Μελέτη του ΕΜΠ "αδειάζει" τις επερχόμενες αυξήσεις στα ΑΔΙ

Τρία εναλλακτικά σενάρια για τη λειτουργία της αγοράς και τη διαμόρφωση των ΑΔΙ εξετάζει μελέτη του Πολυτεχνείου και του καθηγητή Παντελή Κάπρου, που πραγματοποιήθηκε μετά από αίτημα της εταιρείας Verbund Energa.. Τη μελέτη επισύναψε η Verbund Energa στην επιστολή της προς το ΥΠΕΚΑ και τη ΡΑΕ, όπου ζητεί να μην επιβληθεί αύξηση στην τιμή των αποδεικτικών διαθεσιμότητας ισχύος. Η μελέτη του ΕΜΠ ειδικότερα αναλύει τρία διαφορετικά σενάρια για τη λειτουργία της αγοράς και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να διαμορφωθούν οι πληρωμές των ΑΔΙ.

Στο πρώτο σενάριο εξετάζει τη λειτουργία της αγοράς με την προϋπόθεση ότι οι τιμές προσφοράς στο pool της αγοράς γίνονται στο μεταβλητό κόστος (γεγονός που οφείλεται είτε στον τέλειο ανταγωνισμό είτε σε dumping τιμών). Σε αυτή την περίπτωση η μελέτη συμπεραίνει ότι δεν πρέπει να γίνονται πληρωμές με βάση την ισχύ για την ανάκτηση του κεφαλαιουχικού κόστους. Πιο λογικό θα ήταν να υιοθετηθούν εργαλεία αγοράς που θα επιτρέπουν την ανάκτηση του κόστους όπως πχ τα πιστοποιητικά ισχύος ή οι forward συμβάσεις ισχύος.

Στο δεύτερο σενάριο οι τιμές στο Pool είναι πάνω από τα μεταβλητά κόστη και επομένως ο ρυθμιστής θα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά ποιο κομμάτι του κεφαλαιουχικού κόστους ανακτάται από τη χονδρική αγορά. Εάν το εναπομείναν κομμάτι είναι μικρό τότε οι πληρωμές ισχύος σε λογικά επίπεδα θα μπορούσαν να αποδειχθούν αποτελεσματικές και αποδοτικές. Σε αυτή την περίπτωση είναι προτιμότερο να καλύπτονται τα κόστη για τις μονάδες αιχμής και όχι για όλους τους τύπους των μονάδων. Για την ελληνική αγορά το 2009 η μελέτη προτείνει ως λογικό ύψος των 30 έως 35 χιλιάδων ευρώ ποσό που μπορεί να συμπληρωθεί με μέτρα για την προώθηση βοηθητικών και εφεδρικών μονάδων.

Στο τρίτο σενάριο η ενσωμάτωση του κόστους του άνθρακα αποκαλύπτει προβλήματα που αφορούν στο μη αποδοτικό ενεργειακό μείγμα παραγωγής. Η περίπτωση της ελληνικής αγοράς βρίσκεται σύμφωνα με τη μελέτη πιο κοντά στο συγκεκριμένο σενάριο. Η μελέτη θεωρεί ότι ο ρυθμιστής δεν πρέπει να αυξήσει τις πληρωμές ισχύος για την ανάκτηση του κεφαλαιουχικού κόστους καθώς κάτι τέτοιο θα ενθάρρυνε μη αποδοτικούς τύπους μονάδων και θα έδινε λάθος σήμα για την αλλαγή του ενεργειακού μείγματος στο μέλλον. Στο συγκεκριμένο σενάριο η πλέον κατάλληλη πολιτική είναι θα δοθεί μια μέτρια αύξηση για την ανάκτηση μέρους του κεφαλαιουχικού κόστους στις μονάδες αιχμής.