Τα market test της ΔΕΗ

Πραγματικά θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα επερχόμενα market tests, αν βέβαια ποτέ γίνουν, που αφορούν την πώληση μέρους των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής της κρατικής ΔΕΗ ΑΕ και παραχώρηση της εκμετάλλευσης των ορυχείων που τις τροφοδοτούν. 
Και θα έχουν ενδιαφέρον στην κατεύθυνση της αποκάλυψης του πραγματικού κόστους, σταθερού και μεταβλητού, των παραγωγικών αυτών assets (πόρων) της κρατικής ΔΕΗ ΑΕ. Γιατί λογικό και αναμενόμενο είναι ο υποψήφιος επενδυτής να ξεσκονίσει εξονυχιστικά, όλα τα πραγματικά κόστη της εν δυνάμει υποψήφιας επένδυσής του και να διερευνήσει κατά ποσό αυτά συνάδουν με τους γενικά αποδεκτούς κανόνες της βέλτιστης πρακτικής (best practice) για τέτοιου είδους assets.
Πρόσφατα βέβαια, για αυτούς που καταλαβαίνουν αλλά και για αυτούς που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, έχουμε γίνει μάρτυρες κοστολογικών στοιχείων της κρατικής ΔΕΗ ΑΕ, για την τελευταία τουλάχιστον 6ετία, που απλά πόρρω απέχουν από το να χαρακτηριστούν κατ’ ελάχιστον λογικά (ΥΚΩ, εισαγωγές ενέργειας από τις βόρειες διασυνδέσεις της χώρας, αδικαιολόγητες ή χωρίς προστιθέμενη αξία συμβάσεις έργων και υπηρεσιών, κλπ, κλπ...). Αν προσθέσετε σε όλα αυτά, ότι τα τεκταινόμενα στο ενεργειακό τοπίο τα τελευταία 2 χρόνια ήταν, για τους πραγματικούς γνωστές των ενεργειακών αγορών, απολύτως προβλέψιμα εδώ και μια 10ετία και η κρατική ΔΕΗ ΑΕ δεν έκανε απολύτως τίποτα για την αναγκαία προσαρμογή της στην νέα πραγματικότητα, καταλαβαίνετε για τι ακριβώς μιλάμε. Για παράδειγμα η γνωστή πλέον σε όλους επιταγή για μείωση του μεριδίου της ΔΕΗ σε λιγνίτες και νερά θα έπρεπε να έχει ήδη δρομολογηθεί εδώ και μια 8ετία τουλάχιστον, όταν περίπου ξεκίνησε η ανάπτυξη των ΑΠΕ στην χώρα μας και οι απώλειες της σε λιγνιτική και υδροηλεκτρική παραγωγή να έχουν αντισταθμιστεί με ένα εύλογο μερίδιό της στις ΑΠΕ. Αν τα πράγματα είχαν δρομολογηθεί με αυτό τον τρόπο, που ήταν δουλειά της κρατικής ΔΕΗ ΑΕ να πράξει (μια και αυτή είχε και έχει ακόμα και το καρπούζι και το μαχαίρι), απλά θα είχαν φυσιολογικά προκύψει στην αγορά 4 με 5 παίκτες με περίπου ισοδύναμα παραγωγικά χαρτοφυλάκια, αποτελούμενα δηλ. από περίπου ισοδύναμα μείγματα των διαθέσιμων παραγωγικών πόρων (assets) και η πίτα στην λιανική θα είχε φυσιολογικά και ορθολογικά μοιραστεί μεταξύ τους.
Όλα αυτά βέβαια δεν έγιναν. Για να δούμε λοιπόν την συνέχεια...για αυτούς που καταλαβαίνουν αλλά και για αυτούς που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

- Ο Μιχάλης Κουναλάκης είναι αεροναυπηγός και ειδικός σε θέματα ενέργειας