Σαν μια βρύση απ’ όπου ζητούν να πιούν όλοι νερό…

Με τη φράση αυτή στέλεχος ιδιωτικής εταιρείας και υπέρμαχος της πώλησης μονάδων της ΔΕΗ, σχολιάζει τις διαφαινόμενες εξελίξεις, τη στάση της κυβέρνησης και το ένα «κλικ» πίσω από τις αρχικές υποδείξεις της τρόικας, στο οποίο φαίνεται να οδεύουν τα πράγματα. Δεν ανοίγει αλλιώς η αγορά, μας λέει, παρά μόνο με διαγωνισμούς πώλησης λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων που θα πάρουν δύο χρόνια ή και περισσότερο, αλλά αυτή είναι η μόνη λύση. Διότι δεν στέκεται μια αγορά με ένα μόνο εθνικό παραγωγό, όπως σήμερα. Κι εξηγεί πως όταν οι της ΔΕΗ προτρέπουν τους ιδιώτες να διεκδικήσουν τα αναξιοποίητα λιγνιτικά κοιτάσματα που απ’ ότι φαίνεται θα βγουν σε διαγωνισμό, μιλούν εκ του ασφαλώς. «Αφενός ουδείς μας βεβαιώνει ότι οι τοπικές κοινωνίες Ελασσόνας, Δράμας θα επιτρέψουν να μολυνθεί περιβαλλοντικά η περιοχή τους, αφετέρου είναι πολύ πιο κοστοβόρα μια τέτοια επένδυση όταν ξεκινά εκ του μηδενός, πόσο μάλλον όταν ο λιγνίτης από του χρόνου ή από το 2012, λόγω ρύπων, θα αρχίσει να καθίσταται ασύμφορος», σημειώνει ο συνομιλητής μας. Χαρακτηρίζει ημίμετρα τα περί δημοπρασιών, ενώ για την κυβέρνηση θεωρεί ότι κέρδισε απλώς πολιτικό χρόνο και εκτιμά ότι από το φθινόπωρο, όταν θα κληθεί να παρουσιάσει στην τρόικα ένα ολοκληρωμένο πακέτο, τα περί πώλησης θα επανέλθουν. «Δεν δένει αλλιώς η σούπα» – επιμένει- «αν δεν μειωθεί το μερίδιο της ΔΕΗ στην παραγωγή, θα είμαστε και πάλι στο έλεος του κυρίαρχου παίκτη». Εκτιμά, δε, ότι υπ’ αυτές τις συνθήκες, δεν είναι καθόλου απίθανο να αποχωρήσουν από την Ελλάδα κάποιες ξένες ενεργειακές εταιρείες που έχουν τα τελευταία χρόνια αποκτήσει παρουσία στο χώρο…