Οι ΗΠΑ κάνουν όνειρα για το πετρέλαιο, η βιομηχανία όμως όχι

Το πιο φιλόδοξο πλάνο γεωτρήσεων που υπήρξε ποτέ στις ΗΠΑ παρουσίασε ο Τραμπ με 47 νέες μισθώσεις σε υπεράκτια οικόπεδα και επέκταση της δραστηριότητας σε γεωγραφικό εύρος το οποίο ξεπερνάει κάθε προηγούμενο.

Η κυβέρνηση Τραμπ καλεί να «ανοίξουν» οι περιοχές της Αρκτικής, του Ατλαντικού και του Βόρειου Ειρηνικού ενώ προς εκμετάλλευση θα παραχωρηθούν και περιοχές στον Κόλπο του Μεξικού.

Όπως προβλέπει το πρόγραμμα χρηματοδοτικής μίσθωσης 2019-2024, το οποίο αντικαθιστά το προηγούμενο πλάνο του Ομπάμα, το 90% της συνολικής αμερικανικής υφαλοκρηπίδας (OCS) θα διατεθεί και πάνω από το 98% των ομοσπονδιακών υπεράκτιων περιοχών θα είναι διαθέσιμες για την ανάπτυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με το σχέδιο πρότασης, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιδιώκει να μισθώσει 47 αγροτεμάχια, 19 από την ακτή της Αλάσκας, 12 στον Κόλπο του Μεξικού, εννέα στον Ατλαντικό και 7 στην περιοχή του Ειρηνικού.

Η αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί ότι στα προτεινόμενα πεδία υπάρχουν 90 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και 319 τρις κυβικά πόδια φυσικού αερίου ή αποθέματα τα οποία είναι περίπου κατά 80% περισσότερα σε σχέση με αυτά που είναι σήμερα διαθέσιμα.  Όπως δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Εσωτερικών Ryan Zinke, «υπό την προεδρία του Τραμπ, πρόκειται να γίνουμε η μεγαλύτερη υπερδύναμη στην ενέργεια παγκοσμίως», δηλώνει ο Zinke.

Φυσικά, η πρόταση αυτή δεν έγινε χωρίς αντιδράσεις.  Τουλάχιστον 64 περιβαλλοντικές οργανώσεις συνυπογράφουν μια κοινή επιστολή κατά της απόφασης υποστηρίζοντας ότι αυτή η ενέργεια θα προκαλούσε «σοβαρή και μη αποδεκτή βλάβη» στη ναυτική ζωή, στις οικονομίες των παράκτιων περιοχών και στα δημόσια ύδατα. Όπως σημειώνει η Diane Hoskins, υπεύθυνη της καμπάνιας Oceana, «αυτή η ολοκληρωτική υπεράκτια γεωτρητική δραστηριότητα αποτελεί ξεκάθαρο παράδειγμα της πολιτικής που ασκείται στους λαούς αγνοώντας την ευρεία αντίδραση σε τοπικό και εθνικό επίπεδο».

Το πρόβλημα όμως δεν έγκειται στις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας. Το σημαντικότερο είναι ότι για τις περισσότερες περιοχές που πρόκειται να διατεθούν, το ενδιαφέρον από την πλευρά της βιομηχανίας πετρελαίου και αερίου είναι αβέβαιο. Παρά το γεγονός ότι οι πετρελαϊκές υποστηρίζουν το άνοιγμα περισσότερων περιοχών προς εξερεύνηση, δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο αν οι επιχειρήσεις είναι διατεθειμένες να δαπανήσουν μεγάλα ποσά για άγνωστες σε αυτές περιοχές. Η πιο ελκυστική φαίνεται να είναι η περιοχή της ανατολικής ακτής του Κόλπου του Μεξικού, κοντά στη Φλόριντα όπου τα υπό παραχώρηση μπλοκ βρίσκονται σχετικά κοντά στις περιοχές όπου ήδη σημειώνεται γεωτρητική δραστηριότητα στις ακτές της Λουιζιάνας.

«Θολό» παραμένει το τοπίο και σε άλλες περιοχές με αποτέλεσμα η βιομηχανία να τις αντιμετωπίζει με σχετική καχυποψία. Τα πιθανά αποθέματα στον Ατλαντικό και Ειρηνικό Ωκεανό δεν έχουν πιστοποιηθεί ενώ και τα οικονομικά μεγέθη είναι επίσης «ρευστά». Οι τελευταίες σχετικές μελέτες που έγιναν ανάγονται στο 1980.

Ακόμη και στο πιο δυναμικό σενάριο, θα χρειάζονταν χρόνια μέχρι τη στιγμή που οι επιχειρήσεις θα ξεκινήσουν την υπεράκτια δραστηριότητα σε αυτές τις περιοχές. Ανασταλτικά λειτουργεί βέβαια και η χαμηλή τιμή του πετρελαίου σε σχέση με πριν από π.χ 10 ή πέντε χρόνια (η οποία είναι σήμερα μειωμένη κατά 50%).

(insider.gr, με πληροφορίες από το oilprice.com)