Το νέο φως μέσα από τα παλιά παράθυρα...

Διάβαζα το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του έμπειρου συναδέλφου Μιχάλη Καϊταντζίδη (Συγγραφέας μεταξύ άλλων του βιβλίου Πετρέλαιο: Η Αυτοκρατορία του «Μαύρου Χρυσού») σχετικά με την ιστορία των ερευνών για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα, με αφορμή τον εν εξελίξει διαγωνισμό για τις τρεις περιοχές. Δηλαδή για τα 35 χρόνια "φαγούρας" που ουσιαστικά δεν οδήγησαν πουθενά, παρόλο που έγιναν γεωφυσικές έρευνες και κάμποσες γεωτρήσεις. Και σκέφτηκα πώς προέκυψαν οι δύο μεγαλύτερες ανακαλύψεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ιστορία της Μεσογείου, προ ετών ο «Λεβιάθαν» στο Ισραήλ και τώρα το κοίτασμα Zohr στην Αίγυπτο. Στην πρώτη περίπτωση, πάνω στο κοίτασμα «καθόταν» οκτώ χρόνια η British Gas, εταιρεία τεράστιου μεγέθους και δεν έβρισκε τίποτε. Έφυγε, μπήκε για έρευνα μια μεσαίου μεγέθους ισραηλινή εταιρεία, η Ratio, και ανακάλυψε 15 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αέριο! Στην δεύτερη περίπτωση, είχαμε την Shell, την μεγαλύτερη πετρελαϊκή στον κόσμο να ψάχνει στην Αίγυπτο και να φεύγει τελικά χωρίς αποτέλεσμα. Και να έρχεται τώρα η ιταλική ENI και να ανακαλύπτει κοίτασμα 30 τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, αλλάζοντας τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή! Το νέο φως μέσα από τα παλιά παράθυρα, δηλαδή, ήταν πιο ισχυρό...