Οι θεσμικές προκλήσεις για τη βιωσιμότητα των έργων αποθήκευσης ενέργειας

Τα μεγάλα έργα που ήδη υλοποιούνται διεθνώς αποδεικνύουν ότι τείνουν να γίνουν παρελθόν τα τεχνολογικά και οικονομικά ζητήματα που μέχρι τώρα αποτελούσαν τα σοβαρότερα προς επίλυση ζητήματα για την ανάπτυξη του τομέα της αποθήκευσης ενέργειας (είτε αυτόνομα, είτε σε υβριδικά συστήματα).

Αυτό που αποτελεί πλέον τη μεγάλη πρόκληση για τη χώρα μας, όπως ανέλυσε πρόσφατα μιλώντας στο συνέδριο της Α-Energy ο Δρ. Σωτήρης Καπέλλος, πρόεδρος του ΣΕΦ, είναι απαραίτητο και το κατάλληλο θεσμικό  πλαίσιο το οποίο σήμερα απουσιάζει.

Όπως εξήγησε ο Δρ. Καπέλλος, η πρόσφατη ρύθμιση για τα συστήματα αυτοπαραγωγής με αποθήκευση (υπουργική απόφαση ΥΠΕΝ/ΔΑΠΕΕΚ/15084/382, ΦΕΚ 759Β/5.3.2019), παρουσιάζει δύο σοβαρά προβλήματα:

α) Το χαμηλό όριο των 30 kVA  αφήνει εκτός ρύθμισης τα περισσότερα εμπορικά συστήματα και κυρίως της Μέσης Τάσης 

β) Η απαγόρευση ανταλλαγής ενέργειας του συστήματος αποθήκευσης με το δίκτυο διανομής αποκλείει νέες καινοτόμες εφαρμογές των συστημάτων αποθήκευσης που προωθούνται σε  άλλες χώρες.

Η ανάγκη ευελιξίας στο θεσμικό πλαίσιο

Σε μια ώριμη αγορά, εξηγεί ο Δρ. Καπέλλος, οι επιμέρους αγορές που προβλέπει το Target Model, σε  συνδυασμό με κάποιο μηχανισμό επικουρικών υπηρεσιών και επάρκειας, θα ήταν αρκετές για να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα των έργων αποθήκευσης.

Όμως, όπως επισημαίνει, σε μια αγορά που βρίσκεται στα σπάργανα, θα πρέπει να εξετάσει κανείς  και μεταβατικά εργαλεία λειτουργικής ενίσχυσης των συστημάτων  αποθήκευσης. 

Το ίδιο ισχύει, όπως προσθέτει, και στην περίπτωση των PPAs, όπου κι εκεί απαιτείται μια περίοδος ωρίμανσης. 

Σύμφωνα με το Δρ. Καπέλλο, η φιλοσοφία σχεδιασμού είναι πως πρέπει να υπάρχει ευελιξία και παρακολούθηση των εξελίξεων στην αγορά, ώστε το σχήμα ενίσχυσης να προσαρμόζεται καταλλήλως για να αποφεύγονται ακραίες καταστάσεις στασιμότητας ή  υπερθέρμανσης.