Μπίσκας: Καλύτερη επιλογή οι υβριδικοί σταθμοί 11Α έναντι των σταθμών 11Β – Αναλυτικά παραδείγματα – Τα ρίσκα μείωσης εσόδου για τους σταθμούς 11Α

Μεγαλύτερο όφελος στους υβριδικούς σταθμούς τύπου 11Α σε σχέση με τους υβριδικούς σταθμούς 11Β εντοπίζει νεότερη μελέτη του Καθηγητή του ΑΠΘ Παντελή Μπίσκα που παρουσιάστηκε στα πλαίσια ημερίδας που πραγματοποίησε προ ημερών η ΠΟΣΠΗΕΦ.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνει ο καθηγητής, οι προσομοιώσεις δείχνουν θετικό πρόσημο ως προς την οικονομική βιωσιμότητα ενός υβριδικού σταθμού 11Α που συνδυάζει παραγωγή ΑΠΕ με τρίωρης διάρκειας μπαταρία έναντι ενός υβριδικού σταθμού τύπου 11Β όπου οι περιορισμοί έγχυσης βάσει νόμου σε συνδυασμό με το αυξημένο CAPEX της μπαταρίας «δοκιμάζουν» σημαντικά τα νούμερα θέτοντας εν αμφιβόλω το τελικό αποτέλεσμα.

Αναλυτικότερα, όπως αποτυπώνεται στην παρακάτω διαφάνεια από την σχετική παρουσίαση, το παράδειγμα αφορά σε ένα φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 1 MW με μονάδα αποθήκευσης behind-the-meter με AC coupling 1MW & 3MWh. Ως γνωστόν οι εν λόγω σταθμοί υπόκεινται εκ του νόμου σε περιορισμό έγχυσης 60% πράγμα που σημαίνει ότι κάθε πρόσθετη κιλοβατώρα θα πρέπει να διοχετεύεται στην μπαταρία για να προωθηθεί μεταγενέστερα στο δίκτυο.

Σύμφωνα με την προσομοίωση, ο περιορισμός έγχυσης 60% δεν φαίνεται να δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στην καθημερινή λειτουργία του σταθμού. Με άλλα λόγια, όπως ανέφερε ο κ. Μπίσκας, «αφήνει δυνατότητα μη προβληματικής λειτουργίας του σταθμού και εσόδων που μπορούν να καλύψουν σε ικανοποιητικό επίπεδο το CAPEX της μονάδας αποθήκευσης εφόσον αυτό κυμαίνεται σε λογικά επίπεδα».

Επισημαίνεται, όπως προαναφέρθηκε, ότι το εν λόγω παράδειγμα αφορά σε μπαταρία διάρκειας 3 ωρών με το βασικό ρίσκο να αφορά στις τιμές αγορές όταν αυτές καταλήξουν να υποχωρήσουν σε κατώτερα επίπεδα, αποδίδοντας, ως εκ τούτου, λιγότερα έσοδα ως αποζημίωση στη παραγωγή του υβριδικού σταθμού.

Από την πλευρά του, η εν λόγω μελέτη επιχειρεί να προσδιορίσει υπό ποιες συνθήκες μπορεί να συμβεί αυτό, όπως αποτυπώνονται στην παρακάτω διαφάνεια με όλα τα σενάρια να συνηγορούν σε μια ηπιότερη μέση τιμή αγοράς που κατά συνέπεια παρασέρνει προς τα κάτω τα προσδοκώμενα έσοδα του υβριδικού σταθμού κατά τις ώρες έγχυσης.

Στον αντίποδα στέκεται το σενάριο του υβριδικού σταθμού 11Β με τα τελικά νούμερα να απατούν «δεύτερες» και «τρίτες» σκέψεις σχετικά με την σκοπιμότητα της επένδυσης.

Σε αυτή την περίπτωση, το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στους περιορισμούς έγχυσης που τίθενται εκ του νόμου, πράγμα που σε συνδυασμό με το υψηλότερο CAPEX της μπαταρίας, μιας και μιλάμε για 5ωρη μπαταρία στο εν λόγω παράδειγμα, καταλήγουν να βγάζουν ένα λιγότερο ελκυστικό αποτέλεσμα σε αμφιβολίες ως προς την οικονομική βιωσιμότητα της επένδυσης.

Με άλλα λόγια, όπως επισημάνθηκε, «ο περιορισμός έγχυσης φαίνεται να δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στην καθημερινή λειτουργία του Υβριδικού Σταθμού και κατ’ επέκταση και οικονομικής βιωσιμότητας».

Υπενθυμίζεται ότι ο περιορισμός έγχυσης του υβριδικού σταθμού αφορά τις ώρες 11:00 με 15:00 και κλιμακωτή μείωση τις ώρες 10:00, 11:00, 16:00 και 17:00 με όλες τις άλλες ώρες να διατηρεί το δικαίωμα να «ρίξει» στο δίκτυο το σύνολο της παραγωγής του, όπως αποτυπώνεται στο σχετικό σχεδιάγραμμα από την παρουσίαση. Ο εν λόγω περιορισμός «επιβάλλει» και την ανάγκη ενσωμάτωσης μπαταρίας μεγαλύτερης διάρκειας σε σχέση με την περίπτωση του υβριδικού σταθμού τύπου 11Α, πράγμα που αυξάνει το τελικό CAPEX στην εξίσωση, δυσχεραίνοντας περαιτέρω την όλη «άσκηση».

Μια πρόσθετη παράμετρος που συνηγορεί στο αρνητικό αποτέλεσμα αφορά στο γεγονός ότι το μέσο ετήσιο έσοδο δεκαετίας από την έγχυση της μονάδας αποθήκευσης καταλήγει μεγαλύτερο σε απόλυτο νούμερο (σε ευρώ), ωστόσο μικρότερο σε €/MWh.

Συμπερασματικά, τα παραπάνω παραδείγματα φαίνεται να προκρίνουν την λύση «behind-the-meter» αποθήκευση τύπου 11Α έναντι του τύπου 11Β για την περίπτωση ενός φωτοβολταϊκού ισχύος 1MW.