Να τα πάρουμε τα κέρδη, αλλά δεν μας φτάνουν...

Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν στην Ελλάδα ουρανοκατέβατα κέρδη στην ηλεκτροπαραγωγή τη στιγμή που ο καταναλωτής ματώνει; Πόσα είναι και ποιοί τα καρπούνται; Πάνω στο θέμα αυτό γίνεται ήδη μεγάλος ντόρος (έχετε διαβάσει πολλά και στο energypress και αλλού) και θα συνεχίζει να γίνεται, γιατί πολιτικά είναι από εκείνα τα θέματα πάνω στα οποία μπορεί να χτιστεί μεγάλο... story. Εντάξει, ακούγονται και πολλές παλαβομάρες, αλλά το θέμα είναι στο τραπέζι.

Μια ένδειξη θα έχουμε για το τι βγάζει ο λογαριασμός όταν θα έχουμε τα αποτελέσματα όλων των εταιρειών του κλάδου (ΔΕΗ και ιδιώτες) κατά τις επόμενες εβδομάδες.

«Αλλά, όχι απλά να φορολογήσεις εκτάκτως τα ετήσια κέρδη, όλα να τα πάρεις, ζήτημα είναι αν φτάνουν για τα μισά μιας μηνιάτικης δόσης κρατικών επιδοτήσεων» μου λέει άνθρωπος του χώρου, θέλοντας να πεί ότι τα νούμερα που καλείται να πληρώσει η κατανάλωση και η χώρα είναι τέτοια που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με «ασπιρίνες». Ενδεικτικά: Με χονδρική στα 55 ευρώ (όπως ήταν προ κρίσης), θέλαμε για ρεύμα στη χώρα μας περί τα 3 δις. ευρώ το χρόνο (στη χονδρική πάντα). Με χονδρική στα 200 ευρώ θέλουμε 11 δις. ευρώ το χρόνο. Μιλάμε δηλαδή, σε αυτή την περίπτωση, για 7 δις. ευρώ παραπάνω που καλείται να καλύψει ο καταναλωτής και το δημόσιο. Τα νούμερα είναι τρομακτικά.

Και ποιός βάζει στην τσέπη τα πολλά αυτά λεφτά; Κατά κύριο λόγο ο Πούτιν (αλλά και οι Αμερικανοί και οι Νορβηγοί και οι άλλοι τέλος πάντων παραγωγοί φυσικού αερίου...) και κάποιοι πολύ μεγάλοι διεθνείς traders που έχουν τη δυνατότητα να παίξουν και να κερδοσκοπήσουν στην Ολλανδία και αλλού. Συνεπώς, ας μην το παραβλέπουμε, το βασικό ζήτημα είναι τι θα κάνει η Ευρώπη κεντρικά ώστε να κρατηθεί χαμηλά η τιμή του αερίου. Θα είναι πλαφόν; Θα είναι κάτι άλλο; Ή μήπως δεν θα είναι τίποτα;