από αυτό...

Έντονο άρωμα γυναίκας έχει αποκτήσει τελευταία το γραφείο του Γ. Σταθάκη, με τρεις συνεργάτιδες να καταλαμβάνουν εδώ και λίγες ημέρες νέες θέσεις στο επιτελείο του, ενισχύοντας έτσι το γυναικείο στοιχείο στον κύκλο των συνεργατών του υπουργού Ενέργειας. Κοινό στοιχείο και των τριών είναι ότι είναι δικηγόροι, που όλες έχουν περάσει από τα έδρανα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, για να ακολουθήσουν στη συνέχεια διαφορετικές διαδρομές στις μεταπτυχιακές σπουδές τους, αλλά και στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Πρόκειται για τις κυρίες Διονυσία Θεοδωρίτση, Ιωάννα Μανέτα και Βάια Καραθοδώρου, οι οποίες πλέον παίρνουν τις νέες θέσεις τους στο επιτελείο του Γ. Σταθάκη, σε μια περίοδο κατά την οποία οι υποθέσεις του ΥΠΕΝ που, λόγω της περίπλοκης φύσης τους, χρήζουν ιδιαίτερης νομικής υποστήριξης όλο και θα πληθαίνουν, ενώ και τα ήδη ανοικτά μέτωπα είναι επίσης αρκετά. Η κα. Διονυσία Θεοδωρίτση και η κα. Ιωάννα Μανέτα, προσελήφησαν σε θέσεις Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού στο γραφείο του υπουργού, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου.  Η τρίτη γυναίκα της παρέας, η κα. Βάια Καραθοδώρου, στην πραγματικότητα δεν αποτελεί νέα προσθήκη στο επιτελείο του ΥΠΕΝ, αφού ήδη από το 2016 εργαζόταν ως ειδικός σύμβουλος του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Απλώς τώρα προσελήφθη εκ νέου ως εμπειρογνώμονας ειδικού αντικειμένου, σε θέση εθελοντή και άμισθου Ειδικού Συμβούλου στο γραφείο του Γ. Σταθάκη. Διάβασα τα βιογραφικά και είναι εντυπωσιακά. Καλή δουλειά λοιπόν…

Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού για τα «μεγάλα» φωτοβολταϊκά, ο νέος διαγωνισμός για την κατηγορία αυτή θα γίνει, λέει η ΡΑΕ, προς το τέλος Ιανουαρίου. Αυτό έχει βεβαίως νόημα μόνον εάν αλλάξουν οι όροι του διαγωνισμού ώστε να «θεραπευθούν» οι ατέλειες. Προτάσεις για αλλαγές θα συζητηθούν στην ολομέλεια της Αρχής, είναι βέβαιον ωστόσο ότι η παλιά πρόταση, που στη συνέχεια αποσύρθηκε, για πλαφόν μέγιστης ισχύος που θα μπορεί να κατεβάζει κάθε νομικό πρόσωπο, είναι και πάλι στο τραπέζι. Όπως και άλλοι όροι. Αλλά όπως μπορεί κανείς να καταλάβει, το πρόβλημα είναι δομικότερο. Είναι, ακόμα, περιορισμένα τα ώριμα έργα που μπορούν να κατέβουν σε διαγωνισμούς, τόσο όσον αφορά το πλήθος τους, όσο και όσον αφορά τη διασπορά των ιδιοκτητών τους. Συνεπώς, όπως λένε και οι άνθρωποι του κλάδου: «αφήστε τα μπαλώματα και προχωρήστε γρήγορα τις αδειοδοτήσεις έργων».

Όπως ξέρετε η ΔΕΠΑ είχε προγραμματίσει να φέρει μεγάλο φορτίο LNG από την Αλγερία για να «γεμίσει» τη νέα δεξαμενή της Ρεβυθούσας ενόψει μάλιστα του χειμώνα. Οι αναβολές παράδοσης -σε εμπορική λειτουργία- της δεξαμενής εκ μέρους του ΔΕΣΦΑ «έριξαν έξω» τον προγραμματισμό εκείνου του φορτίου και οι Αλγερινοί δήλωσαν ότι δεν έχουν ούτε αέριο ούτε πλοίο για τη νέα ημερομηνία, δηλαδή για τις 29 Δεκεμβρίου. Χωρίς να γίνει γνωστό, υπήρξε αναστάτωση γιατί η χώρα κινδύνευε να μείνει χωρίς μπακ άπ αφού, όπως επίσης ξέρετε, εφέτος δεν υπάρχει πλοίο – αποθήκη ως «καβάτζα». Κάπου εκεί, άρχισε η αναζήτηση φορτίου στη διεθνή αγορά και η συγκυρία ήταν ευνοϊκή γιατί, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε το αμέσως προηγούμενο διάστημα, η τιμή της Cheniere ήταν πολύ καλή, και πάντως φθηνότερη από εκείνη του αλγερινού αερίου. Και κάπως έτσι έρχεται το πρώτο αμερικανικό LNG στη χώρα μας. Αυτό εξιστορούν οι άνθρωποι της ΔΕΠΑ. Εσείς προσθέστε στην εξίσωση ότι το υπουργείο Εξωτερικών (και η κυβέρνηση συνολικά) ήθελε οπωσδήποτε να έρθει, πάση θυσία, έστω και ένα αμερικανικό φορτίο αερίου. Το είχε υποσχεθεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός, και ο κ. Κατρούγκαλος το ήθελε στη «βαλίτσα» του για τις ΗΠΑ. Σημειώστε ότι χθες πρώτα έβγαλε πανηγυρική ανακοίνωση το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και μετά η ΔΕΠΑ…

Είναι γεγονός ότι το θεσμικό πλαίσιο για τις ενεργειακές κοινότητες που έχει δημιουργηθεί και πρόκειται να συμπληρωθεί περαιτέρω, είναι σημαντικό, καινοτόμο και ενδιαφέρον, καθώς, όπως λέει ο κ. Σταθάκης, για πρώτη φορά δίνεται η δυνατότητα σε πολίτες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τοπικούς φορείς, αυτοδιοίκηση, να αποκτήσουν ενεργή εμπλοκή στη διαδικασία μετασχηματισμού του ενεργειακού συστήματος της χώρας.

Ειδικά η παραγωγή από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, η οποία έχει ενισχυθεί πολλαπλώς (και δικαίως) στο πλαίσιο της γενικής κατεύθυνσης για την προστασία του περιβάλλοντος, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της εγχώριας ενεργειακής ασφάλειας, γίνεται σταδιακά υπόθεση για μεγάλους, μόνον, παίκτες με ισχυρά κεφάλαια.

Μετά την περίοδο του «λαϊκού καπιταλισμού» με τα χιλιάδες μικρά φωτοβολταϊκά πάρκα που φτιάχτηκαν σε όλη την Ελλάδα με εξασφαλισμένες υψηλές τιμές απορρόφησης του «πράσινου» ρεύματος, αλλά και τις ευνοϊκές προϋποθέσεις για φωτοβολταϊκά σε στέγες, περάσαμε στην περίοδο των χαμηλών τιμών που μπορούν να είναι συμφέρουσες μόνον για έργα πολύ μεγάλης κλίμακας.

Υπό αυτή την έννοια, ο θεσμός των ενεργειακών κοινοτήτων έρχεται να δώσει και πάλι τη δυνατότητα εμπλοκής στην παραγωγή ενέργειας, συνεταιριζόμενων πολιτών και φορέων που αλλιώς δεν θα είχαν καμία τέτοια πιθανότητα. Αλλά και για το ίδιο το ηλεκτρικό σύστημα, είναι ευεργετικό το μοντέλο τοπικής παραγωγής και τοπικής κατανάλωσης.

Πρέπει συνεπώς να προωθηθεί η ιδέα και να τονωθεί το ενδιαφέρον. Η επιδότηση μέσω του ΕΣΠΑ θα λειτουργήσει σίγουρα θετικά προς αυτή την κατεύθυνση. Εκείνο όμως που πρέπει να διασφαλιστεί είναι ότι δεν θα δούμε μια μαζική μεταμόρφωση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων σε θιασώτες των συνεταιρισμών και των ενεργειακών κοινοτήτων προκειμένου να απομυζήσουν τα προνόμια που θεσμοθετούνται.

Το προηγούμενο των ΚΟΙΝΣΕΠ που ξεφύτρωσαν ανά τη χώρα χωρίς να έχουν καμία πραγματική σχέση με κοινωνικούς συνεταιρισμούς πρέπει να προβληματίσει…

(editorial στο Energy Weekly Review του energypress)

Βλέπω από τις αντιδράσεις σας, (εσάς των αναγνωστών…) ότι έχετε κουραστεί με το απίστευτο πιγκ πογκ ανάμεσα στον ΑΔΜΗΕ και τον EuroAsia Interconnector, σχετικά με την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Αττικής (βλέπε εδώ και εδώ τις χθεσινές εξελίξεις). Και δίκαια μας ρωτά φίλος της στήλης: «Τόσο δύσκολο είναι να βρεθεί κοινά αποδεκτή λύση;». Να σας πω τη γνώμη μου. Η λύση είναι πολύ εύκολο να βρεθεί (και πιθανότατα θα βρεθεί) αρκεί να ξεκαθαρίσει ποιος θα έχει το πάνω χέρι στον καθορισμό των τεχνικών προδιαγραφών του έργου. Όπερ μεθερμηνευόμενο: θα μπορούν να «χτυπήσουν» την προμήθεια καλωδίων, μετασχηματιστών κ.λπ. κινεζικές εταιρείες ή θα μείνουν απέξω και θα κάνουν τις δουλειές οι Ευρωπαίοι; Εκεί είναι τα λεφτά, εκεί είναι και ο πόλεμος. Μιλάμε για την κατασκευή του έργου, διότι για την εκμετάλλευσή του, αφού υλοποιηθεί, τα πράγματα είναι πιο καθαρά. Αλλά σας είπα, η γνώμη μου είναι, μπορεί και να πέφτω έξω…

Η υπόθεση των έξυπνων μετρητών είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα της ελληνικής ολιγωρίας αλλά και του ιδιαίτερου ρυθμού με τον οποίο κινούνται τα πράγματα στη χώρα μας. Φαίνεται λοιπόν ότι το ελληνικό μοντέλο, βρίσκει επίδοξους ... μιμητές και αλλού. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι η Ελλάδα συμμετέχει δια της Ρυθμιστικής Αρχής, σε twinning project, στην Αυστρία, με θέμα την "την αξιοπιστία του συστήματος ηλεκτρισμού και την εγκατάσταση έξυπνων μετρητών στη Γεωργία". Αναρωτιέμαι τι θα πρωτοπεί το στέλεχος της ΡΑΕ που θα συμμετάσχει στο project: για τους αλλεπάλληλους αποτυχημένους διαγωνισμούς; για την αδυναμία να τηρηθούν στοιχειωδώς τα χρονοδιαγράμματα; ή για το power game που βρίσκεται σε εξέλιξη για τον έλεγχο του project που έχει ως αποτέλεσμα να μην έχει γίνει απολύτως τίποτα; Τώρα που το ξανασκέφτομαι, το ελληνικό fail story ίσως να είναι χρήσιμο ως παράδειγμα προς αποφυγή. Τώρα εάν μας συμφέρει να κάνουμε και εξαγωγή τις αποτυχίες μας, αυτό είναι άλλο θέμα. Το σίγουρο είναι ότι η Βιέννη όσο πλησιάζουν οι γιορτές είναι όλο και πιο όμορφη...