Η Μπιρμπίλη, ο Παπαγεωργίου και ο… μουντζούρης

Το γράφω όπως μου το είπε άνθρωπος που ξέρει καλά την αγορά και το αφήνω στην κρίση σας: «Η υπόθεση με τις δραματικές αλλαγές που επέφεραν στον τομέα των φωτοβολταϊκών τα τελευταία μέτρα, μοιάζει με «χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου». Το σύστημα που είχε δημιουργηθεί από την Τίνα Μπιρμπίλη κατάφερε να κινήσει το επενδυτικό ενδιαφέρον για τον κλάδο, αλλά έδειξε πολύ νωρίς ότι θα συσσώρευε μεγάλα ελλείμματα. Και αντί οι πολιτικές ηγεσίες, βλέποντας που πάει το πράγμα, να σπεύσουν έγκαιρα να βρούνε λύσεις, άφηναν να σέρνεται μια κατάσταση που επέτεινε την ταμειακή ασφυξία και οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στο γκρεμό.   Βοήθησαν και τα… χαρατσοπροβλήματα της ΔΕΗ (η επιχείρηση μπήκε μέσα από αυτή την περιπέτεια περίπου 1 δις. ευρώ!) και δεν έμεινε «σάλιο» στην αγορά. Το σύστημα κατέρρευσε. Και εδώ που το άφησαν να φτάσει, με χιλιάδες ηλιακά Μεγαβάτ κατασκευασμένα και πολλά περισσότερα με «κλειδωμένες» τιμές, ο «μουντζούρης» έμεινε στα χέρια του Παπαγεωργίου. Το πήγε από δω, το πήγε από κεί, το καθυστέρησε όσο μπορούσε, αλλά τελικά την έριξε τη βόμβα στις παλιές συμβάσεις με τις υψηλές τιμές και τις μεγάλες αποδόσεις».

Και καλά, άσε εκείνους που εμπιστεύθηκαν το δημόσιο και βλέπουν τα σχέδιά τους να καταρρέουν ή να οδηγούνται, κάποιοι από αυτούς, ακόμα και σε πτώχευση. Τη  ζημιά που δημιουργείται στο επενδυτικό κλίμα της χώρας δεν την είδε;  «Γιατί, το να μην ξέρει ο παραγωγός ρεύματος πότε θα πληρωθεί κάνει μικρότερη ζημιά στο επενδυτικό κλίμα;» μου απάντησε ο συνομιλητής μου…