Η αλλαγή γραμμής μετά τον Λαφαζάνη φαίνεται ότι έφερε αποτελέσματα

Θα δούμε βεβαίως και το τελικό κείμενο και θα έχουμε την ακριβή εικόνα, αλλά νομίζω ότι με βάση αυτά που γνωρίζουμε για το τρίτο μνημόνιο με τους θεσμούς, όσον αφορά στα ενεργειακά, μπορούμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις: Τα μέτρα για την απελευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου είχαν προεξοφληθεί και πάντως δεν αποτελούσαν κόκκινη γραμμή. Στα καυτά όμως θέματα η κυβέρνηση απέφυγε την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και απέφυγε επίσης την άμεση αναφορά στη "μικρή ΔΕΗ". Ακόμα και η αναφορά στις δημοπρασίες NOME είναι "δια της πλαγίας".  Θα μπορούσε δηλαδή να πεί κανείς ότι το ενεργειακό πακέτο του μνημονίου είναι μάλλον soft. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη στάση που κράτησε κατά τις διαπραγματεύσεις η νέα ηγεσία του ΥΠΑΠΕΝ. Δεν εννοώ ότι... αντιστάθηκε στις πιέσεις των ξένων και τα λοιπά. Αυτά είναι μόνον για κατανάλωση... Εννοώ ότι σε αντίθεση με τη γραμμή Λαφαζάνη (σύμφωνα με την οποία δεν αναγνωρίζουμε τους τροϊκανούς, δεν συναντιόμαστε μαζί τους και συνεπώς, στην πραγματικότητα, ότι έρθει ας έρθει...) το υπουργείο επί Σκουρλέτη ενεπλάκη ουσιαστικά στη διαπραγμάτευση και κατέθεσε συγκεκριμένες και "δουλεμένες" προτάσεις μέσα στο πλαίσιο των όσων είχαν συμφωνηθεί στη Σύνοδο Κορυφής. Αυτό, ως φαίνεται, έφερε σε ρεαλιστικότερη βάση την όλη συζήτηση και είχε θετικό αποτέλεσμα. Τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, γιατί όπως θα έχετε καταλάβει, από την εφαρμογή, ή όχι, όσων προβλέπονται στο μνημόνιο, θα εξαρτηθούν πολλά από εκείνα που έχουμε να δούμε στο ενεργειακό μέλλον της χώρας..