ΔΕΣΦΑ: Ποιά "ανταλλάγματα" έπεσαν στο τραπέζι από τους Αζέρους και απορρίφθηκαν - Δυτικό ενδιαφέρον για τις εξελίξεις

Με το ρολόι να μετρά αντίστροφα μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, όταν και λήγει η ισχύς της εγγυητικής επιστολής  καλής εκτέλεσης, όλα δείχνουν ότι οδεύουμε προς οριστικό ναυάγιο στην υπόθεση της πώλησης του ΔΕΣΦΑ στη Socar. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η στάση τόσο της ελληνικής κυβέρνησης όσο και των αζέρων επενδυτών.

Αφενός η κυβέρνηση μέχρι στιγμής δε δείχνει διατεθειμένη να συζητήσει οποιαδήποτε αλλαγή στην επίμαχη τροπολογία που προκάλεσε την αντίδραση των αγοραστών, αφετέρου οι εκπρόσωποι της Socar διαμηνύουν ότι η δική τους πλευρά δεν πρόκειται να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία για την εξεύρεση λύσης.

Η πλευρά των Αζέρων πάντως έχει διαμηνύσει ότι η μοναδική περίπτωση να προχωρήσει η συμφωνία είναι να υπάρξει αποζημίωση για τα έσοδα που χάνονται από την αλλαγή των δεδομένων που επιφέρει η ψήφιση της τροπολογίας. Αυτό θα μπορούσε να γίνει είτε με αναπροσαρμογή του τιμήματος ή με κάποια άλλη έμμεση αποζημίωση. Το πρώτο, η μείωση δηλαδή του τιμήματος, δεν μπορεί να εφαρμοστεί γιατί πρακτικά θα σήμαινε την κατάρρευση του διαγωνισμού, καθώς θα υπήρχε εκ των υστέρων αλλαγή των όρων. Για το δεύτερο, την έμμεση δηλαδή αποζημίωση, οι πληροφορίες του energypress αναφέρουν ότι έχει υπάρξει στο παρελθόν ένα σχετικό αίτημα - πρόταση των Αζέρων, το οποίο όμως είχε απορριφθεί από την ελληνική πλευρά. Το αίτημα αφορούσε το να πάρει η SOCAR το σύνολο των ταμειακών διαθεσίμων του ΔΕΣΦΑ (περί τα 100 εκατ. ευρώ) και να παραιτηθεί το δημόσιο από το μερίδιό του. Αυτό, σύμφωνα με όσα φέρονται να πιστεύουν οι Αζέροι, θα ήταν μια έμμεση αποζημίωση, αλλά όπως προαναφέρθηκε κάτι τέτοιο έχει αποκλειστεί.

Από την άλλη αναμένεται η στάση που θα κρατήσουν οι ιταλοί της Snam, της εταιρείας δηλαδή που φέρεται να έχει συμφωνήσει για την απόκτηση μεριδίου από το 66% που θα αγοράζουν οι Αζέροι, στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την έγκριση της μεταβίβασης.

Ωστόσο η στάση της κυβέρνησης και κυρίως του αρμόδιου υπουργού Π. Σκουρλέτη, κάθε άλλο παρά προμηνύει την ανάληψη νέας πρωτοβουλίας, με στόχο να ολοκληρωθεί η πώληση. Αντίθετα, όλο και κερδίζει έδαφος η πρόταση για την εφαρμογή εναλλακτικού πλάνου, για πώληση μειοψηφικού μεριδίου σε στρατηγικό επενδυτή κατά το πρότυπο του ΑΔΜΗΕ.

Τώρα ενώ η στάση όλων των πλευρών «δείχνει» ναυάγιο, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που δυνητικά θα μπορούσε να ανατρέψει τα δεδομένα. Ο λόγος για τη δυσαρέσκεια που έχει καταγραφεί για τις εξελίξεις στο ΔΕΣΦΑ από την αμερικανική πλευρά. Είναι σαφές ότι η είσοδος της Socar στην αγορά της Ελλάδας αλλά και της ευρύτερης περιοχής της νοτιοανατολικής Ευρώπης, ήταν μια εξέλιξη που αντιμετωπιζόταν θετικά , κυρίως στο πλαίσιο της πολιτικής για την περαιτέρω διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών προμήθειας, του ανταγωνισμού και της ενεργειακής ασφάλειας. Τώρα εάν αυτή η δυσαρέσκεια θα μεταφραστεί σε συγκεκριμένες αντιδράσεις και πιέσεις, αυτό απομένει να φανεί στην πράξη, μέχρι την εκπνοή της προθεσμίας του Σεπτεμβρίου…