Κινεζικά φωτοβολταϊκά πάνελς από τον... Ασπρόπυργο!

Την προοπτική δημιουργίας στην Ελλάδα εργοστασίων που θα κατασκευάζουν φωτοβολταϊκά πάνελς με πρώτες ύλες από την Κίνα, συζήτησαν, σύμφωνα με πληροφορίες του energypress, επιχειρηματίες που συνοδεύουν τον πρωθυπουργό στο ταξίδι του στο Πεκίνο.

Οι συζητήσεις έγιναν με συγκεκριμένες Κινεζικές εταιρείες που εξάγουν μεγάλες ποσότητες πάνελς στην Ευρωπαϊκή αγορά και οι οποίες έχουν να αντιμετωπίσουν το δασμολογικό «μπλόκο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως γνωστόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την επιβολή προσωρινών δασμών εισαγωγής για τα φωτοβολταϊκά πάνελ από την Κίνα με μέσο συντελεστή φορολόγηση 47%. Η επίσημη ανακοίνωση και θέσπιση του νέου δασμού θα γίνει από τις 5 Ιουνίου και μετά, όταν δηλαδή θα έχει λήξει η προθεσμία της επιτροπής της ΕΕ, που διερευνά την περίπτωση αθέμιτου ανταγωνισμού από πλευράς Κίνας, ωστόσο, ακόμα και αν υπάρξουν κάποιες τροποποιήσεις, (δεδομένου ότι διεξάγεται τις ημέρες αυτές ένας πραγματικός πόλεμος επί ευρωπαϊκού εδάφους) θεωρείται δεδομένο ότι τα πάνελς Κινεζικής προέλευσης θα βρίσκουν στο εξής μεγάλα εμπόδια για να εισέλθουν στην ευρωπαϊκή αγορά.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Κινέζοι κατασκευαστές αναζητούν διέξοδο επί ευρωπαϊκού εδάφους. Σύμφωνα με όσα συζητήθηκαν, το βασικό Κινεζικό σχέδιο είναι να έρχονται στον Πειραιά τα βασικά εξαρτήματα (δηλαδή οι φωτοβολταϊκές κυψέλες και τα ηλεκτρονικά) και να γίνεται συναρμολόγηση σε εργοστάσια που θα εγκατασταθούν σε συνεργασία με ελληνικές επιχειρήσεις, είτε στο Θριάσιο είτε και στην ευρύτερη περιοχή της Στερεάς ή της Πελοποννήσου. Στη συνέχεια τα προϊόντα αυτά θα διοχετεύονται όχι μόνον στην ελληνική αγορά που θεωρείται μικρή, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη που συνεχίζει να παρουσιάζει ανοδική πορεία στον κλάδο των φωτοβολταϊκών.

Τα εργοστάσια συναρμολόγησης φωτοβολταϊκού εξοπλισμού θεωρούνται εντάσεως κεφαλαίου και όχι εργασίας, καθώς δεν απαιτούνται παρά ελάχιστα εργατικά χέρια. Αυτό σημαίνει ότι η μεταφορά της συγκεκριμένης δραστηριότητας από την Κίνα στην Ελλάδα δεν θα επιβαρύνει καθοριστικά το κόστος παραγωγής. Από την άλλη, τα πάνελς που θα παράγονται επί ελληνικού εδάφους θα έχουν το πλεονέκτημα του ευρωπαϊκού προϊόντος που δεν θα υπόκειται φυσικά σε δασμούς. 

Η δραστηριοποίηση της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά θεωρείται ευνοϊκός παράγοντας, καθώς, όπως έχει φανεί, οι Κινέζοι βλέπουν τον Πειραιά ως «πύλη εισόδου» των προϊόντων τους στην Ευρώπη. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος για τον οποίο ενδιαφέρονται και για τους ελληνικούς σιδηροδρόμους.

Πρέπει να σημειωθεί τέλος, ότι η συνεργασία με τους Κινέζους είναι πιθανόν να αφορά και κάποια από τα τρία ήδη υπάρχοντα ελληνικά εργοστάσια παραγωγής φωτοβολταϊκού εξοπλισμού, τα οποία σήμερα υπολειτουργούν, μη μπορώντας να αντέξουν (όπως άλλωστε και εκείνα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών), την επιθετική εμπορική πολιτική των Κινεζικών εταιρειών.