Καθυστέρηση από τα… αποδυτήρια για το νέο Χωροταξικό των ΑΠΕ φέρνει η παραίτηση Μπακογιάννη από το ΥΠΕΝ - Οι ημερομηνίες, τα σχόλια της αγοράς και η ανησυχία της κυβέρνησης

Τον κίνδυνο νέων καθυστερήσεων στο Χωροταξικό των ΑΠΕ καθώς και σε άλλα κρίσιμα νομοθετήματα του ΥΠΕΝ προοιωνίζεται η παραίτηση του Ευθύμιου Μπακογιάννη από τη θέση του Γενικού Γραμματέα Χωρικού Σχεδιασμού.

Οι εκτιμήσεις αυτές δεν προέρχονται μόνο από την αγορά που άλλωστε έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη καθυστέρηση των περιοριστικών για την ίδια πλαισίων, όπως το νέο Χωροταξικό των ΑΠΕ.

Τα μηνύματα ανησυχίας πηγάζουν από το ίδιο το κυβερνητικό στρατόπεδο με στελέχη του να περιγράφουν ανοιχτά τον κίνδυνο καθυστερήσεων για νομοθετήματα με ισχυρό πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο και μάλιστα καθ’ οδόν προς τις εκλογές.

Η απώλεια του Νίκου Ταγαρά μαζί με το κενό που αφήνει ο άνθρωπος που χειριζόταν ανελλιπώς από το 2019 μέχρι σήμερα όλα τα κρίσιμα περιβαλλοντικά θέματα, προμηνύουν δυστοκίες όχι μόνο στα τρία Ειδικά Χωροταξικά των ΑΠΕ, του Τουρισμού και της Βιομηχανίας, αλλά και σε πλειάδα θεμάτων όπου η περιβαλλοντική νομοθεσία εμπλέκεται με αποφάσεις που αφορούν το σκέλος της ενέργειας.

Με δεδομένο ότι η νέα υφυπουργός Περιβάλλοντος Μαριλένα Σούκουλη, όσο και ο διάδοχος του Ευ.Μπακογιάννη, θα χρειαστούν χρόνο για να ενημερωθούν πάνω στο αντικείμενο, δεν αποκλείεται τα συγκεκριμένα κείμενα να αργήσουν να πάρουν για το δρόμο για τη Βουλή.

Τα τρία Χωροταξικά, για τις ΑΠΕ, τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία, για τα οποία τη βασική ευθύνη εκπόνησης είχε ο πρώην Γ.Γραμματέας, βρίσκονται σήμερα μετά από πολυετή αναμονή σε φάση δημόσιας διαβούλευσης με τις ημερομηνίες να εκπνέουν στις 24, τις 25 Ιουνίου και τις 10 Ιουλίου, αντίστοιχα.

Τα σχόλια, όπως δείχνουν οι αντιδράσεις της αγοράς θα είναι όχι μόνο πολλά, αλλά και άκρως εξειδικευμένα, που σημαίνει ότι απαιτούν από τη πλευρά του ΥΠΕΝ, μια ομάδα με αντίστοιχο backround.

“Οπως συμβαίνει σε κάθε διαβούλευση, κάποια από τα σχόλια θα ενσωματωθούν στο τελικό κείμενο. Αυτό χρειάζεται πολιτική ηγεσία με εμπειρία και βαθιά γνώση του αντικειμένου, όχι μόνο της ενεργειακής αλλά και της χωροταξικής νομοθεσίας. Ποιος θα το κάνει;” διερωτώνται στελέχη του χώρου των ΑΠΕ.

Τα περιθώρια χρόνου είναι στενά

Τα τρία ωστόσο Χωροταξικά και ο περιοριστικός τους χαρακτήρας αποτελούν μια κεντρική κυβερνητική κατεύθυνση με στόχο, ειδικά σε μια συγκυρία όπου η παράμετρος των εκλογών έχει μπει για τα καλά στη συζήτηση, να σταλεί το μήνυμα ότι το κράτος αφουγκράζεται τις κοινωνικές ανησυχίες για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη τουριστικών μονάδων και έργων ΑΠΕ.

Επειτα συνδέονται με κοινοτικές υποχρεώσεις. Ο λόγος στη περίπτωση των ΑΠΕ αφορά την Οδηγία «RED III», την οποία η Ελλάδα ψήφισε με καθυστέρηση τον Απρίλιο και στόχο έχει να επιταχύνει το βηματισμό της πράσινης μετάβασης.

Κάποιοι στην ενεργειακή αγορά “βλέπουν” στην αποχώρηση Μπακογιάννη, ο οποίος ακολουθούσε τη πιο σκληρή γραμμή στα περιβαλλοντικά, μια ευκαιρία να επηρεάσουν τις πιο ήπιες φωνές για να πετύχουν αλλαγές στις τελικές ρυθμίσεις του Χωροταξικού υπέρ των ΑΠΕ στο πλαίσιο της διαβούλευσης.

Η βασική ωστόσο ανησυχία (και της κυβέρνησης) είναι ποιος θα επεξεργαστεί τα σχόλια που πρόκειται να κατατεθούν στη διαβούλευση γύρω στις 20 Ιουνίου και τα οποία θα επιχειρούν, όπως λένε οι πληροφορίες, να ποσοτικοποιήσουν τις επιπτώσεις των περιορισμών.

Στη περίπτωση για παράδειγμα της ΕΛΕΤΑΕΝ που τη περασμένη Πέμπτη είχε διαδικτυακή συνέλευση των μελών της, οι ασκήσεις που έχουν γίνει, λέγεται ότι δείχνουν πως το νέο Χωροταξικό αποκλείει από επενδύσεις το 60% όλης της επικράτειας.

Η άσκηση έγινε συνυπολογίζοντας όλους τους περιορισμούς που θέτει το νέο πλαίσιο. Από το “στοπ” σε αιολικά για πάνω από 1.200 μέτρα και σε νησιά με έκταση κάτω των 300 τ.χλμ, έως το απαγορευτικό στις λεγόμενες Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ), αλλά και τον αποκλεισμό ολόκληρης της δημοτικής ενότητας αν η μέση ταχύτητα του ανέμου είναι κάτω από τα 4 μέτρα το δευτερόλεπτο.

Στην επιχειρηματολογία της η ΕΛΕΤΑΕΝ, όπως και άλλοι φορείς, λέγεται ότι θα ποσοτικοποιούν τις επιπτώσεις (π.χ. τι θα σημαίνει για την ασφάλεια το προκαλούμενο έλλειμα αιολικής παραγωγής κατά την επόμενη κρίση που θα προκληθεί από τα ορυκτά καύσιμα), αλλά και θα ζητούν από το ΥΠΕΝ να ποσοτικοποιήσει και εκείνο με τη σειρά του τις συνέπειες στην κλιματική πολιτική.

Εν κατακλείδι, τα ερωτήματα της αγοράς είναι σε τι βαθμό η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ θα επεξεργαστεί τα σχόλια που θα υποβληθούν και κατά πόσο υπό τις νέες αυτές συνθήκες θα έχει τη βούληση - αλλά και την εμπειρία - να διορθώσει όλα αυτά τα τεχνικά σημεία που χρειάζονται αποσαφήνιση, εξιδείκευση και άρση των όποιων αμφισημιών δημιουργούν προβλήματα εφαρμογής και ερμηνείας του νέου πλαισίου.